PART I

MIKAELA’S Viewpoint

Hindi ako makahinga. May asthma ba ako? Wala naman ah!

 

Parang..

Parang ang bigat ng tiyan ko..

EH? ()__()

HINDI AKO NAJEJEBS!

Ang hirap imulat ng mga mata ko. AAAAAAAH! Bakit ang hirap ibuka ng mga mata ko? ANO ‘TOOOOO!?

Naka-glue!? Naka-glue!

Agad-agad akong umupo mula sa pagkakahiga. Hinawi ko ang nakaharang na magulo kong bangs mula sa mukha ko.

Bangs?

Kelan pa ako nagkaroon ng bangs!? >__<

Malabo pa rin ang paningin ko kaya ipinahinga ko muna ang mga mata ko sa pamamagitan ng pagpikit.

Ilang sandali pa, naisipan kong imulat na nang tuluyan ang mga mata ko.

BLUE.

And BLACK.

JOSEF!

A-ANO!? NOOOOOOO!

Kaya pala mabigat ang tiyan ko. Nakadagan ang braso ni Josef sa akin. JOSEF!? WTheck!?

Pinilit kong bumangon pero ang limp ng pakiramdam ko. Para akong naparalyze. Parang hindi sanay ang katawan ko sa paggalaw.

Ano bang nangyayari sa’kin?

Minasahe ko ang noo ko. Ang sakit ng ulo ko. Parang may hang over. Peo hindi ko masasabing hang over ito dahil never pa akong nalasing.

Nakaramdam ako ng ginaw. At sait sa tiyan!

PROMISE! HINDI TALAGA AKO NAJEJEBS!

Ang bigat ng kamay ni Josef @____@

Tinignan ko ang ilalim ng kumot.

Dare to Play a Game Called Love? [COMPLETED]Basahin ang storyang ito ng LIBRE!