- ben diğerleri için diyorum tatlı aşıklar sizi !
Hepimizi güldüren adam odadan çıktı. Bizim birkaç görüntülerimizi daha çekmişlerdi. Ropörtajın arkasına koyacaklardı. Önümüze bir masa koyup yapboz getirdiler. 100 parçalıydı.
+ lütfen parçaların yerini bulmakta iyi olduğunu söyle.
- üzgünüm. Biraz uğraştıracak sanırım.
■■■■■■■■
Az kalmıştı lanet şey. Ama bir parçanın yerini bir türlü bulamıyordum. Takmıştım o parçaya ! Bulacaktım yerini !
- onun yerini buldun mu ?
Kafamı üzüntüyle iki yana salladım. Bana sırıtıp bir adımda yanıma geldi.
- yardım etmemi ister misin ?
+ yerini biliyorsun değil mi ?
Kafasını salladı. Ben de kabul ettiğimi belirtmek için gülümseyip kafamı salladım.
- aslında gözünün önünde duruyor.
+ gerçekten mi ?
- evet , bak..
Elimi tutup yapbozun boş bir yerine götürdü. Parçayı koyduğumda uymuştu. Gerçekten tam gözümün önünde duruyordu !
- işte böyle.
Gülümseyip elini saçıma atıp karıştırmaya başladı. Kameralar olduğundan dikkatli olmaya çalışıyordum ama onu gıdıklamaktan kimseye zarar gelmezdi değil mi ?
Ellerimi karnında ve yanlarında gezdirip gıdıklamaya başladım. Şuan çocuk gibi birbirimize sataşıp gülüyorduk. Ben onu gıdıklamaya devam ederken birden kollarımdan tutup beni durdurdu. Nefes nefese kalmıştık ama yine de gülerek birbirimize bakıyorduk.
- beni gıdıklayarak büyük bir hata yaptın küçük. Cezanı çekeceksin !
+ oppa ! Komik görünüyorsun.
- öyle mi ?
Bu sefer o beni gıdıklamaya başladı. Eli belimde gezerken çok huylanıyordum. Tikim vardı ulan benim !
- hala komik mi ? Ha ?
Ben gülmekten cevap veremiyordum. Bir yandan da ona karşı koymaya çalışıyordum.
+ bırak. Lütfen.
Dediğimi anlamış mıydı bilmiyordum çünkü gülmekten zor konuşuyordum. En son karşı koymayı keserek kendimi onun kollarına bıraktım.
- Çilek ?
Seslenmedim. Çok yorulmuştum.
- hey , sadece şakalaşıyorduk.
Yazık lan ! Kendimi toplayıp doğruldum. İkimizde de saç baş kalmamıştı. Dağıtmıştık.
+ birşeyim yok. Sadece yoruldum.
Güldü. Dünyanın en güzel gülüşüydü bu. Anında mutlu ediyordu. Huzur doluydu.
- komik görünüyorsun.
+ sen de.
■■■■■■■■
Derin bir nefes aldım. Taehyung elimi tutup şirketin çıkışına doğru yürümeye başladı. Eve gidiyorduk ve şirketin önü gazeteci ve kamereman doluydu.
Taehyung'un elini hiç bırakmadan , soruları görmezden gelerek hızlıca arabaya geçtik. Taehyung önce benim binmemi bekleyip ondan sonra bindi.
![](https://img.wattpad.com/cover/242446831-288-k119272.jpg)
YOU ARE READING
Düzen Bozan
FanfictionYeni üye kitabıdır. TAMAMEN EĞLENCE AMAÇLI YAZILMIŞTIR ! DÜZENLENECEK ! ÖZEL BÖLÜMLER İÇİN BEKLEMEDE KALIN <3