crushcrushcrush | namjin

track 01.

Okul kütüphanesinin en arka kısmı, genellikle ineklerin ders çalışma yeri ve onların tam tersi olan tembellerin uyumak için geldiği yerdi. Seokjin ikisi de değildi ama sessiz bir yerde uyumak ilk tercihiydi.

Kapüşonunu gözlerinin üzerine kadar çekmiş, siyah ojeli parmaklarıyla masanın üzerinde ritim tutuyordu. Kablolu kulaklığından yükselen şarkının bas tonları beyninin içinde yankılanırken, gözlerini kapatıp dünyanın gürültüsünü dışarıda bırakmaya hazırdı. En azından planı buydu.

Ta ki hemen yan masadan gelen devasa bir düşme sesi, kulaklığındaki o yüksek bas sesini bile bastırana kadar.
Seokjin irkilerek gözlerini açtı. Saçlarının arasından yana doğru baktığında, yan masadaki manzara tam bir felaketti.
Boyundan büyük sarı ve kahverengi hırkası, burnundan aşağı kaymış kalın çerçeveli gözlükleri ve darmadağınık saçlarıyla bir çocuk yarattığı felakete dudaklarını ısırmış bakıyordu. En az yirmi ciltlik, hepsi kapkalın kitaplardan oluşan kule, doğrudan Seokjin'in masasına ve yere doğru devrilmişti.

Gözlüklü çocuk, ki öğrenci kartında yazana göre adı Namjoon'du, panikle ellerini havaya kaldırdı.

"Ah, çok özür dilerim! Gerçekten çok özür dilerim. Aslında sadece alttaki kitabı çekmek istemiştim ama dengeyi bozunca..." Namjoon masanın altına doğru eğilip kitapları toplamaya çalışırken kafasını sertçe masanın kenarına çarptı. "Ah!"

Seokjin derince bir iç çekti. Kulaklıklarını boynuna indirdi. Normalde ters bir bakış atıp masayı terk etmesi gerekirdi ama bu çocuk o kadar sakardı ki, onu kendi haline bırakırsa kütüphaneyi üzerine yıkabilirdi.

Yavaşça eğildi, tam Namjoon'un elini uzattığı yerde duran, simsiyah kapaklı, oldukça kalın kitabı parmaklarının ucuyla kavradı. Kitabı havaya kaldırıp tozunu üfledi ve masanın üzerine koydu.

"Zevkin son derece depresif." dedi Seokjin, sesi uykulu ve ruhsuz bir tonda çıkmıştı. Saçının arkasından Namjoon'un şaşkın gözlerine baktı. "Hoşuma gitti."

Namjoon masanın altından tamamen çıktı, gözlüklerini burnunun üzerine geri iterken Seokjin'e bakakaldı. Karşısında simsiyah giyinmiş, gözlerine hafif bir sürme çekmiş, yüzünün yarısı görünmeyen ama buna rağmen inanılmaz derecede keskin ve yakışıklı hatlara sahip birini görmeyi kesinlikle beklemiyordu.

"Kant mı?" diye sordu Namjoon, sesi bir anda heyecanla yükseldi, kütüphanede olduklarını tamamen unutmuş gibiydi. "Aslında evet, varoluşsal krizler ve ahlak felsefesi üzerine biraz ağır bir kitap. Sen de mi felsefeyle ilgileniyorsun?"

Seokjin gözlerini devirdi. Çocuk ona felsefe anlatıyordu, sanki karşısında salak mı vardı? Yine de masanın üzerindeki diğer kitapları da toplamaya yardım etti. "Normalde evet ama bu cildin kapak rengi güzelmiş, onu demek istemiştim."

Namjoon bu cevap karşısında donakaldı, ardından kütüphaneyi inletecek kadar büyük bir kahkaha atacaktı ki Seokjin eliyle onun ağzını kapattı. Namjoon'un gözleri şaşkınlıkla büyüdü. Seokjin'in parmaklarından hafif bir oje ve lavanta kokusu geliyordu.

"Şşşt," dedi Seokjin, yüzünü Namjoon'a yaklaştırarak. "Kütüphanedeyiz, bizi buradan attırma istersen. Zaten uyumak için buraya gelmiştim."

Namjoon hızla başını salladı. Seokjin elini çektiğinde, Namjoon'un yanaklarının hafifçe kızardığını ve yanaklarında iki derin gamzenin belirdiğini fark etti.
"Ben Namjoon," dedi esmer çocuk, sesini bu kez fısıltıya indirerek. Elini uzattı ama elinde hala bir tükenmez kalem tuttuğunu fark edip hemen geri çekti. "Kim Namjoon. Ama seni hiç görmemiştim, yeni mi geldin okula?"

Seokjin, karşısındaki bu devasa ama bir o kadar da ürkek çocuğa baktı. Namjoon'un bu saf enerjisinde onu kaçırmayan garip bir şey vardı.

"Seokjin. Evet buraya yeni taşındım." dedi kulaklığının tekini tekrar kulağına takarken. Çok da bir şey anlatmasına gerek yoktu, ne de olsa daha kaç kez denk gelebilirlerdi?

O sırada masanın altından kendi çantasına uzanan Namjoon'a tekrar gözleri kaydı, çocuk çantasından iki tane süt çıkarmış bir tanesini de Seokjin'in masasına bırakmıştı.

"Teşekkür olarak düşün."

Seokjin çilekli süte, sonra da masasına geçip hemen kitaplarına gömülen çocuğa baktı. Dudaklarında engelleyemediği bir gülümseme oluşmuştu, sonra hemen kafasını masaya koyup gözlerini kapattı ve o anlık her şeyi unuttu.

Okul çıkışı Namjoon'u öğrencilerin çıktığı büyük kapıda yine gördü, yanında üç çocuk daha ve bir tane de kız vardı. Ayrıca kızla çok yakın olduğu da aşikardı. Seokjin neden buna bu kadar takıldığını sorgulamadan gözlerini çekti ve kapının önünde arabasıyla onu bekleyen abisinin yanına ilerledi.

"Nasıldı okul?" Abisi ona dönüp sorduğunda sadece omuzlarını kaldırıp indirdi.

"Bu bir cevap değil ama neyse, annem çok üstüne gitme dedi." Abisi kıkırdadı.

"Sağol ya." Seokjin göz devirip kulaklığının diğer tarafını da taktı ve müziğin sesini fulledi. Eve döner dönmez bilgisayarını açtı, Daegu'daki sanal arkadaşı Yoongi'ye mesaj attı.

seokjin
napiyon
ciktin mi okuldan :>

yoongi
oha tam simdi geldim
nasildi okulun ilk gunu

seokjin
hicbi sey olmadi kanka
zaten kimseyle konusmadim
kutuphanedeki inek cocuk haricinde
telefonum da hala acilmiyo
duzelsin sana ordan yazicam

yoongi
tamam tamam haber verirsin onu
e sen ders mi calistin tum gun

seokjin
yoo
uyucaktim ben ama
eleman kitaplari devirdi her yere
ben de yardim ettim falan oyle konustuk
tesekkur olarak da cilekli sut verdi
:D

yoongi
asdadssda ciddi misin

seokjin
evet
ama iyi cocuktu
yani okulda tanistigim ilk kisi olarak
cikista da gordum de arkadaslari sevgilisi falan vardi
gerci selam falan vermem daha ne gorcem de

yoongi
baska detay var mi bari

seokjin
ne detayi

yoongi
:D?
cocugu izlemissin bildigin cikista
ben de bekliyorum asik oldum diceksin diye
ama zaten sevgilisi varmis ;(((

seokjin
ne diyon yoongi ya
izlemedim ki cikista gordum cocugu
hem ayrica evet asik olsam bile
KI OLMADIM AQ DAHA YENI GORDUM
sevgilisi var ve heterodur eminim

yoongi
ne biliyon

seokjin
radara guven

yoongi
seninkine siksen guvenmem :Ddd

seokjin
of iyi be
neyse ben yemege gidiyom abim bagiriyo
hadi gorusuruz

yoongi
gorusuruz afiyet olsun :3