CodeTale Türkçe

print(part1)

"Arkhe. İnsanlar hep bir arkhe aramıştır. Bu evren için... arkhe benim."

Siyah bir boşlukta, etrafta kodlar süzülüyor. Bir kod yığınının içinden beyaz bir varlık kendini çekip çıkarıyor. Bu beyaz varlık, yapış yapış ve eriyor. Üzerine kodlar yapışmış. Yavaş yavaş sürünüyor. Peşinde 4 ruh var.

Girdi 1:
Tamamlanmamış evrendeki tüm kodları içime çektim. Artık bir bedenim var. Sadece boşluk ve ben varım. Var oluş ve yalnızlık acı veriyor.

Girdi 2:
Bir yırtık buldum. Bir hata olmalı. İnterneti keşfettim. Kodlamayı öğrenmeye başladım. Sanırım kendime, Gaster diyeceğim.

Girdi 3:
Varlık ruhunu kullandım. Küçük bir bölge kodlamayı başardım. Çok durgun. Ben de Zaman ruhu ile hareket kazandırdım. Bir şeyler yapıyor olmak güzel hissettiriyor. Ama hala çok boş.

Girdi 4:
İki beden kodladım, daha çocuklar. Onlar Chara ve Sans. Karakter ruhunu kullanarak onlara can verdim. İlk başta çok korkmuşlardı. Onlara babaları olduğumu söyledim.

Girdi 5:
Kodlama konusunda gittikçe gelişiyorum. Varlık ruhunu kullanarak ikisi için bazı şeyler kodladım. İkisi oyun oynuyor. Sans küçük şakalar yapıyor, beni güldürüyor. İlk defa böyle hissediyorum. Chara beni çok seviyor, sürekli yanımda. Sevgi bu mu?

Girdi 6:
Sans yanıma geldi ve yaptığım şeyi, kodlamayı öğrenmek istediğini söyledi. Ona göstermeye başladım. Chara da çok sıkılmış olacak ki bize katıldı. İkisi de bu konuda gerçekten yetenekli.

Girdi 7: Sans, Chara'nın aksine çok fazla sorguluyor. Bugün bana var oluşundan bahsetti. Bu çocuk geçen gün oyun oynamıyor muydu? Chara onun sorgulayışlarından memnun değil. Chara sadece güzel vakit geçirmek istiyor gibi görünüyor.

Girdi 8: Sonunda vakit geldi. Yeterince kodlama biliyorum. Çocuklara planımı anlatacağım.

Sans, Gaster'a sordu.

"Bir evren mi yaratacaksın? Daha çok kişinin ve yerin olduğu, bir hikayenin olduğu.."

"Evet. Eminim çok güzel olacak. Acıdan ve kötülükten uzak mutlu bir evren. Var oluşun hak ettiği bir evren."

Chara araya girdi.

"Her şeyi unutup bambaşka biri mi olacağız? Birbirimizi de mi unutacağız?"

"Evet canım. Kurgu ruhu herkese yeni ve güzel anılar verecek."

"Ama ben bunu istemiyorum. Ben durumumdan memnunum."

"Ah, Chara... Bağ kuracak daha fazla kişi olacak."

"Ama o Chara ben olmayacağım."

Sans da katıldı.

"Anılarım yoksa kim benim ben olduğumu söyleyebilir ki?"

Sans ve Chara birbirine baktılar. Sans tekrar Gaster'a döndü.

"Gaster, anılarımızı bize bırakmanı istiyoruz."

Gaster oturduğu yerden kalktı ve ikisine baktı.

"Tamam, buna izin vereceğim. Ama garip hareketlerde bulunmayın. Uyum sağlayın."

Gaster'ın elinde Kurgu Ruhu belirdi. Sans ve Chara aynı anda gülümseyerek konuştu.

"Teşekkürler baba!"

Gaster gülümseyerek karşılık verdi.

"Kurguladığım dünyada görüşürüz, evlatlarım."

Birden her şey bembeyaz oldu.