Te Dashurosh 'Djallin' ✓

Udhetim!

Chapter 1

''Mos u sillni si femije!''Urdheroi nje grua teksa shihte vajzat qe luanin me miell. 

''Eja tani dado.''Foli bjondja.''Na ler te argetohemi, meqe edhe pronari i serte nuk eshte.''Qeshi me te madhe ajo.

''Hejj.''Iu kundervua tjetra.

''Harrova.''Beri nje fytyre te pafajshme ajo.

''Te dyja ne dhome!''Urdheroi perseri gruaja.

''Si urdheroni zonja mami kapitene!''Ia ktheu teksa mori taman si pozicioni i ushtareve.

U larguan duke qeshur nga kuzhina.

''He Liv, te mori malli?Kaq shpejt?''E ngacmoi.

''Pusho!''Buzeqeshi. 

A e kishte marre malli? Ajo po digjej perbrenda per te. Me siguri nuk do t'a shikonte as ne darke, ai si gjithmone vinte vone. Buzeqeshi teksa iu kujtua ai. Gjithmone buzeqeshte fundja, edhe kur emri i tij permendej. Guxim t'i shprehte ndjenjat nuk kishte jo.Gjithcka kishte filluar kur e kishte pare per here te pare, ai djali serioz qe te linte pershtypjen e nje misteriozi dhe ajo qe kishte deshire t'a njihte me shume.''Ai eshte djall, mos bi pre e tij.''E kishte keshilluar njehere shoqja e saj Katerina. Por nuk ia kishte vene veshin. Keshtu ishte ajo. Shikone gjithmone te miren te njerezit dhe e dinte qe ai e kishte, ndoshta shume thelle. 

Si per dreq sa here e shikonte dukej sikur ishte ne tjeter planet. Sado truri i bente thirrje per t'u bashkuar me Token, ajo qendronte e ngrire para tij duke ia ngulur syte. Ishte e bertitura e tij qe e sillte ne vete duke e bere te kercente pupthi nga trembja. Po, ajo e dashuronte ate. Dashuronte ate bosin e mafias, ate qe te gjithe i thone djall, ate qe te gjithe e kishin frike. Por ajo jo , ajo mendonte se do t'a mbronte. Por si valle? Si kur tjetri ndoshta as nuk e di ekzistencen tende? Ndoshta...

Teksa kishte bere dush tashme , vuri re ate te hynte i acaruar. Ishte kaq terheqes. Epo per te, pasi per te tjeret ne ate moment edhe djallin e kishte frike.

''Albert.''Therriti ai dhe u duk nje djale pak a shume i moshes se tij.

''Po.''U pergjigj qete.

''Do te shkosh ti ne takim dhe jo une.''Foli serte.

''Ti e di qe te duan ty.''Tregoi Alberti.

''Albert!''Bertiti.

''Cfare?Damien?''Ngriti pak zerin Alberti.''Ti i degjove se cfare thane.

''Si? Ti e di shume mire ftesa ishte per cift dhe nuk kam ndermend te shkoj me nje ku**e, gjej ti ndonje dhe shko.''Urdheroi.

''Atehere.''Foli Alberti duke kerkuar dicka ne xhepat e brendshem te xhaketes.''Ketu thote.''Vazhdoi duke hapur zarfin qe mori.''Z. Damien eshte i ftuar dhe jo Z.Albert.''Pohoi ai.''Plus nuk ke perse merr ndonje ku**e, merr ndonje vajze nga shtepia, pershembull...''Hodhi syte si per te kerkuar dicka.''Livin.''Perfundoi. Olivia ngriu. Vetem permendja e emrit te saj ne pranine e tij e hutoi fare.

''Liv cfare?Kush eshte kjo?''Pyeti i nevrikosur. Mireserdhe ne realitetin e hidhur Olivia! Sipas parashikimeve te saj ai nuk e di ekzistencen e saj.

''Kjo vajza e bukur ketu.''Shkoi drejt saj Alberti duke e nxjerre Olivien perpara Damienit. Per here te para ai ishte aty perballe saj. Ai nuk ishte se po i verente shikimet e vajzes perballe, epo bonus per te.

''Albert!!!''Uleriti kesaj rradhe.

''Cfare?''Pyeti.

''S'kam ndermend te shkoj me femije atje.'' 

Olivia arriti ne Toke.

''Te dukem gje si femije?''E pyeti e acaruar tashme. Ktheu koken dhe pa femren perballe tij. Ashtu i dukej. Ajo ishte e brishte si nje lule. Ngriti njeren vetull sikur deshironte te thosht ''Me mua e ke?''. ''Jam mjaft e rritur per t'u quajtur femije.''Protestoi ajo.

''Format trupore nuk thone kete.''I beri me sy analizues trupit te saj. Jo se ishte keq, dukeshin qarte format trupore te saj.

''Mos u bazo ne pamje te pare.''Foli ajo paska ne siklet, e kishte vene re shikim analizues te tij.

''Ne rregull do te shokj me te.''Pohoi ai. Alberti perplasi duart i lumtur, ndersa Olivia kushedi ndoshta kishte shkuar per vizite ne ndonje planet tjeter. Erdhi ne vete vetem kur ndjeu Albertin t'a shkundte.

''C...Cfare?''Pyeti e habitur.

''Urime ke fituar nje muaj pushime.''Foli Alberti.

'Nje muaj me te.'Mendoi e lumtur. As vete nuk e kishte kuptuar se nga e kishte gjetur ate guxim per t'u kundervuar atij, por tashme ishte e lumtur qe e kishte bere. 'Nje muaj prane tij.'Mendoi perseri e lumtur. Shkoi te dhoma e Katerines dhe i tregoi cdo gje.

''Ejjj, Toke therret Olivian!''Lekundte doren perpara syve te saj.

''Ohh, Kat jam shume e lumtur.''Pohoi.

''Mos u gezo shume plus ai nuk do te jete vetem me ty, duket qe eshte ceshtje pune, do te jete i ngarkuar.''Hyri ne mendime. Kishte te drejte. Ai me shume siguri kishte pranuar sepse donte t'a mbaronte vete ate pune. Gjithsesi kjo mbetej per t'u zbuluar.

''S'kam cfare te vesh!''Tregoi e shqetesuar.

''Per cfare jam une?''

''Per te me ndihmuar mua.''Buzeqeshen te dyja.

''Po mamaja Liv?''Pyeti Katerina.

''Besoj se do t'a rregulloje Damieni.''Tha.

''Kur niseni?''Fytyra e Olivias mori nje pamje shqetesimi.

''Une nuk e di. Nuk e kam degjuar fare.''Foli e shqetesuar.

''Po ishe ne planetin tjeter.Prit ketu!''Buzeqeshi djallezisht, Olivia thjesht i dhuroi nje buzeqeshje te vogel, e dinte se cfare kishte ndermend shoqja e saj.

***

Ndjeu deren te hapej , duke menduar se ishte Damieni nuk levizi fare, ashtu sic ishte pa bulze.

''Cfare ke Damian?''Pyeti qete.

''Cfare mund te kete Damieni?''Degjoi nje ze femeror qe e beri te ngrihej me te shpejt nga krevati duke u gjendur perballe femres qe kishte folur. ''Katerina.''Buzeqeshi. ''Na nderuat me prezencen  tuaj. Me cfare mund t'ju ndihmoj?''Pyeti duke u afruar afer saj.

''Nje pyetje.''Pohoi. Shikonte trupin e tij te ekspozuar. Ishte terheqes.

''Vazhdo.''

''Kur nisen shoqja ime Liv dhe shoku yt Damien?''Foli tere siklet nga afersia qe ai kishte krijuar.

''Neser.''Foli duke iu afruar me afer.

''Faleminderit!''Tha shpejt duke u larguar pa i lene atij mundesine ta ndalonte apo te thoshte ndonje gje. Buzeqeshi.

***

''Eja cmallemi sonte shoqja ime. Neser je per rruge.''Foli sapo hyri ne dhome. 

Buzeqeshen te lumtura. Me sa dukej ky udhetim ishte e sigurte qe do te vulsote fatin e tyre.

Vazhdon...