[Dutch] The Last Timelady

16. Secret room

"AMY!" schreeuw ik vanuit de keuken. Amy komt geschrokken de keuken in rennen.

"Wat is er?". De Doctor kijkt mij lachend aan.

"Wil je ook fishfingers met custard?" vraag ik terwijl ik de bord met fishfingers en de kom met custard op tafel zet. De Doctor begint er meteen van te eten.

"Ben je nu al genezen?" vraagt Amy vebaasd ze gaat tegenover de Doctor aan tafel zitten.

"Ja, timelords genezen sneller dan mensen" zeg ik met een glimlach. ik ga naast de Doctor zitten en begin wat fishfingers in de custard te dippen.

"Ik snap nog steeds niet dat jullie dat kunnen eten" zegt Amy terwijl ze een vies gezicht trekt.

"Geloof mij Amy, dit is het lekkerste wat ik ooit gegeten heb!" zeg de Doctor met volle mond terwijl hij nog een fishfinger in zijn mond propt.

"Dus, vertel hoe hebben jullie elkaar ontmoet" het is even stil. De Doctor en ik kijken elkaar even aan.

"Een hele tijd geleden stond ik op het punt wat cybermen te verslaan maar toen kwam de Doctor ineens er tussen en werden we gevangen genomen"

"Hee, ik wou je redden!" protesteerd de Doctor. Ik schud mijn hoofd nee.

"In de cel ontsnapte ik via een ventilatiegracht." vertel ik.

"Ze had belooft mij te komen redden maar inplaats daarvan zetten ze de zelfvernietigings timer aan en kwam een vriend van mij, Martha mij redden!" ik zie Amy ons aan kijken met een vermakende glimlach.

"En toen gingen jullie samen reizen?" Ik schud weer mijn hoofd.

"Later kwam ik Weeping Angels tegen. De Doctor en Donna redde mij en toen liet de Doctor mij zijn TARDIS zien. Toen kwam hij erachter dat ik een Timelady was." Ik glimlach bij de herinnering.

"En toen ging zij met mij mee reizen!" zegt de Doctor nu ook met een glimlach op zijn gezicht.

"Maar hoe hebben jullie dan elkaar 'Verloren?'" vraagt Amy nieuwsgierig. Ik kijk de Doctor even aan.

"Oow gewoon wat Daleks die ons gevangen genomen hadden" zegt de Doctor samenvattend.

"Doctor, het HELE verhaal. ik ben je beste vriendin je kan mij alles vertellen" Amy kijkt ons allebij aan wachtend op het verhaal. Het lijkt alsof ze gewoon weet dat wij iets niet vertellen.

"We waren samen op een heuvel" ik zie de Doctor naar de tafel staren terwijl hij het vertelt.

"Wat waren jullie aan het doen?" ik zie Amy cheeky de Doctor aan kijken. Volgens mij heeft ze allang het vermoeden.

"kussen" zegt de Doctor langszaam.

"Ik wist het!" zegt Amy lachend. De Doctor en ik worden allebij rood. ik zie dat de Doctor geen woord meer uit kan brengen van schaamte.

"En toen werden we onderbroken door Daleks. We werden gevangen gezet alleen we ontsnapte bijna meteen. De Daleks scheidden ons en stopte mij in een cel met een glazenwand. Aan de andere kant van de glazenwand was ook een cel. Na een paar minuten zag ik dat de Doctor in de andere cel gestopt werd. Onze kamers werden gevuld met gas. Er ging een scherm naar beneden waardoor we elkaar niet meer konden zien. Ik viel flauw door het gas. Toen ik wakker werd was ik door de Daleks gedumpt in een bos en daar regenerate ik naar hoe ik er nu uit zie" zeg ik. Ik pak tevreden nog een fishfinger met custard en stop het in mijn mond.

Het is even stil. De Doctor staart naar de tafel terwijl Amy ons onderzoekend aan kijken.

Met een zucht sta ik op en zet de lege custard kom en het lege bord in de wasmachine. Ik zie de Doctor opstaan en uit de keuken lopen.

"Het spijt me ik had er niet over moeten beginnen" probeert Amy.

"Maakt niet uit, het is al een paar jaar geleden" Ik leun tegen de koelkast.

"Het maakt wel uit, Jullie waren twee geliefde uit elkaar getrokken door wat stomme Daleks. En toen je terug kwam was de Doctor getrouwd!" Amy staat op en kijkt mij bezorgd aan.

"We dachten beide dat we dood waren, ik had waarschijnlijk het zelfde gedaan" zeg ik met een zucht. Ik wil de keuken uit lopen maar Amy pakt mijn arm vast.

"Maar je hebt het niet gedaan, jij houd nog steeds van de Doctor ik kan het zien op de manier hoe je naar hem kijkt" probeert Amy.

"Ik wil er niet over praten" zeg ik geïrriteerd. Ik ruk mijn arm los van Amy's en loop boos naar mijn kamer. Ik doe de deur achtermij op slot en loop naar mijn boekenkast. Ik schuif wat boeken opzij en klik op een verborgen knopje. De kast begint te draaien samen met mij en opeens sta ik in mijn geheime kamer.

Overal hangen schermen waarop kamers te zien zijn in mijn TARDIS. Ik plof neer op een stoel en klik allemaal knopjes in. Het grootste beeld van de schermen springt op een video. Ik klik op play.

De controlepaneel kamer is leeg. Opeens gaat de deur open. een zeven jarige Kaj komt blij de TARDIS in rennen.

"Mam! Als jij je TARDIS gemaakt heb breng jij mij dan naar een andere planeet?" vraagt Kaj. Ik zie hem naar het controlepaneel rennen en een stoel opklimmen zodat hij bij de knopjes kan. Ik zie mij nu ook de TARDIS binnenlopen. ik zie er daar anders uit. Dat was mijn 5e regeneration nu ben ik bij mijn 6e. Ik zie mij lachen als Kaj allemaal knopjes in begint te drukken. Er gebeurt niets want mijn TARDIS was toen nog stuk.

"Kaj, als mijn TARDIS gemaakt is neem ik jou mee naar een andere planeet!" zegt de lachende ik op de video.

"Belooft?" vraagt Kaj onzeker. "Belooft!" zeg ik met een glimlach. Ik zie Kaj van de stoel af springen en naar mij toe rennen.

"pinky-promise" Kaj houd zijn pink omhoog. Ik pak met mijn pink Kaj's pink vast en zeg

"Pinky-promise" ik zie mij Kaj op tillen en weer de TARDIS uit lopen. De video stopt weer. Ik wrijf de tranen uit mijn ogen.

Ik mis Kaj, waar is hij toch? Het scherm springt weer op de normale controle kamer. Ik zie Rory en de Doctor aan het praten in mijn controlepaneel kamer. Ik switch camera's en zie Amy voor mijn slaapkamer deur staan.

Ze wilt het waarschijnlijk goed maken. Ik zet het geluid aan.

"Kim, kom op doe open" hoor ik Amy ongerust zeggen. ze klopt nog keer op de deur. Ik hou een knopje ingedrukt en beweeg de microfoon naar mijn mond.

"Een momentje Amy" ik zie Amy geschrokken om zich heen kijken.

"Hoe deed je dat?" vraagt ze terwijl ze onderzoekend rond kijkt.

"Ja, hoe deed ik dat! Dat is voor mij een antwoord en voor jou een vraag" met een grijns haal ik mijn vingers van het knopje en sta ik op uit de stoel. Ik loop naar de geheime deur en klik op een knopje. De deur draait samen met mij weer op. Ik loop even snel naar de spiegel om te checken of mijn ogen rood zijn. Dit is gelukkig niet het geval. Ik loop naar de deur en haal het slot eraf waarna ik de deur open doen.

"Hai" zeg ik droog. Ik duw de deur open en laat Amy binnen. Ze loopt even onderzoekend mijn kamer rond.

"Hoe deed je dat met die microfoon?" ze kijkt mij vragend aan. Met een grijns staar ik haar aan. Ik ga haar dat niet vertellen, dit is mijn geheimpje.

"Oké je gaat het mij dus niet vertellen" Amy ploft op mijn bed.

"Maar serieus, Het spijt me ik was er over begonnen en doorgegaan" Amy kijkt mij aan ik kan zien dat ze het meent.

"Het maakt niet uit, jullie horen nieuwsgierig te zijn. Zo zijn mensen" De Doctor komt de kamer binnen rennen.

"Pond ik breng jullie weer naar Leadworth" Rory komt achter de Doctor aan de kamer in lopen. Ik zie Amy met een zucht op staan.

"Wacht, wonen julie hier niet?" vraag ik verbaasd.

"Wel, maar ook in Leadworth. Daar hebben we een normale leven naast dit" We lopen met ze vieren naar de controlkamer.

"Kim, mag ik jou TARDIS gebruiken?" De Doctor kijkt mij vragend aan.

"Sure" De Doctor begint meteen enthousiast knopjes in te drukken.