16.KÖRDÜĞÜM

274 31 37
                                    

Bölüm şarkılarını seçerken mümkün mertebe kurgu ile anlamlı olmasına özen gösteriyorum. Bu şarkının sözlerinin de kurguya fazlasıyla uyduğunu düşünüyorum. Bana oldukça anlamlı geldi. Sizce?

Bölüm şarkımız; Ekho-Yabancı
Okurken dinleyebilirsiniz :)

Oy vermeyi ve yorum yapmayı unutmayın :)

Keyifli Okumalar.

Kurgunun instagram hesabı: @ucurumkatiliofficial

                                           🔪🚨⚰️

                                   UÇURUM KATİLİ
                                    16. KÖRDÜĞÜM

Hızlıca apartman merdivenlerini tırmanıp evime girdim ve kapıyı kilitledim

Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.

Hızlıca apartman merdivenlerini tırmanıp evime girdim ve kapıyı kilitledim.

Kendimi koltuğa bıraktığımda tek istediğim bir an önce uyumaktı. Kafam ne çok yorulmuştu bugün.

Saate bakmak için elimdeki telefonun ekranını açtığımda başkomiserden mesaj geldiğini gördüm. Sessizde olduğu için geldiğinde fark etmemiştim. Şifreyi girip telefonu açtım ve mesaja tıkladım.

"Bugün sen çıktıktan sonra Salih savcı geldi. Kapıda karşılaşmışsınız sanırım. Gene dik dik konuşmuşsun adamla. Konuştum zor ikna ettim. Bir özür dileyip bir daha onunla uğraşmayacağının garantisini vermen gerekiyor. Yarın karakola uğra."

Neydi bu şimdi? Bir de özür mü dileyecektim?

Yerimde dikleştiğimde uykumdan eser kalmamıştı. Kördüğüm sıkılaştıkça sıkılaşıyordu. Her an başka bir şey çıkıyordu başıma. Kendimi köşeye sıkışmış hissediyordum.

Kalkıp üstümü değiştirdim. Elime yüzüme su çarpıp balkona çıktım. İçimi günden güne öyle büyük bir sıkıntı kaplıyordu ki artık bazen nefes alamadığımı hissediyordum.

Sabaha kadar gözüme uyku girmedi. Özür dileyip dilememem gerektiğini bilmiyordum. Yanlış bir şey yapmamıştım. İşimi yapmaya çalışmıştım. Yalnızca bazı şeyler rast gitmemişti.

Kendimi boşlukta hissediyordum, kafam çok karışıktı. Yanlışı doğruyu aklımda oturtamıyordum. Profesyonel davranamıyordum. Üst üste hatalar yapmaktan korkuyordum.

Emre'nin dosyasını ben çözmek istiyordum. Dosyadan alınmak, başkasına vermek istemiyordum.

Sabah sekiz olduğunda uykusuzluktan yanmaya başlayan gözlerimi ovuşturup ayağa kalktım. Ellerimi balkon demirine yaslayıp yüzümü gökyüzüne çevirdim. içime derin bir nefes çektim ve eve girdim.

Bir kahve içtikten sonra ağır hareketlerle hazırlanmaya başladım. Kendimi yorgun hissediyorum. Sanki birileri omuzlarımdan beni aşağı bastırıyordu, bacaklarım bile vücudumu taşıyamıyor gibi dizlerim titriyordu. Bunların hepsinin psikolojik olduğunu hatta belki de mental bir çöküş olduğunun farkındaydım.

UÇURUM KATİLİHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin