"အီးးဟီးးး...ဝါးးး~"
"သားရေ မငိုရဘူးလေ daddyကတစ်လှည့်စီဖတ်ပြမှာပါ~"
taekookလေးကဆိုးသွမ်းတဲ့ကလေးမဟုတ်ဘေမဲ့
စိတ်တိုလိုငိုမိရင်လုံးဝချော့မရ ဒေါသကြီးတဲ့ကလေးမို့
ချက်ချင်းကောက်ပွေ့ပြီး နတ်မြင်းပျံပုံပြင်ကိုဖတ်ပြတော့
ဂျောင်ကုက သူ့ကိုမချစ်ပါဘူး ကရုမစိုက်ပါဘူးဆိုပြီးငိုပြန်ရော~
"ဟူး~တော်သေးတာပေါ့ နှစ်ယောက်လုံးအိပ်ပျော်သွားလို့~"
"ဟင့်~"
"ဟဟ...တကယ်ကိုတစ်ပုံစံတည်းဘဲ~"
taekookလေးက ဂျောင်ကုနဲ့တစ်ရုပ်တည်း
တစ်ပုံစံတည်းဖြစ်ပြီး မတူတာကဂျောင်ကုကချော့ရလွယ်ပြီး
taekookကချော့ရခက်တဲ့ဒေါသအိုးလေးဖြစ်တာဘဲ~
"သားရေ taekook ပါးပါးကိုရေထည့်ပေးဦး~"
"ခိုင်းကျန်ဘီ~"
"သားကလိမ္မာပါတယ် လုပ်ပေးဦးနော် ပါးပါးကဗိုက်လေးလို့မလုပ်နိုင်ဘူး သိတယ်မဟုတ်လား
ပါးပါးဗိုက်ထဲမှာ ကလေးလေးရှိတယ်~"
ဗိုက်ကလေးဗန်းပြပြီးယောကျာ်းကိုခိုင်းလိုက်
သုံးနှစ်တောင်မပြည့်သေးတဲ့သားကိုခိုင်းလိုက်လုပ်နေတဲ့ဂျောင်ကုက ထိုင်နေရာကနေမရွှေ့~
"အမလေးလေး ငါ့မြေးကို ဘာတွေခိုင်းစားနေတာလဲ~"
"ပါးပါး?"
"ဖိုးဖိုးလေး~"
"အိုး~သနားစရာငါ့မြေးလေး~"
အသားဖြူဖြူ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်း ပါးဖောင်းဖောင်းလေးနဲ့
အဖိုးအဖွားတွေရဲ့အချစ်တော်taekookလေးက
Mrs.Jeonရောက်လာရင် ရှင်ဘုရင်ဘဲ~
"ဘာမှမခိုင်းပါဘူး သောက်ရေလေးနည်းနည်းယူခိုင်းတာပါ~"
"မင်းဟာမင်းထယူပါလား ငါ့မြေးကိုခိုင်းစရာလား~"
"ပါးပါးကလဲ kookieကကိုယ်ဝန်ကြီးနဲ့လေ~"
"တော်စမ်းပါkookieရယ် နှစ်လသုံးလဗိုက်က
ဘောလုံးထကန်ရင်တောင်ရတဲ့ဗိုက်ပါ ရေလေးထယူတာဘာပင်ပန်းလို့လဲ~"
"သူ့မြေးကိုထိရင်အဲ့လိုကြီးဘဲ~''(တီးတိုးပြော)
"ဘာတွေတိုးတိုး တိုးတိုးပြောနေတာလဲ~"
YOU ARE READING
~~real life~~{Complete}
Fanfictionဤficသညျ စာရေးသူ၏ စိတျကူးသကျသကျသာဖွဈသညျ🙃 ဤficသည် စာရေးသူ၏ စိတ်ကူးသက်သက်သာဖြစ်သည်🙃
