Teacher's Love ✔

A short story

Bibimbols

I heavenly breathe and release the oxygen coming out from the bottom of my lungs, heart-throbbing, pencils are trembling and the most important organ in the human body was my brain, which was already been doodled.

After naming mag lesson sa dalawang nyang subjects, may pa surprise quiz siya. Wala akong masyadong natutunan sa mga  dinidiscuss niya kahit interesting at nakaka curious mga iyon.

Meet my Professor and my grade 11 Adviser. Sir Westlhey, teacher ko sa Social Science at Religions.Siya and lecturer namin na makulit, palaasar at malapit sa mga kaklase ko. He never failed to make us laugh, tinuturuan din kami kung pano disciplinahin mga sarili namin without using our cellphones in private.

Tinuturing din namin siya as our second parent, best friend ng lahat sa sobrang cheerful niya. Pero once na ginalit mo siya. Malupit and parusa nyan. Tulad nalang na.. inalis lahat ng mga upuan namin habang nag klaklase hahaha! Di kasi naglilinis eh.

"Okay mga anak! get one half crosswise! we have a quiz to make!"

"Sir?! agad agad? 5-minute review naman po oh!" pagrereklamo ng kaklase ko.

"Oonga po! hirap na hirap kaya kami! sabat ng isa kong kaklase.

"No, conceal your things what's on your desk. Gusto ko lang makita ballpen at papel sa ibabaw. Understood?"

Nakakainis naman. Ito ang ayoko sa kaniya eh. Instead na bigyan kami ng chance para makapag review at imemorize mga notes, deretso quiz na agad. How pathetic.

Babagsak na naman ako nito, sigurado yan! Bat kasi ang hirap ko pumick up? nakakabobo naman.

I placed my paper and pen to get ready for the upcoming questions. While him, resting the queries at the desktop screen.

In every multitude of problems. Walang options. Walang true or false or kahit multiple choice..Kinakabahan ako kasi..

Una, baka ma betlog ang score ko.

Pangalwa, Baka mapahiya lang ako.

at Pangatlo  baka magalit sakin si Sir!

Pero kahit anong gawin ko, wala akong magawa. Ayoko namang mag cheat sa katabi ko because I want to be credible with myself. Mali yon noh!

Tapos na ang quiz. Hindi na namin kailangan mag exchange papers kasi sabi ni Sir..

"Let's check our own papers, but be truthful while checking them." He notified.

Binigay na niya mga answer keys, I'm started to shake my hands. Kasi puro mali mga sagot ko. Wala iisa tumama..this is why I despise identification.

"Pass your papers to me. I'll record the counts one by one tomorrow morning. Then, you may free to go. Cleaners remained."

Pinasa ko na ang papel sa kaklase ko upang sumabay. Di lang ako nag papahalata na di ako malungkot sa 20+ quiz. Naguguilty ako eh.

I packed my things inside the backpack and I independently leave.

I'll just pretend that never happend..forget it.

Lumipas ng mga ilang araw. Halos, araw araw na akong ganto. Sa tuwing may test, activities at examinations. I nearly flunked sa lahat ng mga subjects ko.

Yung practical research ko di ko na masyado nagagawa. Kahit pag iisip ng title, wala pa din.

Almost all the task occasionally, di ko na napapasa at mga test na sa tingin ko.. di na ako papasa, pagod at stress lang nauuwi sa bahay at wala na akong oras para makapag review sa sarili ko.

and I don't know what the hell is going on inside me. Dahil responsibilad ko naman..

"Don't worry self, this is the stamina of being a learner. You need to fight for it. Kulang ka lang yata sa motivation.."  I thought.

Mewling and demanded. That's what I feel every single day. I fearfully think na..baka pinag uusapan na ako ng mga subject teachers ko of how miserable and stupid I am as a student.Tanga tanga mo kasi self, ang tamad mo!

I lunged myself to my prosperous mattress and starts scrolling to the Facebook news feed.

I quit scrolling, when I settle my attention to the recent post that caught my eye. In the picture below, may isang lengthwise na papel.

1 to 20 ang test nila and I'm sure, identification mga ito. There's a statement in the middle of the numbers.

‌"Sorry po sir, hindi po ako nakapag review. Ayoko po mag cheat kaya wala po akong sagot :("
‌

‌"Please appreciate.."
‌

‌Napatigil ako sa mga letrang sinabi niya.. bagay na bagay ito sa sitwasyon ko ngayon, nakakaguilty parin, kasi..ako naman may kasalanan kung bakit nabagsak ako these past few days.
‌
‌
‌Pinipigilan ko nalang na di masaktan sa circumstances ko today. Di ko din naman maiwasang hindi ishare ito. Naglagay ako ng caption tas ang sabi ko..
‌
‌
‌"Values is more important than having a high grades.Degree is just a piece of paper and education is seen in your behavior. I salute to this kid."
‌
‌
‌Shit. bat ako natamaan sa sarili kong sinabi?!
‌
‌
‌Wala pa mga ilang minuto, may nag pop up sa notification bell ko at nagulat ako kung sino ang unang nag react ng love..
‌
‌
‌Si Sir.. Westlhey..
‌
‌
May narinig din akong nag vibrate ang phone ko at may nagflaflash ng ilaw. Which means may nag message.

Tinignan ko iyon, at..

Si sir nag message sakin.

wait.. what?!

O_O

Kinakabahan ako.. ano ba itong sasabihin sakin?! galit ba siya sakin kasi unti unti na nyang narerealize na pabagsak ako ng pabagsak sa subject niya?! Bibigyan ba ako ng warning?

Di ako sanay na mag message sakin ang isang teacher!

Iniwasan ko muna ng mga ilang minuto upang kumalma ako tas maya maya pa, binuksan ko na ang mahaba nyang mensahe...

What I saw right now is sinend sakin ni sir ang shinare ko kanina..

and I sense that my heart cracked of what he declared..

"Anak, I appreciate you sa ganto.I'm so proud of you kasi you are one of the students who are not part of the cheating arrangement. Pero nak, kung nahihirapan ka na sa mga subjects. Please let me know, para matulungan ka namin in your journey! I know you are struggling pagdating sa exams, kahit sa mga quizzes. And I know it. Kasi nakita ko sa mga papers mo, but not just my subject but also sa iba rin. Know that I care for each and every one of you. Please approach me if you have hard time in my topics.Take care, nak.."
‌
‌

End

Based on a true story

"Education without values, as useful as it is, seems rather to make man a more clever devil"

-C.S Lewis

‌
‌