Dagaleora

Ceremonie

                            Ailen
"Ailen word wakker!" Mijn zusje Tiana schudde aan mijn schouder. "De ceremonie begint al over een half uur!" Schreeuwde ze in mijn oor. ik schrok op "o nee! De ceremonie!" Tiana keek me geamuseerd aan "ja ik probeer je al een kwartier wakker te maken" gestrest sprong ik uit bed en griste wat kleren van de grond. "Wat ben je toch ook een sloddervos" zei tiana terwijl ik de kleren begon aan te trekken. "Het lijkt me verstandig om je ceremonie kleding aan te doen" ze overhandigde me een stapeltje kleren. Ik zuchtte en trok ze aan. Het waren een bruine strakke broek, een donker blauw shirt en een dunne witte mantel. "Dit zat er ook nog bij" Tiana zette twee leren laarzen voor me op de grond. Snel trok ik ze aan en rende naar beneden. "Hoi mam, hoi pap" groette ik toen ik het laatste stuk van de trap af sprong. "Ik kreeg hem maar niet wakker" grinnikte Tiana. Ik propte een boterham met slisimis naar binnen en rende naar de badkamer. Ik poetste mijn tanden en waste mijn gezicht. Ik haalde mijn hand door mijn haar en keek even naar het resultaat. Ik zag een kleine magere jongen met sproetjes, ijs blauwe ogen, uitzonderlijk puntige oren (zelfs voor een elf) en warrig zwart haar. "Jep nog even warrig als altijd" mompelde ik voor me uit.

We stapten met zijn allen in onze houten koets. Die werd getrokken door Veral het vuur paard en Sylvi de lava leeuw. Veral was het zielswezen van mijn moeder en Sylvi het zielswezen van mijn vader.
Wij woonden in het deel van dagaleora waar alle vuur wezens woonden. Ook wel vlammenstad genoemd. De andere delen van dagaleora heette bladerstad, golvenstad en luchtstad. Waar al deze gebieden elkaar kruisen ligt de hoofdstad. Daar reden we naar toe.

We kwamen eindelijk aan bij het ceremonie gebouw. De ceremonie stond op het punt te beginnen. In dagaleora krijg je je zielswezen in het jaar van je zestiende verjaadag. "Ze gaan beginnen" zei mijn moeder. Ik omhelsde ze. "Tot snel" zei ik terwijl ik naar de tribunes liep.

"Ly Maansteen" werd de eerste naam omgeroepen toen ik ging zitten. Er liep een meisje met lang zilver haar de trappen van de ceremonie zaal af. Ze ging in het midden van de cirkel staan.

Mora onze dorps oudste zette het heilige kristal diadeem op haar hoofd. De kleine edelsteentjes in het diadeem begonnen fel te stralen. Ik moest mijn ogen dicht knijpen. Na een paar seconden deed ik mijn ogen weer open. Er was een groene edelsteen op haar handpalm verschenen en ze hield hem trots omhoog. Mora haalde het diadeem weer van haar hoofd en gebaarde dat ze kon gaan zitten.

Na een paar namen klonk: "Ailen Lovia" door de zaal. Plots zenuwachtig liep ik de trappen af. Ik liep langzaam de cirkel in. Meteen toen ik er was voelde ik de magische energie door me heen stromen. Mora keek me ernstig aan. Ze had grijze haren in een ingewikkelde vlecht. Aan haar puntige oren bungelden lange gouden oorbellen. Ze droeg een traditionele paarse mantel met zilveren versieringen. Mora zette het kristal diadeem op mijn hoofd. Ik voelde de magische energie door me heen stromen. Ik voelde de edelsteen in mijn handpalm verschijnen. Toen ik naar mijn hand keek zag ik dat mijn edelsteen zwart was en ik schrok. Snel kneep ik mijn hand dicht. Mora keek me verschrikt aan. Ze pakte het diadeem van mijn hoofd en duwde me zachtjes richting de trappen. Ik zag tientallen nieuwsgierige hoofden van zestienjarige mijn kant op kijken en snel liep ik naar mijn plek.