Μετα απο εκεινο το υπεροχο βραδυ, η Rose κι εγω ημασταν μαζι. Ημουν απολυτα ερωτευμενος μαζι της. Δεν νομιζω οτι μπορει να ηταν κατι αλλο εκτος απο ερωτας. Ξυπνουσα και κοιμομουν με με τη σκεψη της μονιμα στο κεφαλι μου. Εκανα απολυτως τιποτα. Ανυπομονουσα για τις ωρες της μερες που μοιραζομουν μαθηματα μαζι της μονο και μονο για να καθομαι και να την κοιταζω.
Βεβαια, η Rose ειχε πολλα μυστικα. Μυστικα που δεν τα ηξερε κανενας παρα μονο η ιδια. Μυστικα που ειτε τα ανακαλυπτα στην πορεια ειτε τωρα μεσω του ημερολογιου της.
Αγαπημενο μου ημερολογιο,
εχω καιρο να σου γραψω. Και αυτο επειδη ο τελευταιος μηνας περασε σαν αστραπη. Πιστευω ειμαι ερωτευμενη. Βασικα, ναι ειμαι. Ναι εγω. Ποιος να το περιμενε. Βεβαια εγινε και δεν το μετανοιωνω καθολου. Και γιατι αλλωστε.
Η σχεση μου με τον Harry ειναι καλυτερα απο ποτε. Αφιερωνουμε αρκετο χρονο μαζι και παρολ'αυτα δεν τον χορταινω ποτε. Ραντεβου δεν μπορεις να πεις οτι εχουμε βγει πολλα αλλα το προτιμω ετσι γιατι οταν ειμαστε μεσα περναμε καλυτερα. Αν με πιανεις. :)
Τωρα θα μου πεις, αφου περνας τοσο τελεια, γιατι μας θυμηθηκες τοσο ξαφνικα;
Αχ, η αληθεια ειναι απαισια.
Δεν ηθελα καθολου να ερθει αυτη η στιγμη. Την απεφευγα αυτη τη σκεψη και ελα που τωρα επεστρεψε δριμυτερη. Ο Zayn μετακομισε εδω. Δεν ξερεις ποιος ειναι αλλα εγω ξερω. Δυστυχως ξερω. Και μαλιστα πολυ καλα.
ΟZayn ηταν το πρωτο μου αγορι. Ηταν γιατι ευτυχως ειχα τη δυναμη να τον χωρισω. Ο Zayn λοιπον, ηταν μια περιεργη κατασταση. Στην αρχη, νομιζα οτι τον ειχα ερωτευθει. Αλλα ποσο λαθος ημουν.
Η σχεση μας ηταν φυσιολογικη. Οχι πολυ εντονη, αλλα θα την αποκαλουσες ρομαντικη. Μεχρι που καποια στιγμη αρχισε να ζηλευει. Και να ζηλευει πολυ. Ηθελε να μαθαινει που πηγαινα, με ποιον και γιατι. Η κατασταση γινοταν ανυποφορη κι ετσι μια μερα του ειπα οτι ηθελα να χωρισουμε. Το αποδεχτηκε με ηρεμια, γεγονος που με παρεξενεψε επειδη περιμενα την αντιθετη ακριβως συμπεριφορα.
Δεν ηξερα ομως ποσο μοχθηρος ηταν.
Απο τοτε και μετα ενιωθα παντα καποιον να με παρακολουθει. Οπου και να πηγαινα, ενιωθα ενα ζευγαρι ματια να βρισκονται παντου. Ενιωθα οτι τρελαινομουν απο τον πανικο, μεχρι που αποδειχθηκα σωστη.
Ενα βραδυ, καθως επεστρεφα σπιτι, τα παντα ηταν σκοτεινα. Και ησυχα. Πολυ ησυχα. Αυτο με ανησυχουσε αλλα δεν εδινα σημασια και απλα αρχισα να περπατω πιο γρηγορα μεχρι που καποιος με αρπαξε και μου εκλεισε το στομα. Μαντεψε ποιος ηταν.
Το μονο που ηθελε ηταν να με απειλησει. Ηθελε λεει να ειμαι για παντα δικη του και η σκεψη του να ειμαι με καποιον αλλο τον οδηγουσε στην τρελα. Υστερα, αρχισε να κλαιει. Και βεβαια δεν τον λυοηθηκα και αρχισα να τρεχω μακρια του. Μετα καταλαβαινεις. Αστυνομιες, καταγγελιες, απαγορευσεις κτλ.
Ηλπιζα λοιπον μετα απο ολα αυτα να μην τον ξαναβλεπα ποτε στην ζωη μου. Αλλα το καρμα χτυπαει αλυπητα. Κι ετσι χτυπησε και τωρα..
Οσον αφορα τον Zayn, λιγα πραγματα ηξερα. Οταν πρωτοηρθε, η Rose μου ειπε απλα οτι ηταν ενας γνωστος της απο το παλιο της σπιτι. Η τοσο μεγαλη δυσφορια της ομως με αναγκασε να μην πιεσω για περισσοτερες λεπτομερειες.
Απο την αρχη, δεν μου γεμιζε το ματι. Υπερβολικα φιλικος. Υπερβολικα καλος. Ολα σε υπερβολικο βαθμο. Νομιζα οτι ηθελε απλα να πρoσαρμοστει αλλα με τον καιρο, επεβαλε την παρουσια του παντου. Οπου και να πηγαιναμε, βρισκοταν εκει. Παρτι, συγκεντρωσεις. Καποια στιγμη ειχε και τα ιδια ακριβως μαθηματα με τη Rose.
Με εκνευριζε το γεγονος οτι ηθελε να ειναι συνεχως κοντα της. Ηταν φανερο οτι τον ανεχοταν αλλα η Rose δεν ελεγε τιποτα. Αυτο με εκνευριζε περισσοτερο.
Μια μερα λοιπον, και αφου τα νευρα μου ειχαν χτυπησει κοκκινο, αποφασισα να τη ρωτησω.
- Rose;
-Ναι;
-Τι συμβαινει με τον Zayn;
-Τιποτα.
-Οχι και τιποτα. Ο τυπος ειναι λες και βρισκεται παντου.
-Harry, ειπα τιποτα.
-Γιατι δεν θελεις να μου πεις; Δεν μπορει να ειναι απλα καποιος απο το παλιο σου σπιτι και να συμπεριφερεσαι ετσι γυρω του.
-Πως δηλαδη ετσι;
-Δηλαδη.. δυσανασχετεις καθε φορα που εμφανιζεται, δεν του μιλας σχεδον καθολου και αμα του μιλησεις η απαντηση ειναι συνοπτικοτερη απο ποτε.
-Αυτο δεν σημαινει κατι.
- Και βεβαια σημαινει. Rose, γιατι δεν με εμπιστευεσαι;
Ερχεται και με αγκαλιαζει. Σφιχτα. Την αγκαλιαζω κι εγω. Θελω να μαθω. Πρεπει.
-Rose.. μιλησε μου.
-Harry. Γιατι επιμενεις; Η φωνη της βγαινει σαν ψιθυρος και η σταση της υποδηλωνει ηττα. Δεν μ'αρεσει ετσι.
-Rose. Δεν με καταλαβαινεις. Θελω να σε προστατεψω. Αυτος ειναι ο σκοπος μου. Γιατι δεν με αφηνεις;
-Harry. Δεν μπορω.
Απομακρυνεται απο κοντα μου. Ειναι ετοιμη να κλαψει.
-Τι σου εχει κανει Rose;
Την κοιταζω με απελπισμενο βλεμμα. Προσπαθω να βρω τα ματια της, αλλα δεν συναντουν τα δικα μου. Δεν με εμπιστευεται;
-Rose, πρεπει να φυγω.
-Harry..
Μεχρι να προλαβει να τελειωσει, εχω ηδη βγει απο το δωματιο της. Δεν ειμαι θυμωμενος, ειμαι απογοητευμενος. Πιστευα οτι οσο καιρο βγαιναμε, ειχαμε αναπτυξει καποιο δεσμο. Ολα ηταν ψεματα; Οχι.
Αρχιζω να εκνευριζομαι οχι με την Rose, αλλα με τον Zayn. Δεν ξερω τι εχει συμβει μεταξυ τους, αλλα για να μην μιλαει, θα ειναι σοβαρο.
Λες και το θελει η μοιρα, εμφανιζεται μπροστα μου ξαφνικα. Χωρις να σκεφτω, τον πιανω απο το λαιμο και τον κολλαω στον τοιχο. Κανονικα, η συμπεριφορα μου επρεπε να ειναι η ακριβως αντιθετη, αλλα με το που τον ειδα απλα χτυπησα κοκκινο.
-Πες μου τωρα. Τι συμβαινει με σενα και τη Rose;
-Τι;
- Μην μου κανεις το χαζο. Λεγε.
- Καταρχας, μπορεις να με αφησεις..... μου μιλαει με ηρεμη φωνη λες και δεν συμβαινει τιποτα... τωρα παμε να κατσουμε καπου και θα σου πω τα παντα...
Εκεινη την ημερα εμαθα περισσοτερα απο οσο θα ηθελα ποτε να μαθω. Αχ Rose.