ဂျောင်ကုကသူ့ကိုရွေးချယ်ထားပြီဖြစ်လို့
ကျေနပ်ပျော်ရွှင်နေတဲ့ထယ်ယောင်းက
ဂျောင်ကုအတွက်ဘာဘဲလုပ်ပေးရလုပ်ပေးရမငြီးငြူ~
"ခြေတံလုံးနှိပ်ပေးဦးdarling~"
"ရတယ်လေ ကိုယ့်ဘက်ကိုခြေထောက်ပေးခဲ့~"
"အွန့်~"
အလုပ်လုပ်နေတဲ့ထယ်ယောင်းက မုန့်စားရင်းtvကြည့်နေတဲ့ဂျောင်ကုခြေထောက်ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည်နှိပ်ပေးနေပြီး
ဂျောင်ကုကတော့မုန့်စားမပျက်~
"အစ်ကိုလေး မြောင်ဟွန်းဆိုတဲ့ကောင်လေးကခြံရှေ့ရောက်နေပါတယ်~"
"ဟုတ်လား တံခါးသွားဖွင့်ပေးလိုက်
ပြီးရင်သေသေချာချာပြန်ပိတ်ခဲ့~"
"ဟုတ်ကဲ့ပါအစ်ကိုလေး~"
ဗြောင်အင်လာမှာစိုးလို့ခြံတံခါးကို
အရင်လိုစိရုံလေးမထားတော့ဘဲ
သေသေချာချာသော့ခတ်ပိတ်စေတဲ့ထယ်ယောင်းကို
ဂျောင်ကုလဲပြောမရ~
"honey ဘောင်းဘီဝတ်ထားဦး
မြောင်ဟွန်းရောက်လာတော့မှာ~"
"မဝတ်ချင်ပါဘူး အသက်ရှူကျပ်ပါတယ်ဆို~"
"မဝတ်ချင်လဲစောင်လေးနဲ့တော့အုပ်ထား
honeyရဲ့အောက်ပိုင်းကအကုန်မြင်နေရတာ~"
ဂျောင်ကုရဲ့ဘယ်အစိတ်အပိုင်းကိုမှ
သူများကိုမပြချင်တဲ့ထယ်ယောင်းကအခုလို
ပေါင်တံဖွေးဖွေးလေးကိုဆို ပိုလို့မပြချင်တာမို့စောင်ပါးလေးနဲ့ကိုယ်တိုင်အုပ်ထားပေးလိုက်တယ်လေ~
"ဆရာ~"
"လာထိုင်မြောင်ဟွန်း ဘယ်ကနေဘယ်လိုရောက်လာတာလဲ~"
"Appaရဲ့လုပ်ငန်းတွေကိုစပြီးကိုင်သွယ်နေရပြီလေ
အဲ့တာနားမလည်တာလေးတွေ့လို့ဆရာ့ကိုလာမေးတာ~"
"ဘယ်ဟာကိုနားမလည်တာလဲပြော~"
ထယ်ယောင်းကမြောင်ဟွန်းနဲ့သာစကားပြောနေတာ
လက်ကဂျောင်ကုခြေထောက်ကိုနှိပ်ပေးနေတာမပျက်တာမို့
မြောင်ဟွန်းပြုံးကာဂျောင်ကုကိုကြည့်လိုက်တော့
သူ့ကိုမျက်စောင်းထိုးနေလေရဲ့~
"ကျွန်တော့်ကိုမကျေနပ်တာများရှိလို့လားအစ်ကိုဂျောင်ကု~"
YOU ARE READING
~~real life~~{Complete}
Fanfictionဤficသညျ စာရေးသူ၏ စိတျကူးသကျသကျသာဖွဈသညျ🙃 ဤficသည် စာရေးသူ၏ စိတ်ကူးသက်သက်သာဖြစ်သည်🙃
