Kabanata 210

8.1K 476 436
                                    

Kabanata 210:
Stain

"Anong sabi mo?" he suddenly went to me. Galit na para bang may nakalabit akong buton sa kanya kaya mukhang umuusok ngayon. He cupped my chin and I winced a bit on his tight hold. Pero kahit ganoon ngumisi ako.

"I swear you will have a death that is worst than what Amethyst and Laurence experience!" sigaw niya. Hinablot ngayon ang suot kong damit. The side of my lips curls up to provoke him more.

"I am not afraid of that anymore. Do you think you can still scare me huh? You witness how I face Papa, the family's enemies, my cousins, and Jaydiel. Sa tingin mo ba matatakot pa ako?"

I cough and I closed my eyes when his palm landed on my cheeks now. Napayuko ulit ako at sumabog ang buhok dahil sa sampal niyang iyon. Marahas niyang inangat ang baba ko. Tumitig siya sa akin at halos kasuklaman ko pa siya lalo. Nandidiri ako sa hawak niya sa akin.

"You really born beautiful. Walang kapintasan. Every angle is breathtaking. Just like what Jaydiel keeps blubbering before. You're extremely pretty." saad ni Kuya Roel. He took his cigarette from his mouth and my heart pounded a bit when he pointed the end of the cigarette on my nose, iyong dulo kung saan may sindi.

Nilapit niya iyon lalo na at halos maduling ako. Humigpit ang hawak ko sa tali sa ginagawa niya ngayon.

"He's so careful not to put a scratch on your face that you succeed to fool him to escape. He's so obsessed of that fucking face of yours!" he said. Hindi ko pa rin natatanggal ang lubid sa kamay ko kaya kung itutuloy niya ang balak na gawin ngayon, magiging mahirap na pigilan ko iyon.

I hold my breath as he pointed the end of the cigarette in my nose for a few seconds. Ramdam na ramdam ko ang init noon sa ilong ko.

"This is not the right time for this." saad niya.

Unti-unti niyang nilayo iyon at binagsak sa sahig. Tinapakan at dinurog ang sigarilyo. Bumagsak ang tingin ko sa durog at wala ng sindi ngayong sigarilyo. Aaminin ko na nakahingi ako roon ng maluwag kahit papaano.

I don't know what he's planning to do to me now. Kung balak niya bang sirain ang mukha ko dahil mukhang inis na inis silang lahat roon. Pero inaasahan ko na na magiging malala at madugo iyon.

"Namana mo rin ang kayabangan ng ama mo. Matutunan mo kung paano ka dadalhin niyan sa kabiguan." aniya. Umismid ako roon at pagak na tumawa sa sinabi niya. May naalala ako.

"I also hate my father for being boastful before, but sometimes he gives justice to that attitude of his because after all, he has intelligence and skills to brag," I said. Nakataas ang noo at hindi nagpapatinag sa pinupukol niyang masamang tingin sa akin.

"Ikaw? What are you bragging huh? Your deep-rooted hate that is still from the '80s. Your hate is vintage, not appropriate for a colorful world right now." I said. Umusok ang ilong niya at inambahan muli akong sasaktan.

"Shut up!" he screamed.

"Pati kati ng dila ng ama mo namana mo na rin! You're really his duplicate!" galit niyang saad.

"Bakit ba umabot ka ng ganitong punto?" tanong ko. Madalas kong napapanood sa mga pelikula noon na may mga ganito talagang uri ng tao. Mga halang ang bituka at demonyo, pero hindi ako makapaniwala na totoo pala talaga sila. That there are really people who are so evil like him who exist. Pero bakit pa ba ako nagugulat? Kung ang mundo kung saan ako namulat ay napapaligiran ng purong masasamang tao.

"Do you know that your sister fell in love with one of his male classmates?" tanong ko. I don't know if he knows this story. Mas naging mariin ang tingin niya sa akin.

Ruling The Last Section (Season 3- Final)Tahanan ng mga kuwento. Tumuklas ngayon