Chapter 5

Chanel's POV

"Aalis ka talaga?"

"Sadly, but yes."


"Wag ka ng umalis. "


"Elle. Napagusapan na natin to ah."

Ah. Nandito kami. Nakasakay na ng isang jeep daw. Papuntang bayan. Sa bayan kasi may mga bus papuntang Manila. Para makabalik siya sa Korea.

"Ah. CK. Hindi ko kaya ng wala ka."


"Elle. You have to be independent. Hindi lahat ng oras mababantayan kita."


"Eh.  Ang lungkot lang. Alam mo namang sayo lang ako nakikinig. Paano kapag nawala ka?"


"^__________^ Alam kong kayang kaya mo yan. Nagawa mo ngang awayin lahat ng babae eh. Tumira pa kaya dito?"


"SIRA!"


"Basta. Elle. Make me proud. Okay? Promise me. Next time na magkita tayo. Your stronger, you're more mature and you're new. Okay? Just make me proud."


"I will. I will. Ikaw. Ingat ka doon ha. Wag mong bigyan ng sakit ng ulo si Manager."


"I won't. Haha. Ikaw. INGAT KA DITO AH?!"


"Ako pa. Nakaya ko nga yung mga sadistang babae eh!"


"SEE! That's the spirit. Kaso. Ito na yung bayan. Ayan na yung bus terminal."


"Hahatid kita.!"

Tapos hinanap namin yung bus. Nagpupuno na. Madami ng laman.

"EH. Calvin. Sasama na ako sayo. Ayoko dito. Dala ko din naman ang gamit ko oh."


"ELLE. We have a deal. You have to make me proud."


"And? Ano naman ang mgagawa noon sa akin?"

Hinawakan niya yung balikat ko.

"Hindi ka na iiyak sa gabi, hindi ka na iiyak kapag may naalala ka sakanya, at wala ng makakapagpatumba sayo."


"AWWW. THANKS! I NEED THAT! FINAL HUG?"

Tapos naghug kami. Pinagtitinginan kami ng mga tao. I

DON'T CARE. =_________=

I'm gonna miss CALVIN KLEIN GO so much!

"Bye Chanel."


"It's Elle."

[Published Book] Three Words, Eight Letters, If I say it, Will I be yours?Basahin ang storyang ito ng LIBRE!