Τον κοιτούσα και σίγουρα είδε στο βλέμμα μου την απελπισία...Ήρθε και τράβηξε τον Μάρκο...
''Τι σκατά κάνεις εκεί ρε;;;''
''Τι σε νοιάζει εσένα;;;''
''Πας καλά Μάρκο γαμώ την τύχη μου...Έξω είναι το αγόρι της..Αν δεν έμπαινα εγώ και έμπαινε αυτός;;Και εσύ δεν ντρέπεσαι;'' είπε και κοίταξε εμένα με μάτια που έβγαζαν σπίθες..
''Δεν τον φίλησα..Αυτός με τράβηξε...'' είπα και κάποια δάκρυα κύλισαν στα μαγουλά μου...
''Άστην ήσυχη...''Του είπε ο Μάρκος....
''Εσύ μην μιλάς γιατί είσαι μεθυσμένος παλιό μαλάκα....''
''Όχι δεν είμαι...'' είπε και παραπάτησε...
''Ναι το βλέπω...'' απάντησε ειρωνικά ο Αλέξανδρος...
''Γιατί δεν πας στην ηλίθια σου έξω και να μας αφήσεις στην ησυχία μας...;''
Ο Αλέξανδρος με κοίταξε ''Δεν πάτε να κόψετε τον λαιμό σας...'' και γύρισε να φύγει...
''Αλέξανδρε...'' είπα σε μια προσπάθεια να τον σταματήσω αλλά δεν γύρισε καν...
''Τι στο καλό ήταν αυτό Μάρκο..Νόμιζα πως τα είχαμε ξεκαθαρίσει...Είμαι με τον Αποστόλη γαμώτο...''
''Δεν το θες αυτόν...''
''Τι μαλακίες λες;Και αν ο αδερφός σου του πει κάτι;;;''
''Αυτός δεν θα μιλήσει έχει τα δικά του προβλήματα..''
''Τι προβλήματα και μαλακίες λες...;;'' γέλασε και με κοίταξε καθώς καθόταν στο πάτωμα...
''Ψάξε,ψάξε δεν θα το βρεις....''
''Μάρκο πραγματικά είσαι μεθυσμένος...Πήγαινε σπίτι...Και όταν συνέλθεις τα λέμε...''
''Δεν είμαι μεθυσμένος,δεν είμαι...'' είπε και έβαλε τα κλάματα σαν μικρό παιδί...Καθόμουν και τον κοιτούσα και πραγματικά ένιωσα να τον λυπάμαι για λίγο...Πήγα δίπλα του και έκατσα στα γόνατα....
''Έλα καλό μου ηρέμησε...Τι έπαθες τώρα;''
''Δεν το θέλω αυτό το παιδί Έλλη...Δεν το θέλω...'' κατευθείαν πάγωσα...
''Για ποιο παιδί λες αγάπη;''
''Της ηλίθιας...Είναι δικό μου,δικό μου και δεν το θέλω..'' είπε και συνέχισε να κλαίει...Τώρα θα τα μάθαινα όλα...
''Και γιατί λέει ότι είναι άλλου;''
''Της είπα να το ρίξει..Μόνο μια φορά έγινε...Αλλά αυτή είπε όχι και πως έχει την λύση...Δεν κατάλαβα τι εννοούσε αλλά μετά από μέρες έμαθα πως είπε ότι ήταν του Αλέξ...Τα έχασα...Πήγα και την βρήκα,της είπα να κόψει τις μαλακίες.Μετά μου είπε πως είχε σχέση μαζί σου..Θόλωσα και συμμάχησα μαζί της...Δεν μπορούσα να σε χάσω...''είπε με μια ανάσα και μετά συνέχισε ''Την πίστεψα,το καταλαβαίνεις;Αλλά εσύ είσαι με άλλον και εγώ τώρα καταστρέφω τον αδερφό μου από ένα λάθος...''
''Πρέπει να του το πεις αγάπη..Είναι άδικο να φορτωθεί ένα παιδί που δεν είναι δικό του.''
''Όχι,όχι δεν μπορώ να του το πω...Δεν μπορώ...Δεν θα με συγχωρέσει ποτέ...Πότε...'' είπε με ένα τρομοκρατημένο βλέμμα...
''Ηρέμησε τώρα και θα το συζητήσουμε πάλι...Θες να πω σε κάποιον να σε πάει σπίτι;''Κούνησε το κεφάλι του καταφατικά και σκούπισε τα μάτια του που ακόμα έτρεχαν...Σηκώθηκα και πήγα να φωνάξω τον Άγγελο...Πως θα του το πω τώρα αυτό;;;Πως;;;;
Καθώς πήγαινα στο τραπέζι τα μάτια μου έπεσαν πάνω τους...Η Ναταλία είχε χώσει την γλώσσα της στον Αλέξανδρο....Τον δικό μου Αλέξανδρο...Ένιωσα να ζαλίζομαι...Πιάστηκα για λίγο από το μπαρ....Δεν γίνεται να με τιμωρεί έτσι για κάτι που δεν φταίω...Όχι δεν γίνεται...'Ηρέμησε' έλεγα στον εαυτό μου 'Το κάνει για το σχέδιο' τουλάχιστον αυτό ήθελα να πιστεύω...
Πήγα κοντά τους...''Ο Μάρκος δεν είναι καλά..Πρέπει να πάει σπίτι...Άγγελε μπορείς;'' είπα
''Ναι εξάλλου και εμείς τώρα φεύγουμε..Εσείς θα καθίσετε κι άλλο;'' ρώτησε...
''Ότι θέλει το μωρό μου'' είπε ο Αποστόλης και με πήρε αγκαλιά...Απομακρύνθηκα...Δεν άντεχα άλλο αυτή την κατάσταση...
''Όχι θα πάω και εγώ σπίτι..Κουράστηκα..''Δεν του έριξα ούτε μια ματιά...Έπρεπε να καταλάβει ότι με πληγώνει όταν με τιμωρεί χωρίς να φταίω...
Ο Άγγελος έβγαλε τον Μάρκο από την τουαλέτα και έφυγαν...Ο Αποστόλης μου είπε να περιμένω και πως έρχεται σε λίγο για να φύγουμε....Η Ναταλία είπε πως πάει τουαλέτα...Είχα μείνει εγώ και αυτός..Δεν τον κοιτούσα αλλά ήξερα πως με κοιτάει αυτός...Το ένιωθα...
''Όλα καλά;;;'' ρώτησε με ένα χαλαρό ύφος και γύρισα και τον κοίταξα...
''Εσύ τι λες;'' ειρωνεύτηκα...Μου την έδινε στα νεύρα...
''Τι έγινε μωρό μου;''
''Μην με ξαναπείς έτσι...''είπα και σηκώθηκα..Με έπιασε από το μπράτσο και βγήκαμε έξω..Με στρίμωξε στον τοίχο μέσα στα σκοτάδια...
''Τι κάνεις θα με ψάχνει ο Αποστόλης...''
''Δεν με νοιάζει..Τι έπαθες Έλλη;''
''Με ρωτάς κιόλας;''
''Ναι σε ρωτάω...Τι στο διάολο έπαθες;''αυθόρμητα σήκωσα το χέρι μου και τον χαστούκισα...
''Μην το ξανακάνεις ποτέ αυτό..'' φώναξε καθώς έπιασε τα χέρια μου δεξιά και αριστερά μου ''Δεν είμαι Μάρκος εγώ...''
''Παράτα με...'' είπα και προσπάθησα να ελευθερωθώ...Με έφερε πιο κοντά του και με το ένα χέρι του με έσφιξε πάνω του...
''Πόνεσε μωρό μου;Ζήλεψες;'' δεν απάντησα...''Τώρα ξέρεις πως ένιωσα όταν είδα να σε φιλάει ο Αποστόλης και ο Μάρκος...'' άφησε τα χέρια μου και απομακρύνθηκε ελαφρά...Άρχισα να τον χτυπάω με τα χέρια μου στο στέρνο του..
''Είσαι βλάκας....Για σένα τα έκανα όλα...Για σένα..Μ'ακούς;;;''
''Και το φιλί με τον Μάρκο για μένα;'' είπε και μου έπιασε τα χέρια...
''Αυτός με φίλησε και όχι εγώ..Αλλά και αυτό αν ήταν πάλι θα το έκανα για σένα..Και όλα από την αρχή πάλι θα τα έκανα..'' αφέθηκα στα χέρια του και δάκρυα έφυγαν από τα μάτια μου...
''Μην κλαις μωρό μου...'' με κράτησε στην αγκαλιά του σφιχτά...''Πάμε να φύγουμε από εδώ...''
''Μα...Οι άλλοι;''ρώτησα και με κοίταξε στα μάτια...
''Δεν έχει μα...Σε έχω ανάγκη...Απλά πάμε να φύγουμε οι δυο μας...''κούνησα καταφατικά το κεφάλι μου και μου σκούπισε τα δάκρυα...Με έπιασε από το χέρι και πήγαμε στο αμάξι του και ξεκινήσαμε για το σπίτι...
Δεν προλάβαμε να μπούμε μέσα και με κόλλησε στον τοίχο...Με σήκωσε στην αγκαλιά του και τύλιξα τα πόδια μου γύρω του...Με φιλούσε λες και δεν υπήρχε αύριο...
Το φόρεμα είχε σηκωθεί στην μέση μου και ένιωσα τα δάχτυλα του να πιάνουν το εσώρουχό μου και να το σκίζουν...Με μια κίνηση ξεκούμπωσε το τζιν του και τον ένιωσα να μπαίνει μέσα μου απότομα...Άφησα ένα βογκητό που χάθηκε μέσα στο φιλί του...
''Είσαι δικιά μου...Μόνο δικιά μου'' έλεγε και ξανά έλεγε και έμπαινε μέσα μου γρήγορα και δυνατά...Δεν το είχαμε ξανά κάνει έτσι στα όρθια και μου άρεσε μπορώ να πω...''Πες το μωρό μου...Θέλω να σε ακούσω να το λες..''
''Είμαι....είμαι δικιά σου..'' είπα μέσα από τα βογκητά και τους έντονους αναστεναγμούς...
''Δεν μου αρέσει να σε αγγίζουν άλλοι...'' είπε και συνέχισε να με σφυροκοπάει πιο δυνατά...
Ήθελα να τελειώσω,δεν κρατιόμουν άλλο....Του τράβηξα δυνατά τα μαλλιά και με μια απότομη κίνηση τελειώσαμε και οι δυο φωνάζοντας ο ένας το όνομα του άλλου....
Μείναμε λαχανιασμένοι,να κοιταζόμαστε.....