ဒီလိုျဖင့္...ဒီလူဟာ ဘတ္ဟြၽန္း ဘဝတစ္ေလွ်ာက္လုံး ခ်စ္ခင္တြယ္တာသြားရေတာ့မယ့္လူဆိုတာ ေသခ်ာေနခဲ့ရင္း...။
********************
"ပူတူး"
ရည္းစားေတြျဖစ္ၿပီဆိုကာမွ သူေခၚသမွ် ဘတ္ဟြၽန္းအတြက္နာမ္စားေတြလည္း စုံစိေနေတာ့သည္။ ဟမ္ဘာဂါကို ပလုတ္ပေလာင္းဝါးပစ္လိုက္တဲ့ ဘတ္ဟြၽန္းႏႈတ္ခမ္းမွာ ေပပြသြားသမွ်ကို လက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔လိုက္သုတ္ေနျပန္၏။
"ကိုႀကီးေရာ စားဦးေလ"
"ပူတူးကိုၾကည့္ၿပီး ဗိုက္ျပည့္"
"ဦးေလးႀကီးေတြ သိပ္တတ္။ ရည္းစားေတြ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ထားဖူးခဲ့လဲမသိဘူး"
"မဟုတ္တာ။ ပူတူးက ကိုယ့္အခ်စ္ဦးနဲ႔ အခ်စ္ဆုံးေနာ္"
"မယုံပါဘူး။ စစေတြ႕ခ်င္းတုန္းကေျပာခဲ့တဲ့ ႀကိဳက္ဖူးတယ္ဆိုတဲ့တစ္ေယာက္ကေရာ"
"ေနာက္က် သိလာမွာေပါ့ ကေလးေလးရဲ႕"
"ခုေျပာ ခုသိခ်င္တာ"
"မုန္႔ေတြေအးသြားမယ္"
"ေတြ႕လား မေျပာျပခ်င္လို႔ စကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲတာ။ ေခၚေတာ့ဘူး ကိုႀကီးကို"
"ဟာကြာ..."
ဘတ္ဟြၽန္း ကားေပၚကဆင္းမယ္လုပ္ေတာ့ ရင္ခြင္ထဲကိုဆြဲထည့္ပစ္၏။ ၿပီးေတာ့ ပါးႏွစ္ဖက္ေပၚ အသံျမည္သည္အထိေရာက္လာတဲ့အနမ္းေတြ။
"နမ္းပဲနမ္းေနတာ"
"အဲဒါေတာင္မဝဘူး"
ဘတ္ဟြၽန္း ရယ္ပစ္လိုက္ၿပီး သူ႔ရင္ခြင္ထဲမွီေနလိုက္ေတာ့၏။
"အာပါး အိုမားတို႔ကို ဘယ္ေတာ့ လိုက္ႏႈတ္ဆက္လို႔ရမလဲ"
"ဟင္ ေန႔တိုင္း ႏႈတ္ဆက္ေနၿပီးေတာ့"
"မဟုတ္ဘူးေလ။ တရားဝင္သားမက္ေလာင္းအေနနဲ႔"
"ရည္းစားျဖစ္တာျဖင့္ တစ္ပတ္ပဲရွိေသးတာပါေနာ္ ဦးေလးႀကီး"
"ဟာ...ဟုတ္လား တကယ္ တစ္ပတ္လား။ ကိုယ္ျဖင့္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ရွိၿပီမွတ္တာ"
Ending Part(Z)
Start from the beginning
