ဗိုက်ဖောင်းဖောင်းနဲ့တောင်မရှောင်ဘဲ
ဒချိပြီးကြတဲ့ထယ်ယောင်းနဲ့ဂျောင်ကုက
သူငယ်ချင်းဆိုတဲ့စည်းကိုဖြတ်ကျော်ကြရာ
ထယ်ယောင်းကပြတ်ပြတ်သားသားဖြတ်ကျော်ပြီးဘေမဲ့
ဂျောင်ကုကတော့မပြတ်သားသေး~
"သံလွင်ဆီလိမ်းရအောင်honey~"
"လိမ်းရမှာ honeyဗိုက်မှာ အကြောပြတ်ရာတွေချည်းဘဲ~"
"ဟုတ်တယ် ဗိုက်ကတော်တော်လေးဖောင်းလာတာကြောင့်လေ~"
"မလှဘဲနေတော့မှာဘဲ သေချာလေးလိမ်းပေးဦးနော်~"
"စိတ်ချပါဗျာ~"
ထယ်ယောင်းက ဂျောင်ကုရဲ့ ဗိုက်ဖောင်းဖောင်းလေးပေါ်မှာ
သံလွင်ဆီကိုသေသေချာချာလေးပွတ်လိမ်းပေးတော့
ဂျောင်ကုကဒီအတိုင်းငြိမ်နေရုံလေးဘဲ~
"ကလေးမွေးဖို့ရက်က တစ်ဖြည်းဖြည်းနဲ့နီးလာပြီနော်honey~"
"အဲ့အကြောင်းမပြောနဲ့လို့ ကြောက်လာပြီ~"
"မကြောက်ပါနဲ့ ကိုယ်တစ်ယောက်လုံးရှိတယ်လေ
honeyကို ဘာမှမဖြစ်စေရပါဘူးနော်~"
"honeyကကိုယ်တိုင်မွေးရမယ့်လူလေကြောက်တာပေါ့~"
"အင်းပါ ရိုးရိုးမမွေးနိုင်ရင်လဲခွဲမွေးတာပေါ့ ခွဲမွေးရင်
မေ့ဆေးပေးထားမှာမို့ဘာမှသိလိုက်မှာမဟုတ်ဘူး~"
ထယ်ယောင်းကဂျောင်ကုကိုနင့်သိမ့်ပေးရင်း
ဗိုက်ကိုသံလွင်ဆီလိမ်းပေးကာ လိမ်းလို့ပြီးတာနဲ့
လမ်းလျှောက်ဖို့အတွက် အောက်ထပ်ခေါ်ဆင်းသွားပြန်ပြီ~
"ဗိုက်က လှေခါးတက်ဆင်းဖို့ခက်ခဲလာပြီ~"
"ကိုယ်တို့အောက်ထပ်ပြောင်းနေကြရအောင်လေ
ကလေးမွေးပြီးမှအပေါ်ပြောင်းမယ်~"
"အဲ့တာကောင်းတယ် မဟုတ်ရင်အန္တာရယ်များလိုက်တာ~"
"ကိုယ့်ကိုသေချာကိုင်ထားနော်~"
"ဗိုက်တောင်ဆာလာပြီ လမ်းမလျှောက်ခင်
တစ်ခုခုအရင်စားရင်မကောင်းဘူးလား~"
"စားလို့ရတယ် လမ်းလျှောက်ရင်းစား~"
ထိုင်ပြီးစားခိုင်းရင် စားပြီးတာနဲ့အိပ်ချင်တယ်လုပ်တဲ့ဂျောင်ကုအကြောင်းသိတဲ့ထယ်ယောင်းက
စားစရာတွေအစုံယူကာ ခြံထဲမှာဂျောင်ကုကိုလမ်းလျှောက်ခိုင်းရင်းခွံ့ကျွေးလေရဲ့~
YOU ARE READING
~~real life~~{Complete}
Fanfictionဤficသညျ စာရေးသူ၏ စိတျကူးသကျသကျသာဖွဈသညျ🙃 ဤficသည် စာရေးသူ၏ စိတ်ကူးသက်သက်သာဖြစ်သည်🙃
