Chapter 38

7.6K 2.1K 589
                                    

Zawgyi

၁၀မိနစ္မျပည့္ေသးဘူးလား?

ေနာက္ဆံုးစာမ်က္နွာမွာ လက္မွတ္ထိုးထားတဲ့ နာမည္၂ခုကို ၾကည့္လိုက္ၿပီး ယြီေဖးက အသက္ျပင္းျပင္း တစ္ခ်က္ရွဴကာ သူ႔အတြက္ စာခ်ဳပ္ကို ထုတ္ယူလိုက္ၿပီးေနာက္ ဖိုင္ကိုျပန္ပိတ္လိုက္တယ္။

လက္မွတ္ထိုးၿပီးမွေတာ့ ေနာင္တရမေနသင့္ဘူး အခ်ိန္ဆက္ဆြဲထားလို႔လည္း အခ်ည္းအနွီးပဲ ျပတ္ျပတ္သားသား လုပ္လိုက္တာကမွ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ အလုပ္လုပ္တဲ့ ပံုစံပဲ!

လြန္ခဲ့တဲ့ ရက္အနည္းငယ္က သူဘာကိုမွ လုပ္ခ်င္စိတ္ မရွိသလို တစ္ခုခု လုပ္ဖို႔အတြက္ စိတ္အားတက္ႂကြမႈလည္း မရွိဘူး။ ဒါေပမယ့္အခု ၁၀မိနစ္ေလာက္ pheromoneေတြကို ထိန္းၿပီးသြားေတာ့ အခ်ိန္အၾကာႀကီး ဗိုက္ဆာလာသလို ခံစားလိုက္ရၿပီး သူရင္ဆိုင္ဖို႔ ျပႆနာ ေနာက္တစ္ခု ရွိေနေသးတာကိုလည္း သတိရသြားခဲ့တယ္ : ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲ

အေဆာင္group chatထဲမွာေတာ့ သူ႔အခန္းေဖာ္ေတြက သူ႔ကိုဘာလို႔ အခုထိ အတန္းလာမတက္ေသးတာလဲလို႔ ေမးထားၾကတယ္။

ယြီေဖးက စာျပန္လိုက္တယ္ : ငါေနမေကာင္းေသးလို႔ တစ္လေလာက္ ခြင့္ယူထားတယ္

ေက်ာင္းခ်ီ : မင္းကတကယ့္ကို omegaတစ္ေယာက္လို အားနည္းေနေတာ့တာပဲ

ယြီေဖး : ...မင္း ထြက္သြားစမ္း

တစ္ျခားအခန္းေဖာ္မ်ား : ကိုယ့္ကိုယ္ကို ဂရုစိုက္ဦး

ယြီေဖး : အင္း

ယြီေဖးက ေအာက္ထပ္ဆင္းလိုက္ၿပီး သူ႔အတြက္ ေခါက္ဆြဲတစ္ပန္းကန္ ခ်က္ျပဳတ္လိုက္တယ္။ ရိုးရိုးရွင္းရွင္း စားေသာက္ၿပီးသြားတဲ့ အခါမွာေတာ့ ယြီေဖးက စာဆက္လုပ္ဖို႔ စာၾကည့္ခန္းထဲကို ျပန္သြားလိုက္တယ္။

သူေက်ာင္းမသြားေပမယ့္ အိမ္မွာစာလုပ္တာကလည္း စာႀကိဳးစားဖို႔ နည္းလမ္းေကာင္း တစ္ခုပါပဲ။ ေနာက္ဆံုးစာေမးပြဲ မေရာက္ခင္ ၂လေလာက္ေတာ့ လိုေသးေပမယ့္ သူ႔ရဲ႕အေျခခံအရ စေကာ္လားရွစ္ရခ်င္ရင္ အခုကတည္းက မရပ္မနား စာလုပ္မွ ရေတာ့မယ္။

Betaအတုရဲ့ကိုယ်ထဲကူးပြောင်းပြီးနောက်အကိုက်ခံလိုက်ရခြင်းWhere stories live. Discover now