Wyszliśmy z kościoła i rozejrzałam się za Gianą, która oczywiście miała być blisko i zniknęła, a ja spanikowałam.
– Andy, nie ma Giany.
– Pobiegła do Evansów – kiwnął mi głową, a ja się zatrzymałam. – Co?
– Evansów? Nigdy ci nie pokazywałam go na zdjęciu. Tylko mówiłam jego imię. Wyczuwam spisek. Zadzwonił do ciebie. Dlatego przyjechałeś.
– Nie złość się na niego. Bardzo dobrze, że zadzwonił.
– Może i dobrze, bo teraz będę miała cię blisko trochę dłużej.
– Całe siedem dni. Chodź, podejdziemy. Poza tym przystojny jest. I troszczy się o was. Musisz go poderwać.
– Andy, proszę cię. Tylko nas nie swataj. Dzień dobry wszystkim – przywitałam się. – To Andy Rossi, mój przyjaciel.
– Miło pana poznać.
– Proszę mi mówić po imieniu. Andy.
Spojrzałam na Chrisa, który próbował ze mnie wyczytać, czy byłam na niego zła. Ale nie byłam. Porozmawialiśmy z nimi chwilę i pojechaliśmy z Andy'm i Gianą do domu.
– Aria się do mnie dobija, czy robimy dzisiaj grilla. Ja nie mogę z tą kobietą, bo dopiero go robiliśmy i ona chce już kolejnego. Szuka pretekstu do spędzania czasu z Harry'm. Na bank.
– To może zrobimy? Pomogę ci. Zaprosisz Chrisa.
– Andy...
– Poznam ich bliżej – wzruszył ramionami. – Napijemy się piwa.
– Chris nie będzie pił, bo prowadzi.
– O, jak ty go już dobrze znasz.
– Dobra! Niech wam będzie. Ale ty robisz jedzenie.
– To nie wiem, czy dożyjemy jutra.
*
Andy faktycznie zajął się organizacją wszystkiego. Przygotował mięso na grilla, nawet pojechał do sklepu po napoje, żeby nam nie zabrakło.
– Giana! Twój ulubiony wujek przyjechał! – usłyszałam i aż spojrzałam na Andy'ego, który otworzył usta ze zdziwienia. Był też w różowym fartuszku i stał z nożem, gdy Harry otworzył drzwi.
– To ja jestem jej ulubionym wujkiem! Giana powiedz mu.
– Tak, wujku – zaśmiała się.
– Czyli tę bitwę przegrałem. Harry Smith.
– Andy Rossi.
– Oo to ty jesteś Andy. Giana o tobie mówiła. Nie wiedziałem, że przyleciałeś.
– Muszę pilnować moich kobiet – westchnął.
– Cześć Harry – przywitałam się.
– Mikayla. Jak zwykle pięknie wyglądasz. Czekaj to wy nie jesteście razem, nie?
– A gdzie. Gdzie ja, a gdzie on – zaśmiałam się.
– No właśnie. Gdzie ona, a gdzie ja. Do pięt mi nie dorasta.
– Skromny jak zwykle. Znamy się, odkąd byliśmy mali.
– Czyli Chris ma szansę – szepnął.
– O, kolego. Ja widzę, że my się dogadamy – powiedział z uśmiechem Andy. – Już cię lubię.
– Przestańcie! Oszaleję przy was. Zaraz Aria wpadnie, to zobaczymy, czy będziesz miał tyle do powiedzenia, Smith.
– Randkujesz z jej przyjaciółką?
– Nie randkują.
– Czekaj, a ty ich swatasz? – zapytał Andy.
– Ja sam się w tym pogubiłem. Nie swataj nas, bo niedługo wracam do miasta. Ale Chris tu zostanie. Nie mów, że ci się nie podoba. Tworzylibyście piękną parę.
– Nie będę z tobą rozmawiać – odparłam. – Potem polecisz do niego i powiesz: Stary, powiedziała mi, że się jej podobasz. Po prostu zostaw temat. Nikogo na razie nie szukam, dobrze? Mam Gianę. Ona jest i zawsze będzie najważniejsza.
– Cześć wszystkim, przywiozłem Arię po drodze. A ona ma ciasto! Pachniało zabójczo – powiedział Chris i objął ją ramieniem, a Harry od razu na mnie spojrzał.
![](https://img.wattpad.com/cover/223347096-288-k550514.jpg)
ČTEŠ
It's all coming back
FanfikceW życiu każdej osoby przychodzi pewien czas, gdy musi podjąć ważne dla siebie decyzje. Decyzje, które mogą zmienić bieg naszego życia. Czasem nie tylko naszego, ale i bliskich nam osób. Często zastanawiamy się, co by było, gdybym zrobiła to inaczej...