Η ώρα είχε φτάσει και εγώ ήμουν έτοιμη για να δώσω την μεγαλύτερη παράσταση στην ζωή μου...Έπρεπε να τους πείσω πως ήμουν ερωτευμένη με τον Αποστόλη...Είναι πολύ όμορφος για να πούμε και την αλήθεια,αλλά εγώ έχω δώσει την καρδιά μου αλλού...Ξέρω πως δεν αρέσει καθόλου αυτό στον Αλέξανδρο αλλά εγώ θα μάθω την αλήθεια ο κόσμος να χαλάσει...
Ο Αλέξανδρος θα ερχόταν με την Ναταλία στο εστιατόριο και ενώ ήξερα ότι είναι κόλπο,ένα κόλπο που εγώ έστισα,έπιασα τον εαυτό μου να ζηλεύει...Οπότε καταλαβαίνω πως νιώθει ο καλός μου...Θα πηγαίναμε για φαγητό και μετά για ποτό...Διάλεξα να φορέσω ένα κόκκινο φόρεμα αρκετά κοντό με μαύρες γόβες...Βάφτηκα ελαφρά και άφησα τα μαλλιά μου κάτω να πέφτουν στην πλάτη μου..
Με τον Αποστόλη θα βρισκόμασταν έξω από το μαγαζί...Ο Άγγελος είχε πάει στην Ευτυχία και θα τους συναντούσαμε αργότερα στο μπαρ...
Κατέβηκα από το ταξί και ο Αποστόλης με περίμενε έξω...Πήγα κοντά του και παρατήρησα πως είναι πανέμορφος με το τζιν και το μπλε πουκάμισο του...
''Είσαι πολύ όμορφη..''
''Σε ευχαριστώ καλέ μου...Αλλά καλύτερα να αφοσιωθούμε στο σχέδιο...Μην ξεχνάς πως έχω σχέση...'' είπα χαμογελώντας...
''Μην ανησυχείς....Αλλά δεν είναι κακό να τον κάνεις λίγο να ζηλέψει...'' γέλασα με την έκφρασή του και κατευθυνθήκαμε προς τα μέσα...
Τους εντόπισα στο βάθος και πήρα μια βαθιά ανάσα...Ο Αποστόλης με έπιασε από το χέρι και το βλέμμα που έπεσε κατευθείαν εκεί...
''Μην ανησυχείς...Όλα καλά θα πάνε...''τον άκουσα να μου λέει και πλησιάσαμε...
''Καλησπέρα..'' είπα εγώ και 3 ζευγάρια μάτια έπεσαν πάνω μας...
''Γεια σου μωρό..'' είπε ο Μάρκος
''Να σας γνωρίσω τον Αποστόλη,το αγόρι μου..Από δω ο φίλος μου ο Μάρκος,ο Αλέξανδρος και η κοπέλα του η Ναταλία...''
''Χάρηκα..'' είπε σε όλους με ένα χαμόγελο ο Αποστόλης και καθίσαμε στο τραπέζι δίπλα δίπλα...
''Και εμείς χαρήκαμε...'' είπε η ξινή με αυτή την άθλια τσιριχτή φωνή της...
Αφού ήρθε ο σερβιτόρος και παραγγείλαμε η ματιά μου έπεσε στον Αλέξανδρο που δεν είχε πάρει τα μάτια του από πάνω μου....Τον είδα να γράφει κάτι στο κινητό του και να με κοιτάει πάλι...Έβγαλα το δικό μου από την τσάντα μου και το κοίταξα κάτω από το τραπέζι...Είχα ένα μήνυμα από αυτόν...'Πιο κοντό φόρεμα δεν μπορούσες να φορέσεις;Γαμώτο...Είσαι πανέμορφη..' χαμογέλασα αλλά δεν του απάντησα...Δεν ήθελα να τραβήξουμε την προσοχή...
''Λοιπόν Αποστόλη με τι ασχολείσαι;'' άκουσα τον Μάρκο να τον ρωτάει...Μμμμ άρχισε η ανάκριση...
''Είμαι πολιτικός μηχανικός..'' μωρέ μπράβο πως το σκέφτηκε αμέσως;
''Και από πού είσαι;'' συνέχισε να ρωτάει
''Από τα Ιωάννινα...''
''Και έχετε σχέση από τόσο μακριά;'' πετάχτηκε η ξινή...
''Όχι για πολύ..'' είπε ο Αποστόλης και γύρισε να με κοιτάξει πιάνωντας το χέρι μου πάνω στο τραπέζι...''Δεν σας είπε η Έλλη ότι θα έρθει να μείνει μαζί μου;'' τα μάτια μου έπεσαν στο Αλέξανδρο που είχε καρφώσει τα μάτια του στα πιασμένα χέρια μας....Με τρόπο πήρα το χέρι μου και έπιασα το ποτήρι και καλά να πιω νερό...Ας μην προκαλώ από τώρα την τύχη μου...
''Τι;;'' ρώτησε ο Μάρκος και η Ναταλία μαζί...Ο Αλέξανδρος κοίταγε μια τον έναν μια τον άλλον...
''Ναι θα πάω να μείνω μαζί του...Σε κάνα δυο μήνες θα μετακομίσω στα Ιωάννινα...''
''Πας καλά Έλλη;Εσύ έκανες τα πάντα να φύγεις και να έρθεις Αθήνα και τώρα θα γυρίσεις πίσω;''
''Δεν καταλαβαίνω που είναι το πρόβλημα..'' είπε ο Αποστόλης...
''Το πρόβλημα είναι μαλάκα πως η Έλλη δεν θέλει να έρθει πίσω..Και δεν πρόκειται να την αφήσω να φύγει...'' είπε ο Μάρκος και σηκώθηκε από το τραπέζι απότομα και έφυγε...Τι σκατά έγινε τώρα;Δεν πάνε καλά τα πράγματα....
''Ζητώ συγνώμη εκ μέρος του αδερφού μου,απλά έχει μια ιδιαίτερη σχέση με την Έλλη και δεν θέλει να την αποχωριστεί...'' είπε ο Αλέξανδρος με μια απάθεια στην φωνή του..
''Δεν πειράζει..Όλα καλά...Εξάλλου η Έλλη θα αποφασίσει για την ζωή της στο τέλος...'' απάντησε....
Ήρθε το φαγητό και ξεκινήσαμε να τρώμε...Η διάθεση μου είχε πέσει λίγο..Αν μάθαινα κάτι σίγουρα αυτό θα ήταν από τον Μάρκο...Είχα αρχίσει να νευριάζω και με την ξινή απέναντι που όλη την ώρα ήταν πάνω στο Αλέξανδρο..Πότε του χάιδευε το μάγουλο,πότε του έδινε πεταχτά φιλιά,πότε του κρατούσε το χέρι και αυτός δεν έκανε τίποτα για να το αποτρέψει...Λογικό,έτσι είχαμε συμφωνήσει αλλά με ενοχλούσε...
Όταν τελειώσαμε το φαγητό,πληρώσαμε και φύγαμε για το μπαρ..Ο Αποστόλης είχε νοικιάσει μια μεγάλη μηχανή και εγώ τώρα έπρεπε να πάω μαζί του...
''Μωρό μου έχω έρθει με την μηχανή δεν είναι πρόβλημα έτσι;'' είπε και με φίλησε στο μάγουλο...
''Όχι μωρό μου,όλα καλά...Εσύ θα έχεις πρόβλημα όταν θα με κοιτάνε οι άλλοι..'' του χαμογέλασα...
''Είσαι πολύ όμορφη,και δικιά μου..Άστους να κοιτάνε...''είπε και άκουσα τον Αλέξανδρο που ήταν πιο πίσω μας να παίρνει μια κοφτή ανάσα...Γύρισα να τους κοιτάξω και είδα ότι με το ζόρι συγκρατιόταν...
''Λοιπόν θα τα πούμε στο μπαρ...Μπορείς να μου κάνεις μια χάρη;'' ρώτησα
''Τι χάρη;'' πετάχτηκε η ξινή
''Πάρτε τον Μάρκο και πες του ότι τον περιμένω...Δεν μπορεί να με αφήσει έτσι...''
''Και γιατί δεν τον παίρνεις εσύ;'' ξανά ρώτησε...Γύρισα και είδα τον Αποστόλη που σταματούσε μπροστά μας με την μηχανή....
''Γιατί δεν θα ακούω...'' της έκλεισα το μάτι και ανέβηκα...Ο Αλέξανδρος είχε γουρλώσει τα μάτια από το πόσο ψηλά ανέβηκε το φόρεμα και η Ναταλία είχε μείνει με το στόμα ανοιχτό κοιτώντας τον Αποστόλη και την μηχανή....
Φτάσαμε στο μπαρ μετά από λίγο και κατέβηκα...Όταν ο Αποστόλης ήρθε κοντά μου,μου έπιασε το χέρι...
''Λοιπόν όλα καλά;''
''Όχι ακριβώς..Τον Μάρκο θέλω..Μόνο από αυτόν θα μάθω τι γίνεται...''
''Ίσως να τον πάρεις και να του πεις να έρθει;Θα τον ποτίσουμε και λίγο παραπάνω και μετά θα σου πει την αλήθεια...''
''Ναι μπορεί..Θα του στείλω μήνυμα..'' είπα και έβγαλα το κινητό...
Αφού του είπα να έρθει και πως τον χρειάζομαι δίπλα μου μπήκαμε μέσα....
Όλο το βράδυ,καθόμασταν,μιλάγαμε και πίναμε...Το καλύτερο ήταν πως η Ναταλία την έπεφτε στον Αποστόλη,μπροστά στα μάτια μου...Το χειρότερο; Ο Αποστόλης με φίλησε όταν ήρθε ο Μάρκος και ο Αλέξανδρος είχε γίνει θηρίο....Με το ζόρι τον κρατούσε ο Άγγελος....
Τον καταλάβαινα και εγώ ένιωσα πολύ αμήχανα ...Αλλά φάνηκε πως με αυτό το φιλί όλοι πείστηκαν.... Ο Μάρκος έπινε τον Βόσπορο..Το ίδιο και ο Αλέξανδρος όμως, τον φοβόμουν λίγο για να πω την αλήθεια..Με κοίταγε με ένα βλέμμα που σκότωνε...
Κάποια στιγμή με έπιασε ο Μάρκος από το χέρι και με πήγε στην τουαλέτα...Ένιωθα τα μάτια του Αλέξανδρου πίσω μου μέχρι που μπήκα μέσα...
''Τι έπαθες Μάρκο;Γιατί με τραβάς;''
''Γιατί μου το κάνεις αυτό;Γιατί;Δεν βλέπεις ότι με βασανίζεις;''
Δεν πρόλαβα να βγάλω λέξη...Με τράβηξε κοντά του και με φίλησε....Προσπάθησα να τραβηχτώ αλλά με κρατούσε πάνω του και δεν μπορούσα να κουνηθώ....
Κοίταξα πίσω του και είδα τον Αλέξανδρο στην πόρτα να μας κοιτάζει....Με κοιτούσε με ένα βλέμμα απέχθειας...
ΌΧΙ,ΌΧΙ δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό.....