ameonna ➺ gruvia

first

"Yapabilirsin," diye fısıldadı kendi kendine. Telefonunu tuttuğu elleri gerginlikten titriyordu, kalbi kulaklarında atıyordu ve zihninin içinde bir fırtına çıkmıştı. Yapacağı şeyin onu geri dönüşü olmayan bir yola sokacağını düşünüp duruyordu. 

"Bu doğru değil," dedi rahatlamak için. 

"İstediğim her an bırakıp hiçbir şey olmamış gibi yoluma devam edebilirim."

Dediği şeyi içinden birkaç kez tekrar ettikten sonra az önceye oranla artan cesaretini ellerinin arasından kaçırmamak adına telefonunun ekranını açtı.

Başlıyoruz, diye düşündükten sonra parmaklarını ekranının üzerinde dolaştırıp yazdığı şeye baktı. Eğer yazdığı şeyi çok düşünürse yollayamayacağını bildiği için gözlerini kapattı ve ilk mesajı yolladı. Ardından korkuyla gözlerini geri açtı ve artık devam etmesi gerektiğini tekrar ederek diğer mesajı da hızlıca yolladı.

"Aptalın önde gideniyim." Telefonu sağ elindeyken kollarını iki yana açtı ve kendini sırtüstü yatağına bırakıp derin nefesler alarak kalp atışlarını yavaşlatmayı denedi.

Bu işin sonunda kalp hastası olacağını düşünmeye başlamıştı.

↓

Uyuyamıyordum.

O kadar uğraşmama rağmen bırak uyumayı, esneyememiştim bile. Uyku denilen şey bu gece yanıma uğramamaya yemin etmiş gibiydi ve bu durum saat ilerledikçe daha can sıkıcı bir hal alıyordu.

Ne kadar zaman geçmişti bilmiyordum, uykum gelsin diye telefona bakmamaya inat etmiştim fakat uzun bir zaman geçtiğinden emindim. 

En sonunda pes edip gözlerimi açtığım ve tavanla bakıştığım bir sürenin ardından bıkkınlıkla derin bir nefes aldım. 

Belki de telefona bakmak uykumu getirirdi.

Elimi komodine atıp telefonumu şarjdan çıkardıktan sonra sağ kolum üzerine yatarak telefonun ekranını açtım ve bildirimlere göz attım. Gruptan gelen mesajlar, Natsu'nun özelden hoşlandığı kız yüzünden attığı farklı zamanlardaki tonlarca mesaj, kayıtlı olmayan numara, Diana-

Kayıtlı olmayan bir numaradan mesaj geldiğini fark etmem biraz zamanımı almış olsa da, kendimi aptal gibi hissetmeme sebep olduğunu itiraf etmeliyim, fark ettiğim gibi mesajı açtım ve şaşkın bir şekilde okudum. Tanımadığım numaralardan mesaj almaya pek alışık değildim.

+81**********: Selam
+81**********: Naber?

Gray: Kimsin?

+81**********: Ah, neredeyse unutuyordum
+81**********: Sevgililer günün kutlu olsun Gray-sama!

Gray: Tekrar soruyorum, kimsin?

+81**********: Ameonna
+81**********: Bu ismi aklında tut, bundan sonra çok karşılaşacaksın

"Yok artık," diye mırıldanarak mesaja görüldü attım ve Whatsapp'tan çıkıp elimdeki telefona birkaç saniye boş boş baktım. 

Kayıtlı olmayan birisinden mesaj geldiğini görünce ne düşünmüştüm emin değildim fakat böyle bir şey düşünmediğim kesindi. Numaraları karıştırmış veya okulla ilgili bir şey sormak isteyen birisi olabilirdi, bir sürü farklı şey olabilirdi fakat böyle bir şeyi asla düşünemezdim.

Evet, sevgililer günümün kutlanması biraz hoşuma giden bir jest olmuştu. Uzun zamandır hiçbir ilişkim sevgililer gününe denk gelmemişti ve sıkıcı bir durum olduğu inkar edilemezdi. Fakat jestin kendisi kimliğini gizleyip yazmasını bastırmıyordu.

Sağ kolumun ağrımaya başladığını hissetmemle sırtüstü uzanmaya başladım ve telefonu kaldırıp Whatsapp'a geri girdim. Profil fotoğrafından ya da durumundan bir şeyler bulmayı umuyordum fakat profil fotoğrafında yağmur fotoğrafı vardı ve durumunda sadece 'ameonna' yazıyordu. 

Kendini lakapla tanıtan birisinin kendini bu şekilde ele vereceğini düşünmek bile saçmaydı zaten.

"En ufak bir iz bile yok, harika." Göz devirdikten sonra telefonumun ekranını kapatıp kenara geri koydum ve yorganımı iyice üstüme çekerek gözlerimi kapattım. Bu konuyu yarın düşünme kararı almıştım.

Fakat aradan geçen beş dakikanın ardından mesajları düşünmeden duramadığımı fark ettiğimde yüzüm sinirden ağlamaklı bir hal almıştı. Derse yine geç kalacaktım ve bir sürü azar işitecektim, üstüne üstlük ders Çılgın Bakire'nin dersiydi. Geç kalma ihtimalim bile tüylerimi diken diken yapıyordu, o kadının bana takıntısı vardı resmen. Özellikle onun dersine geç kalmamak için erken uyumaya çalışmama rağmen gözüme uyku girmemişti. 

Şimdi de sevgililer günümü kutlayan bu gizli kişiyi düşünmekten uyuyamıyordum. Başım gerçekten dertteydi.

"Umarım uyumama engel olduktan sonra mışıl mışıl uyumuyorsundur, Ameonna."