【WARNING】 Mature Readers Only
This story contains dark themes, strong language, violence, explicit content, and triggering events that may be disturbing to some readers. Reader discretion is strongly advised. (;´༎ຶٹ༎ຶ')
Every event in this story is fictional and not intended to reflect real-life situations. Your mental well-being is a priority. If you're sensitive to such content, please consider not reading this story.
【CAPTION】 Give patients and expect typographical and grammatical errors. Please, read at your own risk! ♡
【NOTE】 Support by leaving VOTES, COMMENTS, and SHARE will make the author happy! (ykwim) ^^
• • • • • • • • •
“we do it like this”
“ANY LAST WORD?” wika niya matapos tanggalin ang idinikit na dock tape sa bibig ng hinostage nilang huwad na pastor.
The fake priest gasped, loudly. While trying to catch his breathe when the tape was gone on his mustached mouth. Despite all of the sweats and blood raising down on the father's face he still manages to make a laugh insanely like someone just hit a joke to laugh at.
The father finally ended his laugh then stoopingly sighed, aggressively. “Akala n'yo matatakot n'yo ko sa mga pamba-blackmail n'yo sa 'kin na mga demonyo kayo?! Eh ano naman ngayon kung ginagawa ng isang padreng gaya ko ang mga bagay na gan'on? Bakit sino naman sa 'tin ang naniniwala at nananalig sa d'yos?
“Sino sa atin ang totoong paparusahan at ipapatapon sa impyerno?! Sino sa atin ang may nai-ambag na sa lipunan? Kahit patayin n'yo na 'ko ngayon, mamatay ako'ng walang pinagsi-sisihan sa mga ginawa ko dahil lahat ng 'yon ay tama, walang mali sa pagmamalasakit sa mga makasalanan na ginawan ko n'on. Ang mali ay kayong mga grupo ng kabataan na naligaw na ng landas at wala ng pagasang mapunta sa liwana—” Mga ungol nalang ang nagawang ingay ng pastor nang ibinalik agad ang dock tape sa bunganga nito.
“We didn't ask you to complain. We said a ‘word’ only,” wikang paglinaw ni Lucas—ang mismong tumakip sa bibig ng pastor.
“Jeez! His ingay is so annoying. Argh!” reklamo ni Airich na nasa gilid lang niya habang tinatakpan nito ang mga sariling tainga. “Lead, we're just wasting our time. Can we just quick and end this now?” naiinip na baling sa kan'ya ni Airich.
Napailing nalang siya sa inaasta ng kasama. Airich's right, they're just wasting their time to this fake clergy. And this is not a very serious case to focus on their attention.
Huminga muna s'ya ng malalim. “Luk, do it.” senyas n'ya kay Lucas na ikina-lakas naman ng pagungol ng pari na parang gusto nang makawala sa pagkatali sa upuan.
“Yes, Lead,” tugon ni Lucas saka walang nang pagaalinlangan na buong p'wersang ipinalo ang bakal na tubo sa batok ng pari—na tuluyan ng ikinatahimik nito.
“Pulse?”
“Hmmh...” Kinapa ni Lucas ang pulso ng pari. “Too bad, it's still beating. But slower,” imporma sa kan'ya ni Lucas.
“Seriously? Oh c'mon, Lucas. Don't be shy, make it stop!” naka-halukipkip na tentar ni Airich kay Lucas.
“Don't.”
YOU ARE READING
DÜMMY
Teen FictionDÜMMY "You're not special. You're just next." TAGLISH | 𝗗𝗔𝗥𝗞 Young Adult
