'To the bonnet singer' Isa nanamang video sa youtube ang sumisikat, isa itong panawagan ng isang bata, binuksan ko iyon at laking gulat ko na iyon yung grade 7 na narinig kong gusto niyang makita si bonnet singer.
"Hello, to Ms. Bonnet Singer, My name is Athena Mendez, I am battling Leukemia and somehow, when I heard your voice, I felt a sudden happiness and hope. If it's not too much of a bother, could you do a cover of Hero by Mariah Carey? " It's a 1 minute video pero maraming nag agree sa comments, marami ring nag comment na parehas sila ng case, or may sakit din sila, or depressed sila.
"Do a cover. " Iyan ang sagot ni mama ng tanungin ko siya kung gagawa ba ako.
"Why? I mean, hindi naman sila gagaling kung kakanta ako."
"Pero sasaya sila and there's nothing wrong with making other people happy."
"Pero iisipin nila na gusto ko yung exposure na iyon at sinasamantala ko para sumikat ako."
"You know yourself, hindi importante kung anong sinasabi nila. Kilala mo ang sarili mo at hindi iyon ang intensyon mo diba? Pero kung big deal talaga sayo ang paggawa ng cover, then don't do it. Hayaan mong maghintay sila sa wala." Naramdaman kong nangungusensya si mama. Okay, okay. I'll do it.
"Ayla, halika, kunin mo yung phone mo."
"Wait no, Ayla kunin mo yung plastic sa sofa." Plastic? Pagbalik ni Ayla ay mayroon na siyang hawak na box ng video camera. "I bought it. Naramdaman kong magagamit mo yan."
"Aww, ma. Ang sweet mo talaga." sabi ni Ayla, ako naman eh lumapit at niyakap lang si mama at pumunta na kami ni Ayla sa least suspicious na part ng room ko.
"Oh ready na?" Nakaupo lang ako at nagplay si Ayla ng minus one ng Hero at iyon ang sinabayan ko. Pinatigil ko siyang magsalita habang kumakanta ako dahil baka may mas malaman pa ang mga nag-iimbestiga.
"There's a hero, if you look inside your heart. You don't have to be afraid of what you are. " May kaunting kirot sa puso ko, ngayon ko lang kinanta tong kantang to na damang dama ko. This is a very nice song about hope , being strong and standing on your own feet . I loved it and felt the song until I reached the end.
"Muntik na akong maiyak ate, ang ganda talaga ng boses mo. Sana nagtira ka ng kaunting talent sa akin. "
"Magaling ka namang umarte eh."
"Oo pero, iba yung magaling kumanta. " napangiti lang ako. "Ay teka, paano natin ito maip-post sa youtube?" Binalikan namin ang video at may facebook page yung nagpost nun. Gumawa kami ng panibagong account at pinaabot namin ang video.
'OMG! YOU ARE THE BONNET SINGER!' Ang pangalan na nilagay namin eh, ASDF GHJKL, hindi na namin nireplayan kahit na nag flood siya ng messages. Pero napagdesisyunan naming humingi muna ng pabor.
'Hai, yes. I am the bonnet singer. But I would be glad if you keep this account a secret.'
'Sure!' mukha naman siyang mapagkakatiwalaan kaya sige. Madali lang namang magpalit ng account. Wala pang isang oras ay napost na sa channel niya ang video, at wala pang isang oras eh marami ng views at comment.
"Okay done, magiging masaya naman na siguro sila. Iyon na ang last na magp-post ako ng video. Tama na. "
'I cried while I was listening to her voice.'
'I loved it!'
'Thank you bonnet singer! You're an angel!'
-Ang ilan sa mga comments. Aaminin kong medyo napangiti ako sa iba. Masaya din palang nakapagpapasaya. Pero katulad noon naunang video eh pinapyepyestahan uli nila ito sa school.
"I really want to know who that girl is! She's been making a big fuss. Maganda sigurong makipagkaibigan sakanya."
"Yes. Wala na akong care if she's ugly or watever. We have to stick to her if we know her, right? Let's share positive comments and tweets!" ang pinaglalaban ng mga kaklase ko. Sabay sabay silang naglabas ng cellphone. Grabe!
"Kailangan nating samantalahin, baka nandito siya sa malapit sa atin diba? And, nag post na uli yung nagpost nung first video, meaning alam niya kung sino yun. Why not, let's bribe her?" nagsabay-sabay silang evil smile. Nek-nek niyo, pati siya hindi niya alam kung sino, manigas kayo.
Pagod na pagod na pumasok ng classroom si Eroll, kasunod niya lang si Eser na pawis at mukhang pagod din, nakap jersey at shorts si Eser habang naka jogging pants si Eroll. Mukhang naglaro sila ng basketball. Lumapit sa akin si Eroll, naamoy ko ang naghalong amoy ng pawis at pabango.
"Akala ko hindi ka mahilig mag basketball?"
"Nagkahamunan kami. Sakit sa katawan. " naglabas siya ng panyo at pinunas iyon sa mukha niya tapos uminom siya ng tubig.
"Sinong nanalo?"
"Tinatanong pa ba yan? Siyempre," ngumit siya ng malaki. "Siyempre siya, ngayon lang uli ako nakapaglaro ng basketballl simula nung 2nd year PE. May tubig ka pa?"
"Wala, eh bakit ba kayo naghamunan? Anong rason?"
"Hindi naman hamunan pero, kasi kung mananalo siya, bibilhan ko siya ng dalawang sapatos. Kung mananalo naman ako," tumigil siya na parang may nagpipigil sakanyang sabihin ang gusto niyang sabihin. "-bibilhan niya ako ng 25 comic book ng Pugad Baboy ni Pol Medina Jr."
"H-ha? Pol who?"
"OH, MY, GAD. " sinabi niya iyon in a manly way. "Hindi, mo, kilala, si Pol Medina?!" marahan akong humiling. "Saang mundo ka ba galing? Lahat kakilala si Pol Medina!"
"Obviously hindi, kasi hindi ko siya kilala. Sino ba iyon? Atsaka, nakipagbasketball ka para sa comics?!"
"Ha! Hindi basta basta comics lang ang Pugad Baboy, tumatalakay ito sa realidad, sa katotohanan, sa mga pangyayari sa bansa at sa mga Pilipino! Hindi mo talaga kilala si Pol Medina?! " umiling nanaman ako. "Grabe. At, yung mga comics na mapapanalunan ko ay signed mismo ni Mr. Apolonio Medina Jr."
"Hindi kasi ako nagbabasa ng comics."
"HINDI KA NAGBABASA NG COMICS?! EH ANONG BINABASA MO NUNG KABATAAN MO?! WORKS NI SHAKESPEARE?! " hindi ako umimik. ANong masama sa pagbabasa ng works ni Shakespeare?! "Huwag mong sabihing works ni Shakespeare talaga ng binabasa mo?!"
"Hinde naman, pero mahilig ako sa mga novels."
"Novels like?"
"Jurassic Park, Harry Potter and the likes."
"PERO HINDI KA PA NAKAKABASA NG COMIC BOOK?!" umiling ako. "MY GAD. KAWAWA KA NAMAN."
"I don't care, comic books are for children!" hinampas niya ang mesa at inis na nakatangin sa akin. "What?"
"COMIC BOOKS ARE NOT JUST FOR CHILDREN, PANDA GIRL." lumapit niya sa akin yung mukha niya. "Comic books are for people who appreciate art and illustrations by heart. And obviously, you don't. "
"Excuse me, I appreciate arts and Illustrations."
"Really? Nakapagbasa ka na ba ng hardcore comic book? " I shaked by head no, "Putspa, SAANG PLANETA KA BA TALAGA NANGGALING?! YOU RUINED YOUR CHILDHOOD! Kahit na yung girly comics like, Archie, Betty and Veronica?!" sinisigawan niya na ako na parang may nagawa akong napakaling kasalanan. Yung tipong, parang pinatay ko yung alaga niyang taratula. (Oo, may alaga siyang tarantula at pinangalanan niyang Badoodles kasi kasing delicate pero kasing bagsik raw ng 'badoodles' niya. Eeyuck!)
"What's the big deal? I survived childhood without comic books."
"But you became weird, loner and a boring person." napataas ng kaunti ang kilay ko. Yes, maybe he's right.
"And?"
"And?! You should read a comic book. " may kinakalikot siya sa bag niya at naglabas ng isang manipis na comic book. "I always bring a comic book, eto basahin mo, Pugad Baboy 3." inilapag niya ng dahan dahan ang nakaplastic pang Comic. "I trust you kaya ingatan mo yan, malabo na akong makakuha ng signed copies kaya eto ang inaalagaan ko ngayon."
"Heto?" kinuha ko iyon.
"Dahan-dahan!"
"Okay, okay. Bakit ang tataba nila? Tsaka, ano ba naman ito, bata pa may baril na? Heto ba ang moral nito? Gosh."
"Be open minded, may storya iyan. Pugad baboy 3 lang ang ipapahiram ko dahil mahal na mahal ko iyong Pugad Baboy 1 and 2 ko. I don't trust you well enough to lend you those." Tinignan ko siya at ang libro.
"Okay, babasahin ko to."
"Basahin mo sa bahay niyo. And, if ever, na may crease or food drip diyan. I'm sorry but I have to hate you forever." HE IS SO UNBELIEVABLE! DAHIL LANG SA COMIC BOOK?!
"Okay, okay. " Ibinag ko iyon ng dahan dahan, inilagay ko pa sa pinaka safe na paglagyanan sa bag ko. Babasahin ko na para mapatunayan kong hindi nasira ang childhood ko dahil hindi ako nakapagbasa ng comics.