Final Warning

234 20 10

De laatste dagen krijg ik om een of andere reden vaak nachtmerries. Vooral van de tekeningen die ik in mijn kamer heb gehangen, die ik ook zelf tekende natuurlijk. Het zijn meestal enge tekeningen van Slenderman en zijn proxies, doodshoofden, gebroken porseleinen poppen, en zo voort. Persoonlijk vind ik die tekeningen niet eng, maar wanneer iemand in mijn kamer komt verschiet hij ervan en loopt hij weer buiten mijn kamer. Soms is dat best grappig, maar het kan ook beledigend overkomen. Anyways, ik zat weer te tekenen toen het middernacht was. Deze keer tekende ik een doodshoofd met een zwarte roos erbij. Terwijl ik schaduwen aan het tekenen was hoorde ik geklop op m'n raam. Ik probeerde het te negeren door mijn muziek luider te zetten, maar toen werd het luider. Ik stapte naar het raam en keek naar buiten. Het enige wat ik zag was de volle maan die licht gaf in de duisternis van de nacht. Ik zuchtte en stapte terug naar mijn bureau om mijn tekening af te werken. Een paar minuten passeerden en ik bleef telkens het geklop op m'n raam negeren. Ik legde mijn houtskool waarmee ik een tekening maakte van Jeff The Killer op mijn bureau, toen ik me omdraaide zag ik dat mijn raam open stond terwijl het dicht was een paar minuten geleden. Ik pakte een breekmes van mijn pennenzak en stapte dichter bij het raam. Ik voelde mijn hart sneller kloppen terwijl ik voorzichtig bij het raam stapte. Ik keek buiten het raam en zag niets dus ik sloot het weer,
al die paniek voor niets.

Toen ik me omdraaide zag ik iemand bij mijn bureau staan. Zijn zwart haar bedekte bijna de helft van zijn gezicht, maar zijn blauwe ogen waren nog steeds zichtbaar. Hij deed me denken aan Helen... A.K.A Bloody Painter, het leek effe alsof hij me niet ziet staan; hij bleef gewoon naar mijn tekeningen kijken. Dat was totdat ik besliste te praten.
"Hey, het is geen fucking kunst tentoonstelling hier. Ga weg tenzij je problemen zoekt."
Ookal was ik bang wou ik het niet tonen, dat zou dom zijn. Helen stond daar gewoon alsof hij me niet gehoord heeft.

"Hey! Ik praat tegen jou! Jij f*cking lafaard!"
Ik stapte dichter bij hem met mijn breekmes nog steeds in m'n hand. Opeens voelde ik iemands hand op mijn schouder, toen ik me omdraaide zag ik niemand anders dan Slenderman...

Ik werd wakker rond 6 uur en keek naar mijn tekeningen die op de muur waren gehangen. De tekeningen van Slenderman en Ticci Toby waren nergens te vinden. Ik stapte naar mijn bureau en zag dat de tekening van Jeff The Killer ook verdwenen is. In plaats daarvan vond ik een blad op mijn bureau waar er op stond:

This Is Your Final Warning

~•~•~•~•~•~•~•~
Geïnspireerd op een droom die ik vaak heb, sinds ik ook mijn zelfgemaakte creepy tekeningen aan de muur plak 😂 en ik krijg altijd van die dromen waar ze gestolen worden of zomaar verdwijnen.

Short Horror Stories (Dutch)Lees dit verhaal GRATIS!