I

111 15 59
                                        

26/12/2013
01.23a.m

Gözlerin Justin o kadar şey anlatıyorlar ki güzel duygulardan başka.O kadar kırılmış ki kalbin parçaların sesini duyabiliyorum.Ruhuna batan bütün kırık parçalar aynı anda seni ele geçirmiş ve her adımında nefesini kesecek kadar zorluyorlar seni.

Sen bir adım atıyorsun ve benden uzaklaşıyorsun.Arkandaki ben bir adım atıyorum ve sana yaklaşıyorum.Duruyorsun bende duruyorum.Her şeyi göze alarak duruyorum.Gözünden bir damlanın yere düştüğünü hissediyorum.Yutkunuyorum. Duymuyorsun.Kafanı karanlık gökyüzüne kaldırıyorsun.Yıldızların bile aydınlatamadığı karanlık gökyüzüne.

Ardından koşuyorsun.Aramızdan santimlerin olmasına rağmen beni fark etmiyorsun bile ama fark etmemen işime geliyor sanki.Kendini nefesinin yetiğinin ötesinde zorlayarak koşmaya devam ediyorsun.Nefes alamıyorsun biliyorum ama koştuğun için değil.

Canını yakan şey buna izin vermiyor değil mi?

Sokakta yalnız kalıyorum.Ardından bakıyorum.Elimi havaya kaldırıyorum ve koşan sana dokunmak istiyorum ama ne biliyor musun?

Elim boşluğa gidiyor
ve ben tekrar hayal kırıklığımla
yalnız kalıyorum.

------------------------

Merhabalar.İlk hikayemle karşınızdayım.Umarım beğenmişsinizdir.Saygı çerçevesinde yorumlarınızı bekliyorum.Ha bir de şu küçük yıldızcığa basmayı unutmayın :)

Seviliyorsunuz...

BE SOMEBODY//JBWhere stories live. Discover now