Βαλεριάνα

Ενότητα 1: Μερος 1

Κάλτσες τσεκ. Νερό τσεκ. Παπούτσια τσεκ Κάτι άλλο;  Οχι. Εκλεισα την τσαντα και την εβαλα στον ώμο.  Πηρα τα κλειδια μου και εκλεισα την πόρτα πισω μου βγαινοντας απο το σπίτι. Κοιταξα το ρολόι. Ειχα μισή ωρα. Ημουν εντάξει. Θα τα έβρισκα πιστεύω. Και αν οχι εχω πολλή ωρα για να τα βρω. Οι περιοχες μου ήταν άγνωστες.  Τριτη μερα εδω και το μισώ περισσότερο αυτο το μερος. Οι δρομοι ειναι περιπλοκοι και δεν καταφερα ακομη να δω κανενα άτομο της ηλικιας μου. Αρχισα να περπατω στον αδειο δρόμο ψαχνοντας για το μοναδικό κλειστό γήπεδο του μπασκετ. Ηταν η πρώτη γνωριμία με την καινούρια ομάδα και τον προπονητή. Είχα αποδωσει ολες τις ελπιδες μου για μια καλή χρονιά στην ομάδα αυτή. Αυτή η μετακομιση μου κόστισε την ευκαιρία να γίνω η μικρότερη παικτρια του επαγγελματικου στον Παναθηναϊκό. Ειχα πρόταση και στον Ολυμπιακό αλλά ο μπαμπάς μου επαιζε Παναθηναϊκό. Γι αυτο ειχα αποφασίσει να παω στον Παναθηναϊκό.  Δυστυχώς ομως λογω της μαμας μου ηρθαμε εδω και αναγκαστικά να εγκαταλειψω τα όνειρα για Παναθηναϊκό.  Ετσι μπηκα σε μια ομάδα που ουτε το ονομα ξερω γι αυτό ας κόψουμε την κουβέντα γι αυτό.  Λοιπόν εστριβα σε μια γωνία και παρατηρησα το μόνο τεραστιο κτήριο σε αυτή την ηλιθια πόλη που ηταν το κλειστό γήπεδο. Ακοκουθησα τον δρομο και σε δεκαπέντε λεπτα ήμουνα εκεί. Καθησα λιγο εξω περιμένοντας μεχρι που ηταν ωρα να εμφανιστω και γω μεσα. Άνοιξα την πόρτα. Ετριξε οπως κανουν ολες οι πόρτες γηπέδων και αυτό που αντικρυσα με εκανενα τρομαξω. Ημουν μόνη.  Τα φώτα ηταν ανοιχτά παρ ολα αυτα.
"Γειααααα" η φωνή μου αντιχυσε σε ολο το γήπεδο.  Σε καποια φάση άκουσα φωνες απο τα αποδητηρια των ανδρών. Πηγα κοντά και κτυπησα την πορτα αλλά κανενας δεν μου απαντησε. Έβαλα το αυτί μου πάνω στην πόρτα για να ακουσω. Ηταν αντρικες φωνές. Πολλές αντρικες φωνες. Μπας και ειχαν προπόνηση πριν; Η πόρτα ξαφνικά ανοιξε και εγώ εχασα την ισορροπία μου κάνοντας με να μπω στα αποδυτήρια με φόρα και να κτυπήσω πανω σε κατι που εμοιαζε με τοίχο.  Γύρισα τα ματι πάνω μονο και μόνο για να δω ενα γυμνό στήθος ακριβως δίπλα απο το μαγουλο μου. Αμεσως απομακρυνθηκα ενώ η ατμοσφαιρα γύρω εγινε πιο ήρεμη. Σιωπή πλημμυρισε τον τοπο μέχρι που καποιος απο πίσω αρχισε να γελα και ακολουθησαν και οι υπολοιποι. Εγω αμεσως ετρεξα εξω και πηγα στα αποδυτήρια των γυναικων μέχρι που κατάλαβα πως δεν υπήρχαν αποδυτήρια γυναικων. Αφησα την τσαντα στο πλαι οπου ηταν ο πάγκος και προσεξα μπας και είναι κανένας εκεί. Οι φωνές ακομα ακούγονταν απο τα αποδυτήρια, φορουσα φανελάκι απο μεσα ετσι εβγαλα την φανελα που φορουσα και βιαστικα εψαξα μεσα στην τσάντα για την φανελα του μπασκετ μου. Ξαφνικά ακουσα μια μπάλα του μπασκετ να κτυπαει στο πλαστικό πάτωμα και γύρισα αμέσως.  Ηταν ενας άντρας γυρω στα είκοσι. Φορουσε μια φορμα βερμουδα και μισ φανελα oversize με καμποσες σφιρικτρες στον λαιμό.  Η εμφανιση του φωναζε προπονητής.  Αμεσως επιασα την φανέλα που έβγαλα και με αυτήν καλυψα την ακαλυπτη πανω περιοχή μου. Με πλησιασε τριπλαροντας. Μου εδωσε το χερι και συστηθηκε. Ολα αυτά με εμενα να κραταω την φανελα μπροστά απο το μπούστο μου το οποίο πριν ηταν καλυμενο με ενα γυναικειο αθλητικο φανελάκι. Οταν απομακρυνθηκε βιαστικα επιασα απο την τσαντα μου την φανελα και την εβαλα.  Έβγαλα τα αθλητικά μου και εβαλα τις μακριές καλτσες μου με τα παπουτσια της καλαθοσφαιρας. Σηκωθηκα και πηγα κοντά στον προπονητή.  Ηταν ομορφος. Λιγο μεγαλουλης. Αλλά ομορφος. Θα μαθαινα την ηλικία του που θα μου πάει.
"Χευ κοουτς" ειπα τραβώντας του την προσοχή
"Απλα Αρης Αλκιστη μου" ειπε πλησιάζοντας
"Οι υπολοιπες κοπελες που ειναι;" αυτός με κοίταξε προβληματισμενος σουρωνωντας τα φρυδια του
" Δεν σου ειπαν; Νομιζα το ηξερες. Δεν εχουμε ομάδα κοριτσιών εδώ.  Θα σε προπονω εγώ και μερικές φορές θα κάνεις με τα αγόρια.  Ο μπαμπας σου μου ειπε δεν εχεις πρόβλημα " τιιιιιιιιιιιιιιι όχι. Φυσικά και είχα πρόβλημα. Θα επαιζα με δυμετρα αγορια που μοιάζουν με κορμους δεντρου. Θα με ελιωναν. Ηρεμησε. Ηρεμησε. Βαθιες αναπνοές. Νταξει ειμαι έτοιμη να απαντήσω.
"Ρε γαμιολη αιντε γαμησου που θα κανω προπονηση με νταιδες να μου σπάσουνε τα πόδια και τα χερια. Πάρε τον όμορφο κωλο σου και πηγαινε στο διαολο" Φυσικα και δεν είπα αυτό.  Μην εισαι χαζή 😂😂
" Κανενα πρόβλημα " ειπα αρπάζωντας μια μπάλα και κάνοντας μερικά σουτ. Η προπονηση κυλησε ομαλά με μενα να πεφτω χαμω πέντε με εξι φορες και το μπρατσο μου γεματο μελανιες. Δεν ξερω τι καναμε αλλά πιο πολύ σαν πάλη μου φαινόταν. Ακουγα πολλα γελακια απο τα αγορια αλλά καταφερα να επιβιωσω. Φυσικά επεστρεφα με τα πόδια πισω στο σπιτι. Και ηταν και μακριά γαμώτο. Τα ποδια μου πονούσαν. Περπατησα στον έρημο δρομο διπλα απο το δασος. Ναι οσο παραξενο και να σας φαινοταν εδώ υπήρχε πιο πολλή δασος παρά σπίτια.  Καθως περπατούσα μεσα στο δασος ειδα δυο μάτια να λαμπουν και να βλεπουν προς το μερος μου. Σταματησα ενα δευτερόλεπτο και επεοσα τον εαυτό μου πως θα ηταν καμια αθώα γατούλα. Συνεχισα το περπάτημα μου προσπαθώντας να μην σκεφτομαι ολα αυτά τα παρανοικα σενάρια.  Δεν τα σκεφτομουνα μέχρι που τα ματια με ακολουθουσαν παραλληλα μεσα στο δάσος. Αρχισα να τρεχω σαν παρανοικη προς τον προορισμό μου αλλά το ζωο αρχισε να τρεχει και αυτό και να με ξεπερναει απειλητικα βγαίνοντας πλέον απο το δασος και ορμώντας πανω μου ριχνοντας με στην σκληρή άσφαλτο που φαινοταν προσφατα φτιαγμενη λογω της μη επισκεψιμοτητας από αυτοκινητα. Ηταν ενας γκρίζος λύκος με γαλάζια γυαλιστερα ματια γεματα θυμό και λαχτάρα. Δεν Φώναξα αλλά φρικαρα. Ο λυκος δεν μου επιτέθηκε αλλά αρχισε να με γλυφει και να κλαίει σαν ενα μικρό σκύλο. Δεν θα με πίστευε κανένας σπίτι.  Νομιζω θα ηταν καλυτερα να μην τους το πω. Θα πιστευαν πως η κατασταση μου χειροτερευει.  Οταν ο λύκος επιτέλους έφυγε απο πάνω μου συνεχισα την διαδρομή μου για το σπίτι πιο φρικαρισμενη απο ποτε. Μπήκα σπίτι αλλά κανεις τους δεν ειχε επιστρεψει και ηταν ηδη εννιά το βράδυ.  Ετρεξα στο δωματιο μου ανοιξα την τσάντα με τα πραγματα μου και επιασα το μπουκαλάκι με τα χάπια μου. Ηπια δύο για παν ενδεχόμενο.  Με αυτά σίγουρα δεν θα εβλεπα ματια ουτε γκριζους λυκους που συμπεριφερονται σαν σκυλους

Α/Ν
Γεια σαααας. Ευχαριστώ που ριξατε μια ματια στην ιστορία μου.
Βαλτε λιγο χρωματακι στην ημέρα σας πατώντας το κατω αστερακι. 
😉😉