AMNESİA |•| JiKooK

1| Hepsi benim suçum!

"U-uyanıyor!"

Koyu kahve gözleri yavaşça açılmıştı ne kadardır uyuyordu hiç bir fikri yoktu ismini hatırlamıyordu, kaç yaşında olduğunu, en sevdiği yemek dahil hiç bir şey hatırlamıyordu. Karşısında onu pür dikkat izleyen orta yaşlarda olan güzel bayan'a, yakışıklı olan adama, ve diğer arkadaki tanımadığı şahıslara bakıyordu ama bir tanesi vardı kılını dahi kıpırdatmadan izliyordu öylece tek bir mimiği oynamıyordu ama gözlerine bakan herkes anlayabilirdi
Korktuğunu, üzüldüğünü ve endişelendiğini yinede anlamıyordu jimin.

"S-sizler.. k-kimsiniz?"

Tereddütle sormuştu herkes mümkünmüş gibi daha yakına gelmişti bunaldığını hissediyordu kapının önündeki hemşirenin

"Lütfen hastayı bu kadar strese sokmayın kaza sonucu hafızasını kaybetti ve başına ağır bir darbe aldı biliyorsunuz ki dinlenmeye ihtiyacı var."

Demesiyle hepsi geri çekilmişti hemşire bana tebessüm edip gitmişti. Geri çekildikleri için sonunda ciğerlerime hava girdiğinde rahatlamıştım. Tâki tekrar yanıma güzel bayan'ın yaklaşmasıyla tekrar korkmuştum

"B-ben senin a-annen-im. Adım Somin"

Sanırım ağlamıştı gözleri kan toplamıştı ve yüzü çökmüştü
Odada bulunan diğer herkes gibiydi.

"Senin a-adın J-jimin, Park Jimin."

Sağa kayarak arkasındaki kişileri tanıtmıştı sakin şekilde
Ilk önce yakışıklı adamdan başlamıştı

"B-bak o Byeongri..senin b-baban oğlum."

"Buda Taehyung s-senin çocukluktan arkadaşın."

Sıra beyaz tenli saçı gibi açık kahve gözleri olan kıza gelmişti

"Bu kız da Eulsu."

Gözlerimi güzel kızdan çekerek sandalyede oturan gence baktım
Çok yakışıklıydı acaba bende yakışıklı mıydım
Gözünün üstünde biten siyaha dönük saçları, pürüzsüz cildi, kaslı ve zayıf bedeni tapılasıydı ama kimdi işte

"O ise Jungkook s-senin... a-arkadaşın."

Bunu söylemesi ile birlikte bütün gözlerin ilgi odağı o olmuştu artık bu gözlerden bir tanesinin sahibi de o çocuktu
Neden herkes böyle sinirlenmişti o çocuk benim arkadaşımsa bunda ne problem vardı ki

"Neden hepiniz sinirlendiniz?"

Tekrar gözler beni bulduğunda konuyu dağıtmaya çalıştı herkes.
Babam olduğunu öğrendiğim adam yine annem olduğunu öğrendiğim kadını kolundan tutarak dışarı sürüklemiş, onunla birlikte çıkarak kapıyı kapatmıştı.
Odada benimle birlikte 4 kişiydik. O çocuk elinde altın olduğunu düşündüğüm yüzüğe bakıyordu, ben ona bakıyordum ve diğer 3 kişi bana bakıyordu.

"Jiminie~ tanrım beni nasıl unutursun biz neler yapmıştık neler..."

"Ne yapmıştık ki?"

Korkuyorum umarım yanlış bir şey yapmamışımdır

"Okuldan mı kaçmadık, araba mı vurmadık, birbirimizin ilk mast-"

"Yeter."

Sakin ama sert ses tonu tüylerimi diken diken etmişti.
Sessizliğini bozmuştu sonunda tanrıya şükür

"Yaptığınız şeyler normal şeyler değil. Ben söyleyeyim lafını bölmeden önce ne söylüyordu. Bir birinizin ilk mastürbasyon anını bile birlikte yaşadınız."

Söylediği şeyi anlamamıştım masturmasyun neydi ki?

"Ö-özür dilerim ama...masturmasyun ne?"