Σίγουρα έχετε ακούσει αυτον τον θρύλο για τις μοίρες. Δεν ξέρω απο που, αλλά απο παντα θυμάμαι τον εαυτό μου να τον γνωρίζει, σαν να τον έχει κανει μέρος του εαυτό του.
Να λένε, πως καθε φορά που γεννιέται ενα παιδι, οι τρεις μοίρες πηγαίνουν το ίδιο βράδυ και υφαινουν-δεν θυμάμαι ακριβως γιατί- υφαίνουν, υφαίνουν, μέχρι να κοπεί το σκοινί. Όσο πιο μακρύ, τόσο πιο μεγαλης διάρκειας και η ζωή.
Όπως είπα, δεν θυμάμαι γιατι υφαίνουν...υποθέτω πως δημιουργούν κάτι σαν εναν μεγαλο πίνακα ζωγραφικής, ή ενα μεγάλο κέντημα σε ανάλογες διαστάσεις, και κεντούν, κεντούν, μέχρι να τελειώσει( ή καλυτερα να κοπεί) το σκοινι. Και κάπως έτσι, δημιουργείται η πορεία της ζωής.
Και βέβαια το σκοινί δεν είναι παντού το ίδιο- αλλου μπλέκεται λιγοτερο, αλλου περισσότερο, αλλου κανει απλα κομπους.
Και τι εαν θες να αλλαξεις αυτό το "έργο τέχνης";
Φυσικά και μπορείς. Απλα εντοπιζεις το δύσκολο σημείο, και το ξεμπερδευεις.
Τι γίνεται όμως, εαν θες να φτιαξεις, ενα δεύτερο, όλο απο την αρχη; Για σένα;
Ή ακόμα χειρότερα • εαν κάποιος άλλος επιλέξει αυτό για εσένα;
Τοτε πρεπει απλα, να ζήσεις μια αλλη πλασματική ζωη, μεσα στην ζωή σου.
Και πίστεψε με, αυτό δεν ειναι καθολου μα καθολου ευκολο.
-----------------------------------------------------------
Γεια σας:)
Τι κάνετε; ελπίζω να 'στε καλα...
Αυτή είναι μια καινούρια ιστορία που ελπίζω να σας αρέσει...
Είχα ξεκινήσει και μια άλλη, αλλά δεν μου άρεσε ιδιαίτερα οποτε αποφάσισα να την αφήσω και να ξεκίνησω αυτό..
Μην ξεχασετε!
Πατήστε🌟 και σχολιαστε❤
BINABASA MO ANG
Fate
Teen Fiction"Άφησα ένα σημείωμα στου γονεις μου που τους ελεγα πως πηγαίνω σε ενα πάρτυ (που btw ηταν του πιο δημοφιλούς αγοριού στο λύκειο) και πως δεν ήξερα τι ωρα θα γυρίσω. Που να ήξεραν πως δεν θα γυριζα καν." By: MyrtleHarding Inspired by: Pretty Little L...
