Ethan’s POV

Di ko nanaman makakasama si Krysh ngayon. Pano ba naman kasi, meron siyang.. ano ulit yon? Ah hindi ko alam. Basta eh makakasama niya mga bigating engineers. Susubukan na daw kasi ng kumpanya nila Alexander yung galing niya. Tch. Ang galing galing kaya ng Krysh ko. Haay, ma-text na nga lang siya.

To: Krysh Ko

Babe, anong oras kayo matatapos mamaya?

From: Krysh Ko

Mamayang hapon pa. Why?

To: Krysh Ko

What time?

From: Krysh Ko

Mamaya sigurong 6:30?

To: Krysh Ko

Okay. I’ll pick you up. Ano ginagawa mo ngayon?

From: Krysh Ko

Working. So please don’t disturb me. Mamaya nalang.

To: Krysh Ko

Sungit. Okay. Wag kang titingin sa ibang lalaki ha?

From: Krysh Ko

Shut up. You know I don’t. Bye

To: Krysh Ko

I know. That’s why I love you. Don’t forget. 6:30. Sharp.

From: Krysh Ko

Ethan, stop. I’m trying to work here.

To: Krysh Ko

What? Don’t fret. You’ll be a great engineer.

From: Krysh Ko

I already am.

To: Krysh Ko

Point made. Okay. See you later. x

Kryshll’s POV 

Good job, Ms. Ruiz. See you tomorrow. ” sabi sa akin ni Mr. Koizumi. Isang close friend ng Papa ni Xander.

“ Thank you, sir. ” Haaay. Tinatamad na ako. Pagod na ako. Buong araw na akong ganito.

 “ No problem. See you around! Have a good night. ” Sabi niya at umalis. Sa wakas naman diba, maghapon akong nakatingin at nakikinig sa kanya. Mas maganda kaya ang ideas ko. Syempre joke lang yon. Haha.

Asan na ba si Ethan? Ang tagal naman niya. Akala ko ba 6:30 sharp. Pa-sharp sharp pa siya. Siya naman ang late.

 

Excuse me. Ms. Ruiz?” Shit. Itong boses na to. Oh my…

  

Dare to Play a Game Called Love? [COMPLETED]Basahin ang storyang ito ng LIBRE!