2. OLAY YERİ

1.1K 71 37
                                    

Bölüm şarkımız;
Perdenin Ardındakiler- bu şehir bugün sensiz.
Okurken dinleyebilirsiniz:)

Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın :)

Keyifli Okumalar.

Kurgunun instagram hesabı: @ucurumkatiliofficial

                                            🔪🚨⚰️

                                   UÇURUM KATİLİ
                                      2. OLAY YERİ

5 GÜN ÖNCE

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

5 GÜN ÖNCE

"hiçbir şey yokken nereden çıktı bu şimdi Emre?" bir şey demedi, öylece yüzüme bakıyordu. Yanındaki koltuğa oturdum ve ona doğru döndüm, sağ elini ellerimin arasına alıp yüzüne baktım.

"Benimle konuş Emre sorun ne, ne oldu da evleri ayırıyorsun. Ben en son göreve giderken hiçbir şey yoktu ,güle oynaya uğurladın beni ,geri bir geldim evde bir tane eşyan yok evleri ayıralım diyorsun. Sorun ne Emre ,bir günde ne olmuş olabilir?"

derin bir iç çekip yerinde dikleşti. "bak , böyle olması gerekli tamam mı". 

Bir süre yüzüne baktım "başka biri falan mı var?" sol elini onun sağ elini tutan ellerimin üstüne kapattı. "hayır hayır hayır yok öyle bir şey sadece böyle olması gerek anla beni bir süre ayıralım evleri" iç çektim, gözlerim doluyordu .

"peki tekrar gelecek misin, çünkü ben uyuyamam da" gülümsedi. Ama hiçbir şey demedi. 

 Gelmedi.

                                         🔪🚨⚰️

Semih adresi atmıştı, gidebildiğim en hızlı şekildi olay yerine gidiyordum. O gelmemişti. Ben ona gidiyordum.

Ama onu ne şekilde göreceğimi ve en önemlisi buna hazır olup olmadığımı bilmiyordum.

Semih'in attığı adres bir uçuruma doğru gidiyordu. Yanlış gittiğimi düşünüyordum ama biraz daha ilerleyince polis arabaları ve etrafı araştıran olay yeri inceleme ekibini gördüm. Arabamı yaklaştırıp bir polis arabasının arkasına park ettim ve aşağı indim.

Dik bir uçurum kenarındaydık , aşağıda deniz vardı burası bayağı yüksek ve şehirden uzaktı. Herkes olduğu yerde durup önce bana sonra birbirlerine baktı.

Ekibimizde, olay yeri incelemedeki arkadaşlarımızda, kriminoloğumuzda hepsi maktulü de cinayetin komiseri olan beni de tanıyolardı. Yanlarına yaklaştım.

Başkomiserim Onur bey elini omzuma koydu, "Miray bu dosyada görev almak zorunda değilsin" gülümsedim ,gözlerim dolmuştu. 

"zorundayım başkomiserim ,en çok bu dosyada görev almak zorundayım." Başkomiserim küçük bir tebessüm bahşetti "sen ne yapması gerektiğini bilen , işinde başarılı, serin kanlı bir komisersin. Bu dosyayı da birlikte en hızlı ve en kusursuz şekilde çözeceğiz. Bütün ekibimiz burada ve hepsinin şu an ki tek amacı bu dosya."
     
Bana destek olmayı ama aynı zamanda da güçlü kalmamı istiyordu. Yıllardır yan yanaydık. Bir çok dosyayı çözmüş, çok kişiyi büyük bir ustalık ile yaklayıp demir parmaklıkların arkasına atmıştık. Ama gözlerinden anlıyordum ki bu sefer onun içinde zordu. Gözlerinde endişe vardı. 

UÇURUM KATİLİHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin