AMBER's POV
"Ano yong sinasabi ni dad kanina huh?" Tanong ko sa kanya nung nasa daan na kami. He glanced at me at ibinalik ang tingin sa daan.
"Usapan namin iyon ni dad kaya wag mo ng alamin babe" nangingiti ito.
"Dad? Kailan mo pa naging daddy ang dad ko?" Hinarap ko siya.
"You heard them. Dad and mom na lang daw tawag ko sa kanila." Sa kalsada pa din ang tingin nito.
"Don't mind them. They're just kidding"
"Ayaw mo bang tawagin ko silang mom and dad?" He asked.
"We have a deal. You know my rule" i mumbled.
"Biro lang naman" he glanced at me at tipid na ngumiti. Kahit sabihin niyang biro iyon, ramdam ko ang sakit at lungkot sa boses niya.
Nagkibit balikat na lang ako at tumahimik.
Wala kaming imikan hanggang sa makarating kami sa condo unit niya. Pasalampak siyang naupo sa couch at pumikit. Naupo naman ako sa tabi niya.
"Babe may problema ba?" I mumbled. Umiling lang siya. Tumahimik na lang ako at pinagmasdan ang napakagwapo niyang mukha when suddenly, he opened his eyes.
"You really have that habit huh" he smiled.
"Habit?" Nagtataka kong tanong.
"Staring others when their eyes are close" hindi ko naman habit iyon. it's just that i can't help myself but to stare at him.
"O baka naman sa akin lang" he teased.
"Hindi ka din concieted huh" natatawa kong sabi.
"Just stating the fact" he smiled wryly.
"Whatever" i rolled my eyes at kinabig niya ko sa dibdib niya. Hinagod hagod niya ang buhok ko.
"Mahal kita" he whispered. Hindi ko alam kong bakit bumilis ang tibok ng puso ko. Parang may mGa nag liliparang paru paru din sa loob ng tiyan ko. I know this feeling. Ito yong pakiramdam ng inlove.
Fuck! Kalokohan!
"Babe! Ang lakas ng loob mong yakapin ako e ang baho mo naman" pag iiba ko na lang. Kunot noo niya akong tinignan bago inamoy ang sarili.
"Ang bango ko kaya" he pouted. Para siyang bata.
"Hindi kaya." I teased
"Makaligo na nga. Nakakahiya naman sa girlfriend kong maarte" agad siyang tumayo at naglakad sa kwarto.
"What did you just say huh" humabol ako sa kanya at nadatnan ko siyang naghuhubad ng damit.
"Anong sabi mo mr. Aragon?" Nakapamaywang ako.
"Sabi ko, ang ganda ng girlfriend ko" bago niya hinubad ang boxer shorts niya. Halos malaglag ang mata ko dahil sa nakikita ko. Agad kong binaling sa iba ang paningin ko. Ramdam ko din ang init ng pisngi ko.
Damn!
"Why are you blushing?" Mapanukso niyang sabi bago lumapit sa akin.
"I-im not" i stammered. Hinapit niya ang beywang ko and i can feel his hardness.
"B-babe"
"Wanna take a shower with me?" He whispered and it shivers my spine.
"M-mauna ka na" bahagya ko siyang tinulak.
"You sure?" He gave feather kisses on my neck.
"B-babe! S-stop" i mumbled. Tinignan niya ako bago hinalikan ang noo ko.
"Im gonna take a shower now" bago siya pumasok sa banyo. Nanghihina akong umupo sa kama niya.
Sa dinami dami ng lalaking nakadate ko at naging boyfriend ko, tanging si leigh ang may kakayahang gumawa sa akin nito, ang manghina at mapabilis ang tibok ng puso ko.
Riiing! Riiiing!
Nagulat pa ako ng tumunog ang phone ko. Agad ko iyon kinuha sa bulsa ko.
"Hey! Jacob! How's it going?" Bungad ko ng makita ko kung sino ang tumatawag.
"Hey Amber! Good! The event was successful. Next event is in paris which will be held 2weeks from now. Diba kasama ka sa event na iyon?"
"Yeah! Kasama nga ako jan. Well, i have a week more bago ako umuwi sa NY. By the way, are you in NY?"
"Yeah! I just arrived here an hour ago. Are you at home? For sure you are bored" he laughed ng biglang lumabas si leigh sa banyo. Naka boxer short lang ito. Kunot ang noo na nakatingin sa akin.
"Nope! I'm not home" naglakad siya patungo sa may salamin.
"Then where? Bar?" He chuckled
"Sa condo ni leigh" casual kong sabi.
"Aww! Am i disturbing the two of you?" Ramdam ko ang tuwa sa boses niya.
"Jacob! Kahit kailan hindi ka naging storbo sa akin." Sincere kong sabi.
"Naks! I love you babe" he playfully said it.
"I love you too" i said ng bigla na lang may narinig akong balibag ng pinto. Wala na sa loob ng room si leigh.
"Naku! Si leigh ba yon? Mukhang selos ha" sabi ni Jacob
"B-bat naman magseselos"
"Anong mararamdaman niya kapag ang girlfriend niya nag i love you sa iba" he chuckled again.
"How did you know that im his girlfriend?" Hindi ko naman sinabi sa kanya iyon.
"Wag mo ng alamin pa yon, puntahan mo na at lambingin. I know you always wanted to do that to him"
"H-hindi ah." naiiling ako. Tumawa lang siya.
"I really have to go. See you soon"
"Okay! Take good care. Bye!" I ended the call.
Lambingin? Yeah! Even if i deny it, there's a part of me wanting to do that. Ang lambingin at alagaan siya. Ang mahalin at makasama siya for the rest of our lives..
Wait! What the fuck am i thinking! Mahalin? That is next to impossible!
LEIGH's POV
I was sitting on the couch with a beer in my hand. Ito lang ang alam kong karamay ko sa mga panahon na ganito.
Masakit palang pakinggan kapag yong salitang inaasam mong marinig galing sa taong pinakamamahal mo, sa iba niya nasasabi.
FUCK!
Ito ba ang ganti niya sa akin sa pananakit ko sa kanya 10years ago? Ganito din ba kasakit ang naramdaman niya dahil sa mga nagawa ko noon?.
I closed my eyes when suddenly tears rolled down in my face. It hurts like hell! Yeah! It is.
"H-hey!" I wiped immediately my tears when i heard her voice.
"Hindi ka pa nagshower?" I glanced at her. She sat beside me.
"Are you okay?" Tinignan niya ako sa mata ko.
"Why amber" i mumbled as i looked into her eyes. Halata sa mata nito ang pagkalito.
"Why it's easy for you to say i love you to jacob?" Nagbabanta ang mga luha kong bumagsak.
"Because i love him" yumuko siya.
right there, my tears fall again.
"And you don't love me, that's why you can't say those words to me right?" Napatingin siya sa akin.
"Kahit kunware lang amber" ako naman ang yumuko. I don't want her to see me crying.
"Leigh! We knew from the very start that this is just a deal. My rule"
"I know and damn that deal and that fucking rule of your's. I want a serious relationship with you. I want you back in my life"tumingin ako sa sa kanya. I saw the shockness in her eyes. She didn't say a word.
"Mahal kita. Mahal na mahal kita" halos hindi iyon lumabas sa bibig ko.
"I g-gonna go" bagkus ay sabi niya. Pinigilan ko siya sa kamay.
"No! Stay" sabi ko sabay tayo at nagpunta sa kwarto para magbihis at lumabas din dala ang susi ng kotse.
"Where are you going?" She asked.
"Make sure to lock the door and be safe" i said bago ko isara ang pinto.
AMBER's POV
Why i need to feel this way? Ito yong gusto kong mangyare sa kanya. Ang masaktan at umiyak pero bakit pati ako nasasaktan nung nakita ko siyang umiiyak. Bakit parang gusto ko siyang yakapin at sabihing mahal ko siya awhile ago.
Damn you amber! This is not how you suppose to feel!
Naguguluhan ako and i need someone to talk to. Inilabas ko ang phone ko and dial kuya pj's number.
"Bakit?" Bungad niya.
"Can you come over here. I need someone to talk to"
"I'll be there" he hung up the phone. Good thing i have a brother like him. Always there for me whenever i needed him.
I decided to take a shower first bago dumating si kuya. After a couple of minutes, natapos na ako. Agad akong nagbihis at saktong tumunog ang bell.
"Kuya!" I hug
him. Hinagod niya ang likod ko.
"What happened? Asan si leigh?"
"We had a little fight" i sat on the couch, ganun din siya.
"Did he hurt you?" Sabay inspection sa braso ko.
"Kuya! He's not like that!" I hissed.
"Talaga? Kaya pala nakuha mo itong scar na ito!" Hinaplos niya ang pulsuhan ko na may pilat.
Nakuha ko iyon nung 4th monthsary namin supposed to be. Nung itulak niya ako at masagi ko ang isang bote dahilan para mabasag at masugatan ako.
"That was an accident" naiinis kong sabi kay kuya.
"Now! Pinagtatanggol mo na siya?"
"I'm not!"
"Yes you are. You defending him as if he didn't hurt you before" naiiling siya. I can't say a word.
Am i defending him?
"Are you falling inlove with him again?"
"N-no!" I mumbled.
"Oo nga naman! You're not falling inlove with him because you're still inlove with him!" Binuka ko ang bibig ko pero wala akong masabi. Yumuko na lang ako ulit.
"Bakit mo ba kasi pinipigilan yang nararamdaman mo?" I never said a word, I just listened to him.
"Mahal ka niya at alam kong mahal mo pa din siya, so bakit mo pinapahirapan ang sarili niyong dalawa?"
"Sinaktan niya ako. Alam mo iyon dahil ikaw ang karamay ko noon and now his saying na mahal niya ako? Bakit? Dahil ba maganda na ako? Sexy? Hindi na boyish?" Maluha luha kong sabi.
"Close your eyes" bagkus sabi niya.
"What?"
"Just do it" pinikit ko nga ang mata ko.
"When is the happiest moment of your life? No cheating! First thing that come in your mind, yon na yon."
Happiest moment?
Unti unting nagflash ang masasayang araw namin ni leigh noon. Mga paglalambingan at kulitan, exchanging text and call. Yong pag cacare namin sa isa't isa lalo na ang palitan ng i miss you and i love you.
"Now, think of the sweetest thing that happened in your life" narinig kong sabi ni kuya.
Napangiti ako ng mapait ng nagflash ang ginawa ni leigh sa mall. Kung saan kinuha niya ang attention ng mga tao at proud siyang sabihing mahal niya ako and even the life sized stuff toy that he gave to me.
"Who do you want to spend the rest of your life with? Sharing dreams, laughter, tears? Making memories together?"
Mukha ni leigh ang nakita ko. Kaming dalawa sa harap ng altar, wearing wedding dress, exchanging our vows in front of our families and friends.
I can feel the warm liquid rolling down in my face. I just realized how i missed him. That im not the same since he's gone. That im still longing for him.
"sasaya ka lang kapag puso mo ang sinunod mo. Hayaan mo na yang paghihiganti na yan kasi no matter what you do, ikaw lang din ang masasaktan lalo na kung mahal mo pa din siya. " i bite my lower lips para hindi lumabas ang hikbi ko.
"Sasabihin ng isip mo, ganyan nga! Umiyak ka gaya ng pag iyak ko noon, masaktan ka tulad ng naramdaman ko noon" pagtutuloy niya. Nakinig lang ako sa kanya.
"Pero aminin mo, sa puso mo, double ang sakit na nararamdaman mo kapag makikita mo siyang nasasaktan at umiiyak" lalo lang tumulo ang luha ko.
"I leave you alone so you can think." I looked at him while my tears kept on falling.
Tumayo na siya at tumayo din ako. I hugged him so tight.
"Thank you" i mumbled.
"No problem. I just want to see you happy okay?" He wiped my tears and i just nod.
"I gonna go. Lock the door" sabi niya bago umalis.
Now im all alone. Tama ba si kuya? Mali ba ako? Mali bang maghiganti sa lalaking sobra akong sinaktan at sobra ko din minahal? Ano nga bang susundin ko? Ang isipan ko na nakatatak na sa loob ng sampung taon ang paghihiganti ko o ang puso ko na sa loob ng sampung taon, siya pa din ang laman nito?
LEIGH's POV
Tinawagan ko si nicko at drew para yayaing uminom. Kailangan kong mailabas ang sama ng loob ko. Feeling ko sasabog na ang dibdib ko.
"Tol! What happened? Akala ko ba sa condo mo matutulog si amber?" Bungad ni nicko ng makita nila ako sa bar counter.
"Andun siya sa condo" nilagok ko ang tequila ko.
"double shot of tequila." Sabi ko sa bartender
"Kayo? Ano gusto niyo?" Baling ko sa dalawa.
"Vodka lang sa amin. Ayaw namin maging wasted" natatawa si Nicko.
"Give them 2 vodka" baling ko ulit sa bartender
"Nag away kayo?" Tanong ni drew.
"Mahal daw niya si jacob" i drink straight the tequila.
"Fuck!" Dinig kong sabi ni Nicko.
"Kausap niya sa phone kanina si jacob and i heard her saying i love you. When i confronted her about that, ayon na, sinabi niyang mahal nga niya ito"
"Damn! Eh bakit hindi na lang siya ang syotahin niya? Bakit may 1 week rule pa siyang nalalaman." Si drew.
"May be this is her revenge for what i did 10years ago"
"Why don't you just let go?" Napatingin ako kay nicko.
"I love her" i mumbled.
"No offend but 10 years ago, you said you love her but you chose to let her go and gave her up" i didn't say a word
"Kahit saang angulo mo tignan, it's your fault. Kahit magmakaawa o magbanta si Drew sayo, kung mahal mo talaga siya, hindi mo siya e gigive up" now it hit me. Nicko is right.
"Alam ko at nagsisisi ako dahil dun. I know it's too late for this fucking regrets thats why im doin all para mahalin niya ako ulit" i straightly drink the tequila. Now im tipsy.
"Another double shot" baling ko sa bartender.
"Easy dude!" Natatawa si drew habang tinatapik ang balikat ko.
"Ang ganda naman ng birthday gift niya sayo" tumawa si nicko at nakisabay din si Drew.
"Siya na lang e surprise mo sa birthday mo, take her on a date, then sabihin mo, babe it's my birthday" si drew iyon.
"Sabay video sa reaction niya" tumawa na naman sila.
"Tang ina naman mga tol, nasasaktan na nga ang tao, ganyan pa kayo."naiiling ako na lalo lang nilang ikinatawa.
"Kampai pa!" Sabi na lang ni nicko at naginuman na nga kami.
Enough with my dramas. Kahit ano naman kasing emote ko, hindi nun mababago ang nararamdaman ni Amber kay jacob. Ang kailangan ko ngayon ay gawin ang lahat para mapamahal ulit siya sa akin.
AMBER's POV
When i opened my eyes, tumingin ako sa side ng kama hoping na makikita ko si Leigh pero wala siya. Ibig sabihin nun, hindi siya umuwi.
I grabbed my cellphone in the side table to check my messages and missed call. Puro kay jacob at dawn lang ang mga iyon. Ni isa wala kay leigh.
San kaya siya natulog? May kasama ba siyang babae?
I shoved that thought away. Maiinis lang ako kapag ganun ang iisipin ko.
I decided to call him pero out of coverage area. Frustrated tuloy akong pumunta sa banyo at nagshower na bago umalis sa condo niya.
LEIGH's POV
Past 7pm na ng umuwi ako sa condo. As i expected, wala na siya dun. Well, what should i expect? Hihintayin niya ako maghapon hanggang gabi?
Dumiretso ako sa banyo para maligo na. I'm so wasted last night, good thing hindi masyado nalasing si drew at siya na ang nagdrive at sa condo niya namin itinuloy ang pag inom hanggang kaninang tanghali. When we totally wasted, natulog na din kami doon at ngayon nga lang ako nakauwi ng condo.
Pagkatapos kung magshower, i charge my phone and turned it on. Nalow batt kasi kagabi. Puro voice mail lang ang andun at isang message galing kay stacie.
"Hi there! Happy birthday! I know bukas pa ang birthday mo but i want to be the first person to greet you. Have a good one"
"Thanks!" I replied. Yeah sure! Stacie is so awesome not only in bed but also as a girlfriend. Kung hindi lang bumalik si amber, siguro kami pa hanggang ngayon. Naiiling na lang akong inilapag ang cellphone ko bago humiga.
Damn this hang over. I really need to go to sleep to ease this headache. So i jumped on the bed and take a nap.
*****
Tunog ng cellphone ko ang nakapagpagising sa akin. I turned on the lampshade and glanced at clock on my side table.
Dang! 15 minutes before midnight! Sino naman itong tumatawag?
I almost jumped on my bed ng makita ko ang caller.
"Babe! What's the matter?" Right! Si amber nga iyon.
"Nasiraan ako ng sasakyan"
"Fuck! Asan ka? Sino kasama mo? Are you okay?"
"Mag isa ko and i'm so scared" ramdam ko ang takot sa boses niya.
"Damnit! I'll be there. Where are you?" Sabi ko at bumangon na sa kama at kumuha ng damit.
"Andito ako sa ginagawang park malapit sa condo mo. Pupuntahan sana kita e"
"Okay babe, listen to me. Lock the car door and no matter what happen, just stay inside okay?"
"Okay!"
"I love you. I'll be there" i end up the call at dali dali akong lumabas ng condo.
The thought of her, all alone in that place where there's no houses close to that park, It's fucking freakin me out.
Dahil siguro sa pag aalala ko, nakarating ako dun ng mga 5minutes lang were in fact, it should be 10 to 15 mins.
Agad akong bumaba sa sasakyan ng makita ko ang kotse niya.
Ganun na lang ang lakas ng kabog ng dibdib ko ng makita kong bukas ang pintuan ng sasakyan niya.
"Babe! Where are you!" Sigaw ko while looking around pero walang sagot.
Kinuha ko ang cellphone ko and dialled her number but damn! Nasa sasakyan iyon.
"Babe! Babe answer me please!" Halos maiyak na ako sa takot. I never felt this way before. Never in my life! Hindi ko kayang may masamang mangyare sa kanya.
"Babe!" Laking gulat ko ng marinig ko ang boses niya. Pag lingon ko, i saw her wearing a red dress.
Patakbo kong tinahak ang kinaroroonan niya.
"Are you okay?" I held her hands. She smiled and just nod.
"Thank God!" Doon lang ako nakahinga ng normal. Niyakap ko siya ng mahigpit as if im afraid to lose her. Naramdaman ko din ang pagyakap niya sa akin.
"You're so stubborn! Didn't i tell you to stay-" bigla na lang niya akong hinalikan sa labi.
"Sorry po" she smiled when our lips parted.
"Huwag mo kong daanin sa pagpapacute dashelle amber stockton. Halos mamatay ako sa pag aalala sayo!"sermon ko sa kanya. She just pouted.
"It's almost midnight! Hindi mo ba alam na delikado ang mag isa sa mga oras na ganito?"Panenermon ko pa din.
"It's the perfect time for this" bigla na lang may fireworks. Parehas kaming tumingala. Kunot noo ko siyang tinignan.
"Hey! It's not yet new year? Marso pa lang ngayon" bagkus na sagutin niya ako, hinila niya ako papunta sa park.
Laking gulat ko na lang ng may table for two at mga decoration dun. May mga pagkain na din at cake.
Cake? Don't tell me..
"Hindi nga new year at alam kong marso pa lang. To be exact, It's already midnight. 20th of march." I just looked at her.
"For others, it's just a typical date but for your family, this is one of those happiest days they have. This is the date you came into this world"
"For me, this day is so important. Cause this is the date you we're born and that's why i met you" she smiled at me.
"I don't know if i surprised you or i freaked you out because of what i did"
"Both!" I mumbled at natawa kaming pareho.
Kinuha niya ang cake at Sinindihan niya ang candle.
"I baked this for you" sabay harap sa akin ang cake na may message na happy birthday babe
Napangiti ako dahil sa sweetness niya.
"Wish before you blow your candle" sabi pa niya.
Sana mahalin mo ako ulit at sana we grow old loving each other together
And i blow the candle after i wish.
"Kain na tayo, i cooked all of this" sabi niya. Pinaghila ko siya ng upuan bago ako umupo.
"Thank you. This is the best birthday i ever had" i looked at her and she gave me her sweetest smile.
"So, what is your wish?"
"Malalaman mo iyon kapag nangyare na" nangingiti kong sabi
"Sabihin mo na lang kaya" she pouted habang nilalagyan niya ng pagkain ang plato ko.
"It's my wish babe"
"Isaksak mo sa baga mo ang wish mo" nakapouted pa din niyang sabi. Natawa naman ako dahil doon.
" kumain na nga lang tayo" sabi ko na lang at masaya kaming kumain.
***
"Can i have this dance?" Tumayo ako at inilahad ang kamay ko sa kanya ng matapos kaming kumain.
"Sira ka ba. Walang music" natatawa siya.
"I can sing" tinaas baba ko ang kilay ko.
"Ikaw ng may magandang boses" natatawa siya bago hinawakan ang kamay ko.
I wrapped my hands on her waist habang ang mga kamay nito ay nasa dibdib ko. Nakahilig din siya sa akin.
Amber's POV
I don't know, but I believe
That some things are meant to be
And that you'll make a better me
Everyday I love you
Hearing him sing that song again brings memories. Bad memories to be exact.
I never thought that dreams came true
But you showed me that they do
You know that I learn something new
Everyday I love you
But as what kuya pj's said, forget the past and face the future. Follow my heart, that's the only way i can be happy.
'Cause I believe that destiny
Is out of our control
And you'll never live until you love
With all your heart and soul
naramdaman ko ang paghalik niya sa noo ko. Tumingin ako sa kanya at ngumiti.
"Mahal kita" mataman niya akong tinignan. I smiled bago ko siya hinalikan. I kissed him so passionately, with all my heart.
When we parted, we both gasped for air.
"That was awesome kissed" he teased me.
"Yeah right! I'm tired babe, pwedi bang uwi na tayo sa condo mo?" Humilig ako sa kanya at niyakap naman niya ako.
"Mauna ka na sa kotse, ililigpit ko lang ang-"
"No need to do that. Somebody will take care of that. Let's go babe" yakag ko sa kanya.
"Okay! Let's go" inakbayan niya ako bago kami pumunta sa sasakyan.
"I'm gonna use my car" sabi ko sa kanya.
"You sure? I thought your tired?" May concern sa boses niya
"Ikaw nga na halos magdamag uminom, ilang oras lang ang tulog at may hang over pa nakayang magdrive e, ako pa kaya"
"How did you know?" Maang tanong niya.
"I have sources" i winked at him.
"Yeah right" naiiling na nagingiti ito.
"Don't do that again. I mean, yong magdamagang inom"
"Sorry! Broken e" he smiled wryly.
"Silly!" I gave him a peck on the lips.
"Tara na!" Sabi ko bago sumakay sa kotse.
"Drive safely huh!" He said bago sumakay din sa sasakyan niya.
I never did such thing in my whole life. I guess, he's really so especial to me that i even remember his birthday after how many years.
It's because you still love him
Suddenly it popped up in my mind. Before, i'll shoved those thoughts away but now, im enjoying it. It makes me smile. Yeah i know, it's kinda idiot but what can i do? I can't help it.
--------------------------------
Thank you :)