Ethan

Galit na inihagis niya ang dokumentong binabasa at saka padabog na tumayo. He walked to the other side of the room near the glass wall and looked outside. The sun was about to set and it's been hours since he arrived at his office. He tried to read a one page, two hundred words memo, yet he haven't finished it.

            He kept on reading it over and over again but all he could understand was the date written on it.  No doubt he wouldn't be able to forget this day, the day he failed as a man. He let himself be beaten up by Mark. He felt like he was left at the side of the road barely breathing.

            On his way back to the hotel, he beated the traffic light not once but four times, hoping he would be hit by a another car or better yet a ten wheeler truck. His will to survive ceased from the time she stabbed his heart with those dagger like poisonous words.

            "Huwag mong saktan ang mahal ko. Itigil mo 'yan."

            Walang binanggit na pangalan si Karina. Maari pa nga na siya ang tinutukoy ni Karina na mahal nito pero siya lang ang sumusuntok, kaya ng sabihin nito na 'Itigil mo 'yan!', alam niyang siya ang sinasabihan nito at hindi si Mark.

            Mahal?

            A part of him didn't believe his ears. Gusto niyang isipin na baka galit lang si Karina at kaya nito sinabi iyon para pasakitan siya. Pero the sound of agony in her voice while he was hurting Mark, it was real, he could really sensed her pain.

            Pero ganoon ba kabilis na kalimutan siya nito o labis lang niya itong nasaktan sa ginawa niyang pag-iwan rito kagabi at pagsunod kay Mary Ann?

            He was indeed a fool, insenstitive and a jerk!

            Masyado siyang nagtiwala sa pagmamahalan nila ni Karina. Inakala niyang mabilis siyang mapapatawad ni Karina at na magkakaayos sila agad kagaya ng madalas nilang mga tampuhan.  Walang dapat na sisihin kundi siya. Kasalanan niya ang lahat ng ito.

            He made two bad decisions. First when he decided to left Karina and second when he didn't step out from his car last night.

            Nakasunod siya sa sasakyan ni Mark para siguruhin na maayos na makakauwi si Karina. Nang makita niyang huminto ito sa tapat ng gate ng bahay nila, umalis na siya at bumalik sa hotel. Mas pinili niyang bigyan muna ng space si Karina para makapag-isip ito at gumaan ang pakiramdam. Pero labis niya ito ngayong pinagsisihan.

            Kung kagabi pa lang humingi na siya ng tawad sa kanyang asawa, kung sana ipinaliwang na niya kay Karina na kaya niya piniling sundan si Mary Ann ay dahil nag-aalala siyang sumpungin uli ito ng hika at kung sana hindi siya nagkulang sa pagpaparamdam sa asawa kung gaano niya ito kamahal, hindi ito magseselos kay Mary Ann.

            Pero masisisi ba niya si Karina?

            Nakita nitong hinahalikan siya ni Mary Ann at nagawa pa rin niyang ipagtanggol sa asawa ang kaibigan. Anuman ang nararamdaman sa kanya ni Mary Ann, hindi noon mababago ang pagmamahal niya kay Karina at ganoon din ang pagtingin niya rito. Iyon lang ang kaya niyang isukli sa pagmamahal ni Mary Ann ang huwag itong talikuran at manatiling kaibigan ang turing rito.

            Lumingon siya ng marinig niya ang mahinang katok sa pinto ng opisina niya.

            "Sir, mauna na po akong umuwi." Sabi ni Dina.

            "Sige, ingat." Aniya sabay lakad pabalik sa table niya.

            "Sir, hindi ko po kasi makontak si Ma'am Mary Ann. Pwede po bang kayo na lang ang tanungin ko tungkol dito?" Sabi ni Dina sabay pakita sa kanya ng long brown envelope.

Sweetest Lie (To be published by PSICOM)Basahin ang storyang ito ng LIBRE!