Chapter 17

6.3K 1.7K 356
                                    

Zawgyi

စာႀကိဳးစားျခင္း

ဟိုတယ္ကေန ထြက္လာၿပီး သူတို႔ဟာ နန္းဝမ္ရွန္းကအိမ္ကို ျပန္လာၾကတယ္။

ယြီေဖးကပြဲမွာ ေသခ်ာမစားခဲ့ရဘူး။ ကုေဝကလည္း ေသခ်ာစားဖို႔ အခ်ိန္မရခဲ့ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ ယြီေဖးက အေပၚထပ္တက္ဖို႔ ျပင္ေနတဲ့လူကို လွမ္းေမးလိုက္တယ္ "ခင္ဗ်ား ဘာမွမစားခဲ့ရဘူးမလား ကြၽန္ေတာ္ ေခါက္ဆြဲနည္းနည္း လုပ္ေပးမယ္ အတူစားမလား?"

ကုေဝက ေနာက္ဆံုးေတာ့ ဒီေန႔ဧည့္ခံပြဲမွာ ယြီေဖးကို ထားခဲ့မိတာကို သူသတိရသြားတယ္။

"မင္းဗိုက္ဆာလို႔လား? ထန္းယြီကို စားစရာ တစ္ခုခု ယူလာဖို႔ ေျပာလိုက္မယ္"

ယြီေဖး : "မလိုပါဘူး ကြၽန္ေတာ္ ခ်က္တတ္တယ္ အတူတူစားခ်င္လား?"

ယြီေဖးက ကုေဝကို ညင္ညင္သာသာ ေမးလိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကုေဝရဲ႕ နားထဲမွာေတာ့ ယြီေဖးက သူနဲ႔ညစာ အတူစားခ်င္လို႔ ေတာင္းဆိုေနတယ္လို႔ ထင္သြားတယ္။

"ေကာင္းၿပီေလ"
ကုေဝက ညစာစားပြဲမွာ အလ်င္အျမန္ပဲ ဝင္ထိုင္လိုက္ျပီး ယြီေဖး ေခါက္ဆြဲျပဳတ္တာကို ထိုင္ေစာင့္ေနတယ္။

ဒါကိုျမင္ေတာ့ ယြီေဖးက သူ႔နွာတံေလးကို ပြတ္လိုက္ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ကို တစ္ေယာက္တည္း ဝင္သြားေတာ့တယ္။

အရင္တုန္းကလိုပဲ ၾကက္ဥေခါက္ဆြဲက ၁၅မိနစ္အတြင္း ခ်က္ျပဳတ္ၿပီးစီးသြားတယ္။

ကုေဝက ပန္းကန္လံုးထဲက ေခါက္ဆြဲျပဳတ္ကို အခ်ိန္အတန္ၾကာ ေငးၾကည့္ေနၿပီးေနာက္ တူကိုေကာက္ကိုင္ကာ စတင္စားသံုးေတာ့တယ္။

အလင္းေရာင္ေအာက္ဝယ္ လူ၂ေယာက္က တစ္မိုးေအာက္မွာ ထမင္းစားခန္းတစ္ခုက စားပြဲတစ္ခုတည္းေပၚမွာ အတူတူစားေသာက္ေနၾကတာဟာ တကယ့္မိသားစုေလးတစ္ခုလိုပဲ။

နန္းဝမ္ရွန္းကအိမ္မွာ ညအခ်ိန္ႀကီး သူတို႔၂ေယာက္တည္း ရွိေနေတာ့ ကုေဝက မေန႔ညက အနံ႔ရခဲ့တဲ့ omega pheromoneေတြကို ျပန္အမွတ္ရသြားတယ္။
ယြီေဖးက omegaမဟုတ္ဘူးဆိုတာ သူအတည္ျပဳၿပီးသြားၿပီ။ ဒါဆိုရင္ ျဖစ္နိုင္တာက.....

Betaအတုရဲ့ကိုယ်ထဲကူးပြောင်းပြီးနောက်အကိုက်ခံလိုက်ရခြင်းWhere stories live. Discover now