စကတည်းက မှားခဲ့သည်

Part 8

တတိယႏွစ္ေရာက္သည့္အခ်ိန္အထိ တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသူဘ၀ ကၽြန္မအတြက္ အမွတ္အရဆံုး အျဖစ္အပ်က္မ်ားကို ျပန္ေျပာပါဆိုလ်ွင္ အားလံုးလိုလိုသည္ ျဖိဳးၾကီးႏွင့္ တစ္နည္းမဟုတ္ တစ္နည္း ပတ္သက္ေနသည္။ ျဖိဳးၾကီးေျပာဖူးသည့္စကား၊ ျဖိဳးၾကီးႏွင့္ ဆိုင္ထိုင္ခဲ့သည့္အခ်ိန္၊ ျဖိဳးၾကီး ကၽြန္မကို မုန္႔၀ယ္ေကၽြးခ်ိန္၊ ျဖိဳးၾကီးအိမ္ကို ပထမဆံုးသြားခဲ့သည့္အခ်ိန္။ ဘာအတြက္ပဲျဖစ္ျဖစ္ အရာရာသည္ ျဖိဳးသီဟဆိုသည့္ လူသားတစ္ေယာက္ႏွင့္သာ သက္ဆိုင္ေနသည္။

ပထမႏွစ္ကတည္းက စြဲလမ္းခဲ့သည့္စိတ္ေတြသည္ ယခုတတိယႏွစ္ကုန္ခါနီးအခ်ိန္အထိ မေျပာင္းလဲေသးခဲ့။ ဒါေပမဲ့ ၀ါငယ္ႏွင့္ျဖိဳးၾကီးတို႔၏ ခင္မင္မွုကေတာ့ အရင္လိုမဟုတ္ေတာ့။ ရုပ္ရွင္ရံုမွ ျပန္လာကတည္းက ၀ါငယ္ႏွင့္ျဖိဳးၾကီးတို႔၏ ဆက္ဆံေရးသည္ ေအးစက္စက္ျဖစ္ေနသည္။ ျဖိဳးၾကီးကို ၀ါငယ္သည္ သိသိသာသာေရာ၊ မသိမသာပါ ေရွာင္ေနသလိုပင္။ ထို႔အျပင္ အရင္က ျဖိဳးၾကီးအေၾကာင္းကို ကၽြန္မ ရင္ေပါက္မတတ္ရင္ဖြင့္လ်ွင္ ၀ါငယ္သည္းခံနားေထာင္တတ္ေသးသည္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ နားမေထာင္ေတာ့။ ေတာ္စမ္းမိျဖဴရာ။ ငါ မသိခ်င္ဘူးဆိုသည့္ ခပ္ျပတ္ျပတ္စကားႏွင့္ တိမ္းေရွာင္သြားတတ္သည္။

ထိုအေျခအေနသည္ တတိယႏွစ္ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မ်ားတြင္ ပိုဆိုးလာသည္။ ျဖိဳးၾကီးကို ဟိုသြားဒီသြား မေခၚခ်င္ေတာ့သည့္အျပင္ အုပ္စုလိုက္ မုန္႔သြားစားလ်ွင္ေတာင္ တစ္ေယာက္တည္းကြက္ခ်န္ထားခဲ့ခ်ိန္ မ်ားလာသည္။ ျဖိဳးသီဟသည္လည္း ၀ါငယ္သူ႔ကို သိပ္မေပါင္းသင္းခ်င္ေတာ့တာကို နားလည္ပါလိမ့္မည္။ ကၽြန္မတို႔အုပ္စုႏွင့္ တျဖည္းျဖည္းအေနေ၀းလာသည္။ ေနာက္ဆံုးႏွစ္ေက်ာင္းသားအစ္ကိုၾကီးမ်ားႏွင့္ အတြဲမ်ားလာသည္။ အက်င့္ပါပ်က္လာသည္ဟု ဆိုရမည္လားမသိ။ စီးကရက္ေသာက္တတ္လာသည္။ အရက္ေသာက္တတ္လာသည္။

မသိမသာအျမဲေစာင့္ၾကည့္ေနတတ္သည့္ ကၽြန္မ ရင္ေတြပူလာသည္။ ျဖိဳးၾကီးႏွင့္အရင္လို ခင္ခင္မင္မင္ေနျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားေပမယ့္ ျဖိဳးသီဟကိုယ္တိုင္က ၀ါငယ့္ကိုေရွာင္ေနေသာေၾကာင့္ ကၽြန္မပါ အဆစ္ပါေနသလိုပင္။ အရင္လို ခင္ခင္မင္မင္ စကားေျပာဆဲျဖစ္ေပမယ့္ အျပစ္ရွိသူတစ္ေယာက္လို ကၽြန္မတို႔ႏွစ္ေယာက္ႏွင့္ဆံုတိုင္း ေရွာင္ထြက္သြားတတ္သည္။ ထုိ႔အျပင္ ေနာက္ဆံုးႏွစ္အစ္ကိုၾကီးမ်ား အုပ္စုႏွင့္ အျမဲလိုလို အတူရွိေနတတ္ေသာေၾကာင့္ ပိုဆိုးသည္။ ကၽြန္မ စိတ္မေကာင္း။ စိတ္မေကာင္းေပမယ့္ ဘာမွမလုပ္တတ္။