Canımı Yaktın ( tamamlandı)

Sırayla

"Peki...Dök bakalım , eteğindeki taşları..Dinliyorum.Ondan sonra da ben konuşacağım..Kabul mü?"

"Tamam..madem öyle..Konuşalım...

Bıktım senden..Senin rahatsız edici davranışlarından.Evde tertip düzen yok.Adam gibi bir temizlik yapmıyorsun..Temizlik yapmak için beni bekliyorsun..Yemek dersen o da facia..Sofraya tek çeşit yemek koyuyorsun..

Akşamları benimle ilgilenmiyorsun.Yatağa yattığımız da gidip başka yerde yatıyorsun..

Ne o?...Farketmedim mi ? Sanıyorsun.."

Mutfağa gidip ocağa çay koydu..Öylece oturduğum yerden hafif tebessümle seyrediyordum..Bu da onu deli ediyordu.

"Devam et..Dinliyorum"

"Ailen sürekli gelip gidiyor..Ama benim ailem gelemiyor..Neden?"

"Sonra..Her şeye bir bahanen var..Seni anlamıyorum..Derdin ne?"

"Ne istediysen hemen yaptım.."

"Ama bıktım..Sürekli bir döngü için de uğraşıp duruyoruz.."

"Uğraşma..o zaman " dedim

Derin bir nefes alıp yeniden mutfağa gitti..Kendine bir bardak çay koydu ama bana yoktu..İşte asıl neden buydu..Evlilik = Ali....ya  Ayşe?

        Konuşmaya devam ediyordu..Ardı arkası kesilmeyen bir sürü saçma sapan şeyler..Dinliyordum ya da daha doğrusu duyuyordum..Akşam saat dokuz da başalayan konuşması gece oniki yirmi de bitti, bir demlik çay ve bir paket siğara eşliğin de..

"Sıra bana geldi mi? " dedim..

"Sanki cevap vermeye hakkın varmış gibi...ne saçmalayacaksın merak ediyorum..Hadi anlat"

"Eminsin değil mi?..içindekilerin hepsini söyledin..Çünkü başladığım da sana sıra gelmeyecek.."

Güldü..Hatta kahkaha attı.."Aman da aman espiri de yaparmış".

Dediğin de kaşlarımı çattım.O zaman ne kadar ciddi olduğumu anladı..

"Evet başlıyorum...

İlk neydi dur bir bakayım---derken parmağımla hafiçe dudağımın kenarına vuruyordum..yutkundu..gördüm ama görmezden geldim..zamanla küçük eziyetler zevkim olmuştu...

Aaaaa  ...evet buldum..Temizlik..ona dönüp baktım temizlik demiştin değil mi?"

"Evet.."

"Evet..Babamın çok sevdiği bir söz vardır..bilmem bilirmisin!...

Ne koydun ki elime ne çalayım yüzüne....

Söylesene evleneli neredeyse bir yıl beş ay oldu..Bu süreç için de ne zaman bir temizlik malzemesi aldın..En azından bir bulaşık deterjanı..

Hızla dönüp yüzüne baktım..Sessizce bana bakıyordu..

Cevabı biliyorsun değil mi? H İ Ç....

Sıra yemek konusun da ..Annenlere aldığınnnnnnnnnn o poşetleri saymazsak acaba hiç alış - veriş ettin mi?

Yani bizim için...Evimiz için...Orayaaaaaa o kadar ellerin dolu dolu giderken acaba neden bu eve bir tane bile ekmek ile gelmedin?

Ne o şaşrımış gibisin..Sen Nazlı hanımla annelere ev için alış- veriş ederken ben de elimde olan azıcık para ile evimize bir şeyler alıyordum...

Haberim yok mu sandın? Senin o eve girip çıktın her dakikadan haberim var..Ali..

Senin bu eve giren yemeklere burun kıvırma gibi bir lüksün yok..anladınmı?.

Seninle ilgilenmeme gelelim..Sen benimle ne kadar ilgilisin..Hasta olduğum da , bebeğimizi kaybettiğim de ve ondan sonraki aylar da ve hatta şimdi ne kadar ilgilisin..

İlgi yalnızca yatakda mı olur..? O zaman o...pular bu işi görür..Benimle neden evlendin.."

İyice sus pus olmuştu..Olduğum koltuğa sanki daha da gömülüyordu..Karşım da git gide küçülüyordu.o küçüldükçe benim sinir katsayım yükseliyordu.

"yaa..dedim..yarım kahakaha ile ..yaaa o..pu bile yaptığı işin parasını alıyor ya ben üstüne para ödüyorum..Sen  işte bu kadar aşağılıksın.."

Ağzını açıp tam bir şey diyecekti ki elimi kaldırıp durdurdum..

"Unuttun mu? Sıra ben de.."

Kalakaldı öylece..

 "Hımmm..nerde kalmıştık..ah evet ailem..Benim ailem...Neden gelebiliyor da senin ailen gelemiyor..Anlaşma buydu..Gelmeyecekler ama yine de geldiler değil mi?O günden beri seninle kavga edip duruyoruz ve sen hep ordasın..Benimle aranı düzeltmek için hiç bir şey yapmıyorsun..

Madem ailene TIPKI BİR KIZ gibi düşkündün..Neden evlendin?

Söylesene neden evlendin.."

Bu böyle söylediği veya sorduğu her söze teker teker cevab vermemle devam edip gitti..En sonun da gözlerimden akmak için yalvaran gözyaşlarımı zaptederek son nokta dediğim de gecenin üç buçuğuydu..

"Artık..senden ve ailenden bıktım..Unuttun mu ? ailem istedi diye sana son bir şans vermiştim..Şimdi gidebilirsin ailene..çünkü senin başka ailen yok.."

İçim ağlarken gözlerimi dikmiş bakıyordum..Severek evlenmesek de o yaşamasa da bebeğimin babası ve benim ilk, tek  erkeğim..Hayatı paylaşmayı düşündüğüm kişiydi..Sıranın önemi yoktu..Çünkü ben onun kalbinde eşikden bile içeri girememiştim..

Arkamı dönüp odaya girdim..yatağa uzandım..Sonrası hayatım gibi karanlıktı..