Loved such as feared

^33^

<< Καλημέρα, Νεφελή μου.>> μου λέει γλυκά ο Στέφανος και μου φιλάει το μάγουλο, καθώς με βάζει και στην αγκαλιά του αμέσως

<< Καλημέρα, Στεφανούκο. Τι κάνεις;>> τον ρωτάω χαμογελώντας

<< Τώρα που σε είδα, πολύ καλύτερα. Ανησυχώ από χθες το βράδυ, αλλά με ήρεμησε η Μαριλένα το πρωί που μου έστειλε μήνυμα.>> με ενημερώνει ο Στέφανος και κοιτάζω νευρικά την Μαριλένα

<< Μην με κοιτάς έτσι.Δεν φταίω εγώ. Ο βλάκας από εδώ ανησυχούσε πολύ και δεν με άφηνε λεπτό στην ησυχία μου από χθες το βράδυ. Κάθε μισή ώρα μου έστελνε μήνυμα για να με ρωτήσει τι κάνεις. Το πρωί, απλά τον ενημέρωσα, γιατί ήθελε να έχεις καλή διάθεση για να βγείτε.>> δικαιολογεί τον ευατό της η Μαριλένα και βλέπω τον Στέφανο να την κοιτάει, λέγοντας της να σταματήσει να μιλάει, καθώς λέει πολλά

<< Δεν πειράζει Στέφανε. Το καταλαβαίνω.>> του λέω γλυκά και τρέχω να τον αγκαλιάσω. Ξέρω πως ότι και να γίνει, θα είναι πάντα εδώ .

<< Έτοιμη είσαι;>> με ρωτάει μετά από λίγα λεπτά και νεύω

<< Μαριλένα, με πήρε τηλέφωνο η Έλλη και μου είπε πως το βράδυ μας περιμένουν σπίτι του Γιώργου για να μας μιλήσουν για κάτι. Σκεφτόμουν να μην πάω. Μπορείς να με δικαιολογήσεις;>> ακούω τον Στέφανο να ρωτάει την Μαριλένα για το βράδυ και σκέφτομαι. Γιατί δεν θέλει να πάει; Φαίνεται πως θέλουν να πούνε κάτι σημαντικό.

<< Στέφανε, αν δεν θες να έρθεις για το γνωστό, πιστεύω πως πρέπει να έρθεις. Σιγά. Αλλά αν δεν θέλεις τόσο, θα σε δικαιολογήσω.>> του απαντάει η Μαριλένα και εστιάζω την προσοχή μου σε αυτό που είπε

<< Σε ευχαριστώ. Σου χρωστάω.>> λέει και την φιλάει στο μάγουλο

Ύστερα από πέντε λεπτά, αποχαιρετάμε την Μαριλένα και κατευθυνόμαστε στο αυτοκίνητο του Στέφανου, ο οποίος λίγο πριν μπει στην θέση του οδηγού, μου ανοίγει την πόρτα του συνοδηγού και μου βάζει την ζώνη ασφαλείας προσεχτικά για να μην με πιέζει στην κοιλιά. Μόλις κλείνει την πόρτα μου, τον βλέπω να μπαίνει στη θέση του και να ανοίγει το ραδιόφωνο στο πιο γνωστό ραδιοφωνικό σταθμό του Βόλου. Έχει αρκετά καλή μουσική, πράγμα το οποίο με χαροποιεί ιδιαίτερα. Η διαδρομή κράτησε δέκα λέπτα μέχρι το λιμάνι. Αποφασίσαμε να το παρκάρουμε κοντά στο λιμάνι, ώστε να περπατήσουμε μέχρι τη θάλασσα, η οποία δεν ήταν αρκετά μακριά. Κατεβήκαμε από το αυτοκίνητο και ξεκινήσαμε να περπατάμε εις μήκος της θάλασσας.