A Dance With Dragons

Κίρα

Σημείωση:Το τραγούδι είναι το ''War of Hearts'' της Ruelle και νομίζω πως ταιρίαζει πολύ με αυτό το κεφάλαιο ;-)

Θα τον καταστρέψεις

Τα λόγια της Ντεσμέρα τριγύριζαν στο μυαλό της. Καθόταν στο κρεβάτι, με την πλάτη της να στηρίζεται στα μαξιλάρια, προσπαθώντας να αποφασίσει τι θα έκανε μετά. Δεν μπορούσε να επιστρέψει στο σπίτι της. Οι Ντρόγκομιρ ήταν αποφασισμένοι να ολοκληρώσουν τη Θυσία. Κατά πάσα πιθανότητα εκείνη την συγκεκριμένη στιγμή την έψαχναν. Που θα μπορούσε να πάει; Ελάχιστες φορές είχε βγει έξω από το κάστρο - δεν της το επέτρεπαν για την προστασία της- και ακόμα και τότε δεν είχε απομακρυνθεί πολύ. Τράβηξε τα γόνατα της κοντά στο στήθος της και τύλιξε τα χέρια της γύρω τους. Τι θα έκανε;

Ο Ντέβαν εμφανίστηκε στην πόρτα, μη τολμώντας να μπει μέσα στο δωμάτιο. Σήκωσε οργισμένη το βλέμμα της για να τον κοιτάξει.

''Φύγε'' του είπε απότομα. Το τελευταίο που ήθελε εκείνη τη στιγμή ήταν να δει έναν Ντρόγκομιρ. Εκείνοι έφταιγαν για όλα, για όλο τον πόνο και την μοναξιά της.

''Ήθελα να δω αν είσαι καλά''

''Αν είμαι καλά;'' Γέλασε πικρά '' Όχι δεν είμαι καλά και δεν ξέρω αν θα ξαναείμαι ποτέ καλά. Η οικογένεια σου το φρόντισε''

Έκανε ένα βήμα μέσα στο δωμάτιο. ''Κίρα, αν ήξερα τι σκόπευε να κάνει ο πατέρας μου...''

''Τι θα έκανες;'' τον διέκοψε. ''Θα είχες τρέξει να τους βοηθήσεις;''

Ο Ντέβαν σταμάτησε απότομα λες και τον είχε χαστουκίσει. ''Αυτό που λες είναι άδικο''

''Άδικο;'' σχεδόν ούρλιαξε με αγανάκτηση. ''Θα σου πω εγώ τι είναι άδικο. Άδικο είναι να μεγαλώνεις ορφανή επειδή οι Ντρόγκομιρ δολοφόνησαν ολόκληρη την οικογένεια σου. Να μην έχεις γνωρίσει το χάδι της μητέρας σου ή την αγκαλιά του πατέρα σου. Να ζεις κλεισμένη σε ένα κάστρο επειδή είσαι η επόμενη Θυσία. Ο μοναδικός άνθρωπος με τον οποίο είχες επαφή εκτός από τους υπηρέτες να έχει σταλεί με σκοπό να σε σκοτώσει κι εσύ...'' Τα λόγια σχημάτισαν έναν κόμπο στον λαιμό της. Κι εσύ σαν ανόητη να τον ερωτευτείς. Πήρε μια βαθιά ανάσα προσπαθώντας να ηρεμίσει. ''Μη μου μιλάς για αδικίες Ντέβαν, γιατί κανείς δεν έχει αδικηθεί όσο εγώ''

''Μιλάς λες και εγώ είχα ποτέ επιλογή'' της είπε, θυμός τρύπωνε μέσα στη φωνή του.

''Σου είπα να φύγεις''