'' Peki şimdi? '' '' Yok kanka yok! '' Kaan anılarımızı Ardaya anlatıyordu ama Arda hatırlayamıyordu hala. Azra ve ben de odanın köşesinde onları izliyorduk. Bi kaç saat geçmişti. Elimizden geleni yapıyorduk ama Arda da hala tık yoktu.
Azra '' Son çare şu dağ evi 'sahnesini'
yapalım.'' diyip güldü. Koltuğun kenarına oturdu. Kaan gelip onun karşısına otururken '' Bu da olmazsa artık kaza yerini yaparız tam olur! '' dedi. Güldü. Arda üzgün bi şekilde koltuğa oturdu, ben de karşısındaki sandalyeye.
Arda '' Ne olmuştu dağ evinde? '' diye sordu. '' Şarkı söyledik, gitar çaldık..'' dedi Kaan. '' Evet ya çok güzeldi. '' diyip kafa salladı Azra. Ben de Ardaya baktım. '' Orda.. Tartışmıştık da..'' dedim üzülerek. O an benim için çok kötüydü. Arda kızmakda haklıydı belki ama ben çok.. karmaşık duygular içindeydim.
Arda üzgünce baktı sadece. Yine. '' Ve kurt! Onu da unutmamak lazım. '' dedi Azra ufaktan titrerken. Arda hayretle '' Kurt mu, gerçekten mi? '' dedi. '' Evet. Ama birşey olmadı. Kurtulduk ondan. '' dediğinde Arda rahatlamıştı.
Sessizlik olmuştu. Herkes hafiften kötüydü. Arda için üzgündük.. Ben ağzımı açacakken Arda '' Gizem.. '' dedi. '' Çok teşekkür ederim sana. Ve Kaan, Azra.. '' diyip onlara döndü. Ardından bana '' Bana yardım ediyorsun. Hatırlayabilmem için. Ama işe yaramıyor.. '' dedi..
Sonlara doğru yine sesi kısılmıştı. '' Üzülme.. Hatırlayacaksın..'' dedi Azra. Ardaya destek oluyordu. Kaan da gülümseyip Ardanın omzunda vurdu.. '' Hatırlarsın be kanka.. Hem o kazadan ucuz kurtulduk. Bi kol.. '' diyip alçılı kolunu gösterdi. '' Yarılan bir baş, boyun ağrısı, sıyrıklar.. ''
'' Önemli olan sağlıklı bi şekilde bi arada olmamız. '' dedi Kaan. Gülümseyerek elini Azranın beline attı. İkisi yakınlaşmıştı. Sandalyeden kalktım koltuğa oturdum. Ardanın yanına. Bana bakıyordu. Elini tuttum.
Bana baktı uzunca. Ardından elimize. Ben de kafamı yavaşça omzuna doğru bıraktım.
-
'' Arda? '' telefon kulağımda yavaşça kapıya doğru yanaştım. Elime ceketimi aldım. '' Gizem, merhaba.. '' '' Merhaba.. Dün akşam hiç, ne biliyim uyurken falan aklına birşeyler geldi mi? . '' korkuyla ama umutla sordum. '' Aslında biraz.. ''
Heycanla. '' Gerçekten mi? Neler hatırladın? '' dedim. '' Kesik kesik. Yani seni hatırlayamıyorum hala. Havaalını gördüm, uçağı. Bi de bavulda kız giysileri hatırlıyorum. Ona hiç anlam veremedim. '' gülümsedim ufaktan. '' O benim bavulumdu. '' dedim.
" Ne? Nası yani? '' şaşırmıştı. '' Bavullarımız karışmıştı havaalanında. '' '' Ah.. Keşke hatırlayabilsem. '' dedi. Sesi yine hüzünlüydü. Onu neşelendirmek adına aklıma bi fikir geldi. '' Bugün buluşalım mı? ''
Biraz fazla mı zorluyorum acaba diye de düşünmüyor değilim.. Belki Arda kendi halimde sakin kafayla otursa daha iyi mi olurdu? Ama napiyim yanımda olsun istiyorum sürekli, gözümün önünde. Nasıl olduğunu bilmek istiyorum.
'' Olur tabi. Hem anılarımızı anlat bana. Senle ilgili olanları . '' dediğinde ben de kapıdan çıkıyordum. Yüzümde kocaman bi gülümseyle. Telefonum kulağımda kapıyı kapatıp evin önündeydim ki Ardayı gördüm. Evlerinin önünde elinde telefonu vardı. Boyunluğu boynundaydı hala ve başındaki sargılar da duruyordu.
İkimiz birbirimize bakıp gülümsedik. Ardından aynı anda telefonlarımızı kapayıp birbirimize yaklaştık. Arda '' Nereye gidelim? '' dedi gülümserken. '' Gel, yakınlarda bi kafe var. '' diyerekten ilerdeki sokağı gösterdim. O tarafa doğru bi kaç adım attım.
Arda '' Tabi. '' diyip ardımdan geldi. Kafe çok yakındı. Konuşmadan, sakin bir şekilden yürüdük. Karşıdan karşıya geçerken kafeye baktım. Kalabalık değildi. Zaten haftanın ortasında, ve sabahın bu saatleri çok kişi olmazdı.
Karşı kaldırıma geçmiş kafeye doğru yürürken, karşıdan gelen bi çift dikkatimi çekmişti. Gülümsüyorlardı. İkisini yerden yukarı süzerken yüzlerini gördüm. Şaşırarak bekledim. Yürüyüşüm yavaşlamış ve durmuştu.
Arda durup bana baktı. '' Sorun ne? '' '' Büşrayla Cenk? '' dedim. Şaşkın bi şekilde onlara bakıyorum hala. Arda da oraya döndü. '' Büşra?'' duraksadı. '' Yanındaki çocuk da kim? '' dedi. Bu ikisi ne zaman tanıştı? Bu kadar yakınlar? Ne oluyor yahu!?
Ardanın kolundan tuttum. Kafeye doğru yürüdüm onla. Umursamamaya çalıştım Cenk ve Büşrayı.. Ama aklımda bi sürü vardı. Yanımızdan geçip gitmelerini uymuyordum ama onlar bizden önce kafeye girmişti bile. Arda bana şaşkınca baktı.
'' Büşra ne zaman gelmiş? '' diyordu sessizce biz kafeye girerken. '' Yanındaki çocuğu tanıyor musun? '' diye de ardından sordu bana. '' Psikopat eski sevgilim olur kendisi! '' dedim sinirimi kontrol almaya çalışarak.
Ardanın şaşkınlığı artarken ben onu kolumdan çekiştiriyordum hafiften. Bi masaya oturduk. Kolumu ondan çektim ve masaya, Ardanın karşısına otururken bizden bi kaç masa uzakta olan Büşra ve Cenke bakıyordum. Onları izliyordum. Napıyorlardı? Şuan meraklandım doğrusu..
Arda arkasına döndü o da onları gördü. Ardından bana baktı. '' Peki senin o psikopat eski sevgilin ve benim eski sevgilimin yanyana işi ne? '' dedi, meraklıydı oda. Ben gözlerimi hala onlardan alamıyordum. O sıra Büşra Cenke bişeyler söyledi ve masadan kalktı.
Tuvalete doğru gidiyordu. Masadan kalktım yavaşça. '' Şimdi öğreniriz. '' dedim. Yürürken garsonu gördüm masamıza yaklaşıyordu. Ardanın yanına. Bense hızla Büşranın ardından yürüyordum. Cenke görünmeden girdim tuvalete.
Kapıyı örttüm ve içerideki parfümü kokusunu içime çektim. Bi sürü parfüm karışmıştı ve bu hoş bi koku oluşturmuyordu. Neyse dedim, Büşraya bakındım. Bi kaç kız vardı aynaların karşısında, son aynada ise Büşra.
Büşra aynada kendine bakıyordu. Elinde de çantası vardı. İçini açarken ona doğru yaklaştım. '' Gizem? '' dedi gülümserken. Yanında durdum. '' Aa Büşra? ''Onu şimdi görmüş gibi yaptım.
Büşra '' Yine karşılaştık demek. '' dedi gülümserken. Bana döndü ve iki yanağımdan hafif öptü. Ben de onunkini öper gibi yaptım. '' Nasılsın canım? '' Beni arkadaşı bellemiş, ne ara?
Yani ondan nefret ettiğimde falan değilde bu samimiyet? '' İyiyim sen? '' '' Ay.. '' dedi uzunca soluk vererek. Yüzü gülüyordu. Benle konuşurken aynı anda saçını düzeltiyordu. '' Çok iyiyim.. '' dedi.
Ben de aynaya yaklaştım ve saçımı başımı düzeltir gibi yaptım. '' Bugün neşen pek yerinde. Sevindim. '' dedim gülümseyerek. Aynadan ona bakıyordum. '' Hayatımın aşkı ile tanıştım. Neşem nası yerinde olmasın? '' Hayatımın aşkı?
Cenk beni kandırdığı gibi Büşranında aklına girmiş olmalı. Cenkin diğer yüzünü biliyor muydu? '' Yaa.. '' dedim hafif şaşkın. '' Adı neymiş bu hayatının aşkının?'' Lütfen Cenk deme. '' Cenk! '' dedi.
Bunlar şimdi ciddi ciddi sevgili mi olmuş? Yok artık. '' N-'' soru soracakken Büşra çantasından rujunu çıkardı. Dudağına sürmeye başladı. '' Bugün benim için çok güzel bi gün. Ardayı unutmam için. ''
Bunu sessizce söylemişti. Gülümsüyordu. Ben de duymamış gibi yaptım ve sorunu sordum. O sıra tuvaletten kızlar çıkıyor,giriyordu. '' Ne zaman tanıştınız bu Cenkle? '' '' İki gün önce falan. Karşılaştık ve ilk görüşte aşk.. ''
Büşra kendini ne kadar kaptırmıştı böyle? Gerçekten Cenki seviyor muydu? '' Bu Cenk tekin biri mi sence? '' dediğimde garipsedi ve durdu. Ruhunu çantasına katarken '' Nası yani? '' diye de sordu. '' Büşracım, bu devirde kimseye güven olmaz. ''
Haklıydım. Büşra, benim yaptığım hatayı yapmamalıydı. O Cenkin yüzünü en başta görmeli. Büşranın da, bi kızın daha benim gibi aynı acıları çekmesini istemiyorum. '' Mesela soyadını biliyor musun? Ya da nerde yaşadığını, hobilerini-''
'' Gizem. '' diyip duraksattı beni. Aynadan kendini çekti. Çantasını eline aldı. Dışarı doğru gidiyordu arkamdan geçti. Omzuma dokundu '' Bunlar için erken. Daha ilişkimizin başındayız. Zamanla onlarıda öğrenirim. '' dedi.
Aynaya bakan bana baktı. Aynadaki görüntüme. Gülümsedi ve ben de öyle. Ardından çantasıyla çıktı dışarı. '' Ah Büşra. Zamanla diyorsun. O zaman ne kadar üzüleceksin. '' dedim kendi kendime. Yanımda duran kız bana döndü. '' Efendim? "
Ona baktım. Süslü püslü bi kızdı. Dudağındaki ruj abartılıydı. Yüzündeki diğer makyajlarda öyle. Saçı dağınıktı. Üstü çok açıktı. Dekoltesi fazla. Kızı tam süzemeden tekrarladı. '' Bana mı dedin? '' dedi tiki sesiyle.
Kıza garipseyerek baktım. '' Hayır. '' dedim. Kız resmen 'üff snne be slk.' '' Hah! '' dedi. Umursamazca. Telefonunu eline aldı. Birisini ararken dışarı doğru çıkıyordu '' Alooğ aşkoom.. '' demişti. Güldüm ve aynada son kez kendime baktım. Ben de boş tuvaletten çıktım.
Dışarı doğru giderken bizim masaya baktım. Arda nın oturduğum sandalyenin yanında Büşra ayakta duruyordu. Cenk nerede? Etrafa bakındım ama onu göremedim. Neyse dedim ve masaya doğru yönelirken bi ses '' Gizem! ''
Arkamı döndüm yavaşça. Erkekler tuvaletinin önümde Cenk duruyordu. Yanıma yanaştı ellerini üstüne silerken. '' Nabersin yaa? '' dedi. '' Iyy Cenk..'' Üstüne başına her yere sürmüştü elini. Bu tiksinmeme neden oldu.
'' Noldu kızım? '' dedi. Gülerek. Onunla konuşmak istemiyordum. Saçımı savuruyor gidecektim ki ''Gizem dur.'' dedi. Duraksayıp döndüm ona somurtkan suratımı takınıp.
'' Ben artık başka bi kızla ilgileniyorum. Seni unuttum. '' demişti. Garipseyerek baktım ona. Bunu sanki bi yerden okuyor gibi söylemişti. '' Güzel. '' dedim. Yine gidecektim ki durdum.
'' Ve Cenk. Yardım alman gerek. Bu psikopat tavırların.. '' '' Geçti. Ben artık öyle biri değilim. '' diyiverdi Cenk. Ama yalan söylediği her halinden belliydi. Beni kandırmaya mı çalışıyordu?
Yüzüne baktım sadece. Gözlerine. O aşık olduğum, herşeyi yapabileceğim adam yoktu orada. Psikopat, kesen biçen bi adam vardı. Cenk gülümsüyorsun bana. Somurtuyordum ve bir şey demeden arkamı döndüm ona. Hızla az önce oturduğum masaya yaklaştım.
Büşrayı da masasında görmüştüm. Cenki gördü uzaktan. Ben se o sıra çoktan Ardanın yanına varmıştım. Yavaşça sandalyeyle otururken '' Ne konuştunuz o kadar? '' dedi Arda.
Kendimi sandalyemde rahatlatmaya çalışarak '' Hiç ya. Sohbet ettik öyle. '' derken Arda '' Yanındaki sevgilisi miymiş? '' diye sordu. '' Evet. Cenkle 'ilişkimiz' diye konuştu. Ve ayrıca hayatının aşkıymış. '' dedim.
Arda '' Bak sen. '' dedi. O sıra yine arkasına dönüp onlara bakmıştı. Tekrar bana döndü. '' Herneyse biz tatlımıza bakalım. '' demişti. Anlamaz bakışlar atarken benim tarafımdan garson gelmişti. Elinde iki kase dondurma vardı.
Garson dondurmalarımızı masaya koyup giderken Ardaya gülümsüyordum. '' Birşey yiyecek miydin? '' '' Yok, dondurma iyi oldu. '' dedim. Elime kaşığı aldım ve dondurmaya daldırdım.
-
'' Yürüyüş nasıl geldi? '' '' İyi.. Karnımın ağrısı geçiyor. '' Dondurma mideme oturmuştu resmen. Büşra ve Cenki orada bıraktık ve çıkmıştık kafeden. Ve sakin evlerin arasından yürüyorduk.
'' Ee anlat bakalım, şu bavullarımız karışmış demiştin. '' dedi Arda merakla. '' Anlatiyim.. '' diyip güldüm. '' Uçakta çarpışmıştık. İkimizde dalgındık. O sıra birbirini tıpatıp aynı olan bavullarımız karışmıştı. Ben de senin bavulumu almıştım. '' dedim.
Arda beni şaşırarak dinledi. Ardından '' Ya bi sapık kelimesi aklımda dönüyo. Ne ola ki? '' dedi. Ben gülmeye başladığımda bana baktı. '' Noldu? '' dedi. '' Sana sapık diye bağıran bendim. ''
Güldü '' Neden, birşey mi yaptım yoksa? '' '' Hayır, yani birşey yapmadın aslında ama ben o an çok kızgındım ve sana patlamış oldum.''dedim.'' Vay canına. Tanışmamız böyle oldu ha? '' '' Evet. ''
'' Dur.. Hatırladım. '' heycanla Ardaya döndüm. '' Senin yere düşürdüğün kağıt. Telefon numarandı. Seni ordan aramıştım. '' dedi. '' Beni hala hatırlamıyorsun yani? '' üzülerek. '' Hayır. '' dedi. Gülümsemeye çalıştım.
'' Önemli olan hatırlıyor olman. '' derken elim Ardanın eline gitmesin mi? Yavaşça eline doğru çarptırdım. O da elimi yakalar gibi yavaşça tuttu. Gülümsedi bana.
-
'' Ellerine sağlık.. '' diyip masadan kalktım. Anneme bakıp gülümsedim. Annem masadan boş tabakları toplarken '' Afiyet olsun canım kızım.. '' dedi. Anneme masayı toplamaya yardım ederken yanağından bi kez öptüm.
'' Arda nası olmuş? '' diye sordu annem. '' Hatırlamaya çalışıyor. Uğraşıyoruz Kaan, Azra,ben. '' Masadaki bardakları aldım ve bulaşık makinesine yerleştirdim. '' Umarım yakın zamanda iyileşir. '' '' Umarım.. '' dedim sessizce.
Sandalyeleri iterken annem de makineyi çalıştırdı. Mutfaktan çıkarken '' Ben uyucam.. '' dedim. Annem '' İyi geceler tatlım.. '' diye söyledi. Gülümseyerek odama çıktım.
Kapıyı kapatıp içeri girdim. Ve tabi hemen Ardayı görme ümidiyle pencereye yapıştım. Perdeyi çekip açtım. İlk gökyüzünü süzdüm. Aya ve yıldızlara baktım, ardından Ardanın penceresine.
Ardanın odasının ışığı açıktı. Ama perdesi de çekikti. Seslensem mi acaba? Yavaşça kafamı uzattım. '' Arda.. '' dedim. Fısıltı gibi ama yüksek sesle söyledim. Bekledim ama ses seda yok.. Tekrarladım '' Arda.. ''
Pencereye biri yanaştı. Perdeyi çekip pencereyi açtı. Bu boyunluk, sargı bezi. Bu Ardaydı. '' Gizem? '' dedi kollarını pencereye atıp. '' Yerleştiniz mi iyice? '' diye sordum.. '' Evet. Bi kaç yer kaldı. Oraları da sabahleyin hallediriz. ''
'' Boynun çok acıyor mu? '' dedim. Boyunluğuna bakıyordum. '' Başım kadar acımıyor. '' diyip gülümsedi. Ben de gülümsemeye çalıştım. Onun bu halini gördükçe kalbim sızlıyordu..
'' Sen nasılsın? '' güldüm. '' İyiyim. '' dedim. Arda ellerini ovuşturdu. Ben de öksürdüm bi kaç kez. Konu mu bitmişti? '' Sabahtan beri görüşemedik. Birşeyler hatırladın mı? '' diye sordum.
'' Evet evet. Bi çok şeyi. Yani o canlandırmaya çalıştığınız alışveriş merkezini, o hatalı öpücüğümüzü.. '' dedi. Hafif utanarak gözlerimi kaçırdım ve güldüm. '' Evet ya.. Çarpışmakta üstümüze yoktu.''
İkimiz de gülüyorduk. O sıra Ardanın odasından bi ses geldi. Tam anlamadığımı bi erkek sesiydi. Arda arkasını döndü. '' Görmedim ben. '' dedi. Bi kaç kelime ardından '' Hayır baba, odama neden getireyim ki? ''
Hafiften sesi sinirliydi. Ardanın kapısının kapısı hızla kapandı. Arda gözlerini kapadı ve açtı. Bana döndü tekrar. Merakla ona bakıyordum. '' Baban mı? '' '' Evet, dosyasını arıyormuş. '' dedi.
Ben bu adamı hiç anlamış değilim. Gerçekten iş bunun için bu kadar önemli mi? '' Herneyse boşver onu. '' dedi kestirip atarcasına. '' '' Sinirlenme lütfen. Ya da üzülme.. '' dedim sessizce. Bu hali beni kötü yapıyordu.
'' Deniyorum. Ama böyle bi babayla çok zor. '' dedi Arda. Ama yinede benim için gülmeye çalıştı. Ben de güldüm. '' Yarın görüşürmüyüz? '' '' Evet. '' dedim. '' İyi geceler.. '' dedim. Sanırım ikimizinde uykusu gelmişti. Hem Ardanın bu günlerde dinlenmesi lazım.
'' İyi geceler. '' dedi. Ben geri çekildim ve pencereyi kapadım. Perdeyi çekerken Ardaya bakıyordum hala. O da pencereyi kapayıp içeri girdi. Bi süre sonra ışığı söndü. Ben de yatağıma doğru yöneldim.
Kendimi yatağa attım. Pofuduk pijamalarımla rahatça yayıldım. Esnedim ve kafamı yastığa bastırdım. Yorganımı hızla üstüme çektim. Uyumak istiyordum sadece..
Gözlerimi kapatırken hemen açtım. Ampüle baktım. Açıktı. İçimden lanet okuyarak ışık düğmesine baktım. Ve ona atacağım bi cisim aramaya başladım. Yerdeki terliğimi gördüm. Elimi yataktan çıkarıp attım ışık düğmesine hızla.
Kenarına çarpmıştı. '' Ahh.. İkinci şans!'' diyip diğer terliği aldım. '' Hazır, nişan! '' bi gözümü kapattım ve ışık düğmesine doğru hızla attım. Evet! Kapandı! Gülümsedim ve rahatça yastığa koydum kafamı.
'' Hayattaki tek başarım.. '' diyip güldüm. Kendi kendime. Gözlerimi kapadım ve hayaller kurarak uykuya daldım.
###
Oy verip yorum yaparsanız sevinirim.. :)