Troublemaker

-1

Noah's POV

I love to watch the castles burn
These golden ashes turn to dirt
I've always liked to play with fire

Ηχούσε εντονα η μουσική μέσα στ' αυτιά μου καθώς προχωρούσα προς το μέρος που θα ήθελα περισσότερο από όλα τα άλλα να καψω,ακα Λύκειο.
Πωω και την ειχα βρει με αυτο το τραγούδι, με αυτά που ελεγε, με όλα.

Μη με παρεξηγήσετε, δεν έκανα σαν σαικοπαθ ενώ περπατούσα, όπως κάτι χαζογκομενιτσες με ακουστικά στα λεωφορεία που κουνάνε το κεφάλι τους σαν σπαστικά δήθεν ότι το τραγούδι τα σπάει.

Είναι οι ίδιες  που μασάνε και ξαναμασάνε την τσίχλα τους, που βάζουν τα πόδια τους στο απέναντι κάθισμα, εκεί που σε λίγο θα κάτσει ένας άνθρωπος και θα κολλήσει ότι μικρόβιο και βακτήριο είχαν και δεν ειχαν, και που δείχνουν ότι την έχουν καταβρει με το τραγούδι.

Και μετά από λίγο τραβάει η μια το ακουστικό και ρωτάει την άλλη «Αρχαία εκανες;». Η ξενερα!
Άστε το κορίτσια, άλλη φορά.

Ενώ εγώ είμαι συνεπής. Ούτε Αρχαία κάνω ούτε το παίζω ότι την εχω καταβρει με ένα τραγούδι.

Τέλος πάντων, προσπερνάω την είσοδο της καθημερινής κόλασης, και βλέπω 5 μαντραχαλάδες ντυμένους στα μαύρα με κουκούλες να προχωράνε άκρως συγχρονισμένα με άγριες διαθέσεις  προς εμένα.

Αν δεν τους ήξερε κάνεις θα νόμιζε πως το έσκασαν από κηδεία που γινόταν σε δαφνί. Αλλά όχι, εγώ ειχα την τιμη να τους ξέρω, είναι η παρέα μου.

Πάω να κάνω αναστροφή και να φύγω για να σωθώ, αλλά ένας με πιάνει από τον σβέρκο. Όχι.Ρε.Πούστη.

«Καλώς το να κι ας άργησε. Τι έγινε μαγκα κάθε μέρα 3η ωρα θα σκας;»

Ειπε ο Liam με εναν τόνο κυρίγματος.

Εντωμεταξύ αυτός με κράταγε χθες μέχρι τις 5 με το fifa αλλά φταίω εγώ μετά καταλαβες; Εγώ το τρώω το ξύλο τώρα.

«Θύμισε μου ποιος σε κουβαλησε χθε-»

Πριν προλάβω να ολοκληρώσω ακούω μια τσιριδα από πίσω μου.

«NOAH!»

Γουρλωνω τα μάτια μου, αα να τι ξέχασα να κάνω χθες..

«ΑΠΛΕΙΣΤΟ ΓΟΥΡΟΥΝΙ! ΠΩΣ ΤΟΛΜΗΣΕΣ ΝΑ ΣΤΗΣΕΙΣ ΕΣΥ ΕΜΕΝΑ;»

Συνέχισε δυναμικά να ουρλιάζει μέσα στο αυτί μου, αχ το τύμπανο μου ουρλιάζει "βοήθεια" και δεν του δίνει σημασία κάνεις.