Tanıdık //Sasusaku//

1.Bölüm: İlk Karşılaşma

Bu sabah yine annemin çığırmasıyla uyandım. Kafamı yastıktan istemsizce kaldırıp saate baktım.

"8:45..."

"Bi saniye! Neee?!!!" diye bağırıp hızla yataktan fırladım. 15 dakikam kalmıştı!

Tuvalete gidip işlerimi hallettim. Okul formamı giyip saçlarımı taradım. Bugün liseye geçmiştim. Ve ben her yıl akademinin ilk günü geç kalıyordum!

Hızlı adımlarla aşağı inip tabaktaki tostu ağzıma tıktım. Ağzımın yanmasıyla gözlerim dolmuştu.

"Goroşoroz!" diyip evden çıktım.

Bir yandan koşmakla meşguldüm diğer yandan ise tostumu yemekle. Tostumu hızla bitirip akademiye koşmaya devam ettim. Ama yolda çok insan olduğu için çatılardan gitmeyi tercih ettim.

Hızla giderken birden yanımdan geçen çocuğa bakakalmamla ne olduğunu anlamadan kendimi çatıdan düşerken buldum.

Tek düşünebildiğim bu çocuğun anlamsız bir biçimde tanıdık gelmesi.

Bunu farkettiğimde ise çocuk "lanet olsun!" diye mırıldanıp beni kurtardı. Beni kucağından indirdiğinde sadece "te-teşekkürler" diyebilmiştim.

O ise sadece bakmıştı. Daha sonra hızla uzaklaştı. Kolumdaki saatime sadece 5 dakikam kalmıştı. Tekrardan doğrulup akademiye doğru koşmaya başladım.

Arada saatime bakmayı da ihmal etmiyordum.

"3 dakika" diyip lanet savurupken akademiyi görmemle içimden sevinç çığlıkları atıyordum.

"2 dakika"

Hızla okula girip sınıfı aramaya başladım.

"İşte 1-A!" diye mırıldanıp sınıfa doğru koştum. Benim kapıyı hızla açmamla "GÜM!" diye bir ses çıktı.

Herkesin bana şaşkınca bakmasıyla kapıyı hafifçe kapattım. Zilin çalmasıyla "Tam zamanında gelmişim" diye mırıldandım.

Yanı boş olan İno domuzunun yanına oturduğum da "Her yıl sınıfa bir dakika kala gelmeyi nasıl başarıyorsun geniş alınlı?!" diye beni azarladığın da kafasına vurup "Benim suçum değil. Yazları Tsunade-sama beni çok çalıştırıyor. Senin gibi dükkânda çiçeklere bakmıyorum İni domuzu!" dedim.

Birden önümdeki Naruto'nun "Günaydın Sakura-chan!" diye bağırmasıyla irkildim.

Daha sonra gülümseyip "Sana da günaydın Naruto" dedim. Hinata yanımıza güler yüzle  gelip "Yine kıl payı yetiştin
Sakura-san" demesiyle başımla onayladım.

Naruto alaycı bir şekilde "O artık alıştı Hinata" dediğinde Hinata Naruto'yu yeni farketmiş olacak ki baştan aşağı kıpkırmızı oldu.

Hinata hızla yanımızdan uzaklaşırken Naruto "Neden beni her gördüğünde kızamıkmış gibi oluyor?" diye mırıldandı.

Kafasına vurup kollarımı birbirine kavuşturdum.
"Naruto sen cidden aptlasın! Biraz gözlerini aç!" dediğimde bana boş boş baktı.

Sınıfın ortasında Kakashi sensein belirmesiyle ayağa kalkıp
"10 dakika 57 saniye sensei! Geçen senekinden 2 dakika daha erken geldiniz." diyerek sırıttım.

Kakashi sensei ise bana bıkmış bir tavırla "Bunu her sene yapmak zorunda mısın Sakura?" diye sordu. Sorusuna yanıt kafamla onayladım.

Kakashi sensei kafasını kapıya çevirdikten sonra "Gelebilirsin" dedi.

İlk başta anlamasam da daha sonra kapı yavaşça açıldı ve bir çocuk içeri girdi. Bu sabah ki çocuktu!

Yavaş adımlarla Kakashi sensein yanına gitti ve bize döndü.

Kakashi sensei bakışlarını çocuktan bize çevirdi.
"Yanımda ki yeni arkadaşınız" diyip kendini tanıtması için çocuğa döndü.

Çocuksa soğuk ve ürpertici bir sesle "Adım Uchiha Sasuke" diyip sustu.

Uchiha... Sasuke? Neden bu kadar tanıdık? Ve neden içimden bir ses ondan uzak durmamı söylüyor?

Bölüm sonu!!!

Diğer bölümler daha uzun olucak

Bu ilk sasusaku kitabım

Yanlışlarım varsa şimdiden özür dilerim

Umarım beğenirsiniz ^^