Hello TEN point Five
'MOMMY! DADDY! W-Welcome back' niyakap ko naman silang dalawa habang tumatawa ng napaka-PLASTIK
'H-Hi Tita./ T-Tito Hi! Ha-ha" bumati rin sina Clark at Jeur at pati rin sila kinakabahan.
'Oh! Clark, Jeur. Hello din sa inyo. ang la-laki niyo na ah!' si Mommmy talaga parang ilang taong hindi sila nakita. Nung last month nga lang huli nilang kita.
'Ha-ha. Si tita talaga, palabiro.' -Jeur
'Hmm. HELLO PO LOLA. HELLO PO LOLO.'
.
.
.
.
*SILENCE*
.
.
.
.
'HUH?' Mom&Dad
AAAAAAAAHHHHH!
Mababaliw na ako! Itong dalawang batang 'to kasi!
'Si-Sino kayo?'
'Dad,ah eh. An---'
'Bakit nila kami tinawag na 'lolo' at 'lola'?' gulat na gulat na tanong ni Mommy.
'I'll explain Mom.'
'Exequeil, anak. Don't tell me...'
'No, Dad! NO ----'
'EXEQUIEL LINESES! What have you done?'
'Mommy, mali ang ini----'
Hindi ko na naman naituloy yung sasabihin ko ng biglang nahimatay si ...
Daddy!?
Eh? Hindi ba dapat si Mommy?
(A/N: Bakit? Mommy mo lang ba may karapatang mahimatay?)
Sorry naman author.
'Dad! Daddy, wake up!'
'Tito! Tito, gising!' -Jeur
'Honey, darling! Huhuhu. Gumising ka! Huwag mo 'kong iiwan! Kakalbuhin pa natin 'tong anak natin dahil sa ginawa niya!'
HUH?
'Dad, huwag ka na palang gumising!'
'Oo Tito, huwag na pala. Ganyan ka na lang.'
*toink* *toink* binatukan kami bigla ni Mommy.
'Nagbibiro lang tita eh.' -Jeur
'HUHUHU. Darleeeeeeng! Don't live me! I beg you!'
*toink* binatukan ko naman si Mommy. (huwag niyo po akong gayahin)
'Mom! Hindi pa mamamatay si Daddy. Nahimatay lang po siya.'
'Huh? ah. Sabi ko nga! huhu' si Mommy talaga oh.
'Oy Clark! Ba't nakatayo ka lang diyan? tulungan mo kaming gisingin si tito' -Jeur
'Ang O.A niyo. Nahimatay na nga si Tito tapos pababayaan niyo lang diyan sa sahig? Kung ilipat niyo kaya muna siya sa sofa.'
Nagkatinginan naman kaming tatlo, ako, si mommy at si Jeur.
'Oo nga naman.' tapos sabay-sabay kaming tumayo at inilipat si Daddy sa sofa. Si Mommy naman ang O.A O.A, hindi pa rin tumitigil sa kakaiyak. Sabi sa inyo eh, emosyonal masyado si mommy.
Si Fern at si Gorby naman mukha atang nagulat at natakot kaya nagtago silang dalawa sa may paanan ni Clark.
'Uncle Clark, what happened?' narinig kong tanong ni Gorby kay Clark.
'Wala. Wala 'to. Wag niyo na lang panisinin. Pumunta muna kayo sa kwarto niyo. Tatawagin na lang namin kayo mamamaya. Okay?'
'Okay.' nagsitakbuhan naman yung dalawa papunta sa kwarto nila.
'Clark.'
'Pinapunta ko muna yung mga bata sa sa kwarto nila. Ano na pala ang plano mo? Bistong-bisto na tayo. Akala ko nga si Tita yung mahihimatay, yun pala si Tito.'
'Yun na nga eh. Pagkagising ni Daddy, sasabihin ko sa kanila yung totoo. Sana lang maniwala agad sila. Kilala mo naman si Mommy kung ano-ano ang iniisip.'
'Huwag kang mag-alala nandito naman kami ni Clark eh.' bigla na lang sulpot ni Jeur.
'Para ka namang kabute eh.'
'Emote na emote kayo dito. Siyempre makikisali ako. Hehe'
'Darling! Gising ka na rin sa wakas!'
'Anong nangyari?'
'Nahimatay ka lang naman, darling.'
Masusuka na talaga ako. Paano ba naman darling ng darling. Ang lalandi pa din kahit matatanda na.
'Ganun ba darling? Asan na nga pala si Exequiel?'
'Dad.' lumapit naman kaming tatlo sa kanila.
Umupo ng maayos si Daddy. Umupo din kaming tatlo sa bakanteng sofa.
'Now, explain everything!'
Uh-oh!
'Ganito po kasi yun. Ahm. Ang mga bata-- Ano.. Ah. Sa panaginip-- tapos nagsalita sila-- then--Daddy daw ako-- pero-- ano-- ahm'
'EXEQUIEEEEL!'
'He-he. Sorry. Kinakakabahan lang.'
Kinuwento ko na nga sa kanila but this time maayos na. Kinuwento ko sa kanila simula dun sa panaginip hanggang sa naging totoo na. Noong una mukhang nagulat sila at hindi makapaniwala pero nung naglaon, pareho pa rin. Mukhang hindi pa rin naniniwala.
Hindi ba talaga ako kapani-paniwala?
Tapos ko nang ikuwento sa kanila pero mukhang hindi pa rin talaga sila naniniwala.
Nagkatinginan lang sila.
'Tell us, is he telling the truth?' tanong ni Mommy kina Jeur and Clark.
'Yes tita. He's telling the truth, nothing but the truth.' puro kalokohan talaga 'tong si Jeur.
'Opo tita. Actually po nung nananaginip siya, kasama niya po kami nun. Tinatawanan nga lang po namin siya lalo na po nung sinabi niyang nagkatotoo yung panaginip niya. Naniwala lang po kami nung nakita na namin yung mga bata.' buti pa 'tong si Clark, matino.
'Baka naman mga anak yan ng masasamang tao. Like holdapers, akyat bahat gang, etc.'
'Naisip na namin yan Dad pero sa nakikita namin. Mukhang hindi naman po. Mababait naman sila.'
'Masunurin din po.' -Clark
'At ang cute-cute pa!' -Jeur
'Puwede ba namin silang makita ulit?' sabi ni Mommy.
Nagtinginan muna kaming tatlo dahil sa gulat.
'GOOOOORRBY! FEEERN! Bumaba na kayo!' -Jeur
*toink*
'Aray ko naman!' umakto naman siyang susuntukin niya kami.
'Kung puntahan mo kaya sila sa kwarto nila. Ang ingay mo.' -Clark
'Sabi ko nga pupuntahan ko sila.'
Napailing na lang ako kay dahil kay Jeur.
Maya-maya pa ay kasama na ni Jeur sina Gorby at Fern.
'Batiin niyo sila ulit.' utos ni Jeur sa mga bata.
'Hello po sa inyo.' bati nila sabay ngiti ng malaki.
Wala namang sinabi sina Mommy at Daddy. Tiningnan lang nila yung mga bata tapos tumingin naman sila sa amin. Nakakatakot nga yung tingin nila eh, kinakabahan tuloy ako lalo. Pagkatapos nun sila naman yung nagkatinginan, tiningnan nila ulit yung mga bata tapos--
'Payakap nga! Ang cu-cute niyo naman.'
-.-
O.O
Nagulat na lang kaming tatlo kaya sabay kaming napatayo.
*fist punch in the air*
'Yessss!'
__________________________
(edited: November 29, 2016)