•WARNING: If you are not 18 above, please escape this page. This may contains disturbing actions and words that are not suitable for very young readers.
Marahas at malakas akong tumilapon sa sahig ng basement niya. I groan in pain and a bowl of tears wasted around my cheeks. Naka gapos ng kadena ang paa ko at kamay sa likod. Sinubukan kung kumawala pero walang silbi. Nung maitaas ko ang tingin ko ay halos mahimatay ako nung makita ang anak ng gobernador dito sa syudad namin. Duguan, nakatirik ang mata at hubo't-hubad.
I heard a horror steps down through this dark basement. A terrified feeling quickly envelope my system.
"Please, spare my life"
-naiiyak kung pakiusap.
His cold and horror stare gaze at me. Agad nag si taasan ang balahibo ko.
"I'm sorry, hindi na kami ulit babalik dito. Pakawalan mo na ako pakiusap! Pakawalan mo na kami. Hindi kita isusumbong sa pulis. Hindi kami mag susumbong kahit sino. Kakalimutan namin ang mga nangyayari dito. Pangako ko yan. Basta pakawalan mo lang kami, maawa ka pakiusap."
-punong nginig kung hingi ng kapatawaran sa kanya kahit alam kung wala kaming kasalanan.
He swing his baseball bat up to his perfect built shoulder. Despite of his good looking appearance ganito pala siya ka demonyo.
Ngumiwi siya.
"Oh darling. I haven't started the game yet. Why are you being nervous?"
Lumapit siya roon kay Julian at pinisil ang nipple nito. Nasayang lang ang maganda nitong katawan sa lalaking 'to.
Itinaas nito ang bat niya at mariin akong napapikit nung hinampasan niya ang mukha ni Julian. Napaiyak ako sa takot as Julian's blood flew unto my face. Her face is completely disfigured. I can not almost recognize her.
"Please. Please. Stop. I'm begging you!"
-desperada ko ng iyak.
Yung takot ko hindi mawala wala. Sino bang hindi manghina at manginig sa pagkatao niya? He's undeniably famous for being the most gorgeous man in our university, added by the fact that he is our student council president. Even I admire him. He's kind. He's nice. He's smart. He's.. He's the girls dream. Pero bakit ganun?
Napa ungol ako sa sakit nung hinila niya ang buhok ko at hinila sa kung saan. Hinagis niya ako malapit sa pader na may kadena. He comb his black hair with his long manly fingers.
Look how gorgeous he is.
Bahagya siyang umupo sa harapan ko at itinaas ang baba ko gamit ang hintuturo niya. He made me look at him at nagbigay siya ng naaawang expression.
"Aaww, where's our lovely face now Natasha?"
-pang iinis nito.
"Please.."
-naiiyak kung pag mamakaawa.
Marahas niyang binitawan ang baba ko at tumayo.
"Watch"
-sambit niya at hinampasan niya ulit ng palo ang ulo ni Julian.
I cried in pain, terror, horror, in distraught, begging his name to stop, begging him to forgive us, he may not be a God but I am willing to knelt down on my knees just to spare my life.
When I look at Julian, napa kagat ako ng labi para hindi masuka. Nakasiwang na ang ulo niya sa lakas ng hampas. I heard a horror sound of feet again kaya napabaling ako sa kanya. He is now holding an axe, carried by his perfect built shoulder, in a horror that he might use that to me, agarang nagsi tulak ang paa ko upang makaatras. Desperada akong nangisay upang makalayo at napaiyak nung tanging pader nalang ang nasa likod ko. My heart pound in both panic and fear. My hands trembled behind my back, my feet cold at tanging iyak nalang ang nagawa ko.
This is it for me.
Remembering now how sinful I was, truly made me regret na kahit isang oras man lang mabawi ko lahat ng kasalanan ko.
"Hey"
-his dark voice called me.
Nanginginig ko siyang tiningala, he walk through Julian's cold body and that is when I realized that he will chop her.
"No.."
-I trembled.
He smirk wickedly and positioned his axe
"Oh please don't"
-nanghihina ko ng pagmamakaawa.
"Please.."
-tahimik ulit akong napaluha.
"You will gain nothing to chop her!"
-sambit ko.
But his wicked smile remain at itinaas ang axe.
"No..!"
I desperately move and one verbal swift, his axe chopped Julian. My eyes grew big in distraught and excruciating pain.
"Nooo!!!!!"
BINABASA MO ANG
When The Killer Falls In Love
General FictionNatasha has a huge crush on Dojun, their student council president. He is kind, cheerful and warm to everyone, yet behind all those charming smile hides the demonic behavior.
