My Own Extraordinary Love Story

Prologue

“Palagi ka na lang bang ganiyan Cristina?”,paulit-ulit na tanong ni Nathan sakin.

“Oo naman. Mahal ko sila kaya ginagawa ko kung anong magpapasaya sa kanila.”-sagot ko sa kaniya.

“Pagmamahal pa bang matatawag yung para ka na lang robot na sunod nang sunod sa gusto nila? Ang tindi mo naman magmahal Tin, daig mo pa yung bakla, lahat na lang ibinibigay mo sa kanila.!”-sermon pa niya sakin.

“Basta’t masaya sila ay masaya na din ako. Hayaan mo na lang ako.”-sabi ko sa kaniya.

“Pero hanggang kalian ka ba magiging ganiyan?”-tanong niyang nakapagpatigil sakin.

Hanggang kalian?
.
.
Hanggang kalian?
.
.
Hanggang kalian?
.

Paulit-paulit na tanong sa aking isipan at wari ba’y hindi alam kong anong magiging sagot nito at kung masasagot pa ba talaga dahil kahit sa sarili niya ay hindi niya din alam. Sa buong buhay niya wala siyang hinagad kundi ang mahalin din siya ng mga taong mahal niya at bumalik na sa dati yung pagsasama nila ng pamilya niya.

Gaya ng lahat ng bagay, lahat may katapusan ngunit may katapusan pa ba ang pagmamahal na sinasabi ng ating bida? Sa tingin niyo, habang buhay na lang ba siyang nakakulong sa pagmamahal na walang dinudulot sa kaniya na maganda o may darating na prince charming na magliligtas sa kaniya sa kinasasadlakan na sitwasyon?

Abangan….