Unexpected Agreement

Chapter 2 - The Revelation

[TIMOTHY'S PICTURE ON THE MEDIA]

[Catie's POV]

"Very Good Ms. Gutierrez and company!" batid sa akin ni Ma'am. Kasalukuyang nag pre-present kami ngayon.

Buti na lang at puro masisipag ang mga nakasama ko, kundi binugbog ko na sila at pinagsisipa papuntang outer space. Mwahaha. Siyempre joke lang ‘yun.

Ako kasi ang magandang leader nila, di ko nga alam kung bakit ako pa ang napili nila. Masaya ako ngayon dahil nasabihan kami ng "Very Good" ni Ma'am.

Ngayong linggo ang tinatawag naming hell week. At masaya ako dahil hindi ko na nakikita ang asungot na iyon!

Sino 'yung asungot na 'yun? Aba, ayokong banggitin ang pangalan niya. Nakakainis talaga, naisahan kasi niya ako.

Nakawan ba naman ako ng halik sa public place, sana man lang sa romantic o private place para di nakakahiya di ba?

Kung gantihan ko din siya nang halik? Di ba pag binato ka nang tinapay batuhin mo din ng tinapay na may palaman.

Shemaay!

Ano ba itong pinagiisip ko. Erase. Erase. Parang sinabi ko na din na nagustuhan ko 'yung paghalik niya. Hindi siya magaling. Mas magaling mag-kiss si babe ko. Hmmp.

Weh di nga? Pssh. Shattap brain!

"Uy Catie, tulala ka diyan?" tanong ni Shally na best friend ko. Nabalik ako sa wisyo nang dahil sa kanya. Napansin ko din na tinitingnan ako ni Nicole at Gemma.

Umiling na lang ako at matipid na ngumiti para di niya mahalatang napalalim na ang iniisip ko, at maari na niya itong sisirin.

Nakakainis si babe, hindi man lang ako tinetext o tinatawagan, matapos kasi na hindi niya ako samahan sa mall, hindi na din siya nagparamdam sa akin. Nak ng tokwa naman oh! Kung kelan, next week na ang pang-anim na monthsary namin tsaka siya nagloloko.

Nagloloko nga ba siya?

Wag naman sana, mahal na mahal ko siya at ngayon lang ako nakaramdam ng pagmamahal. Wala kasi akong tiwala sa lalaki, hindi naman sa nilalahat ko ang mga lalaki. I mean, wala akong tiwala pagdating sa ganitong relasyon ‘yung mag boyfriend-girlfriend kayo, dahil alam niyo na. Sa panahong ito, marami nang mapusok at mangilan-ngilan na lang ang hindi kaya kinikilatis ko talaga ang mga nanliligaw sa akin. Pero sa mga kaibigan ko, mayroon naman akong tiwala.

“Uy Catie, kumain ka na diyan!” sigaw sa akin ni Nicole. Oo nga pala, hindi ko pa din nagagalaw ang lunch ko. Napatingin ako sa kanya at napansin kong lahat sila ay nakatingin sa akin.

Hindi ko man lang namalayan na nandito na din ang iba pa naming mga kaibigan na sina George, Norman at Steph.

“Oo nga, nakalimutan ko.” Sagot ko sa kanya, wala ako sa sarili ko.

Sina Shally at Nicole ang bestfriend ko, since high school. Sila George at Norman naman ang naging kaibigan namin dito sa unibersidad na ito, at si Steph ang girlfriend ni George.

At sa pagkakaalam ko may gusto si Norman kay Shally, hindi ko na sinabi ‘yun kay Shally sa halip ay sekreto lang namin ni Norman iyon kaya kami naging close. Si George ay best friend ni Norman, since the world began! Hahaha.

Mag best friend sila simula nung elementary pa lang sila, hindi nga sila nagkakasawaan ng mukha eh.

“Una na kami, may class pa kami.” Sabi ni George sa amin at umalis na sila ni Steph, hindi kasama si Norman. Naglakad-lakad muna kami, wala pa naman kaming klase dahil tatlong oras ang break namin.

Irregular ang schedule na pinili ko, para makasama ko sila sa ibang subject habang may parehas kami. Mamaya ay magiging kaklase ko si Steph, parehas kasi kami nang course pero magkaiba lang ang schedule namin.