Gamophobic

:)

I want to love. Gusto kong maranasan mag-mahal at minamahal. Lalo na if you're a highschool student. Mas maganda ang highschool life ko pag maganda rin ang lovelife. How I wish I could. How I wish that it would be so easy. Pero hindi.

Let me tell you my story. Grade 8 ako nun nang may crush ako. Well, he's not my ideal man but I like the way he is. I like him. Hindi ako sanay coz' every school year ay pa-iba-iba ako ng crush. Pero lahat yun nabigo ako (either friendzone ot pinandirian ako) because I'm not that pretty.

Ayoko talaga sa ma-vain na tao. Pero 'opposites do attract' talaga. Ang ideal man ko ay mas matangkad saakin ng 3 inches, pero now? I liked the 157 cm ( I'm 153 cm) one. I hate his haircut back then, I love it now. Never ako nagka-crush sa naka-salamin, now? His glasses giving me goosebumps and butterflies inside my stomach. Ang recent crush ko ay walang pake sa grades, laging tulog sa klase, puro laboy ang isip, hot chicks, laging tambay sa guidance and whatsoever reasons.

Now? Well, he's different. Viten is different. He's...very studious. He's...uhmm..academic person. Hindi maalis ang pagiging badboy niya but plus all of this traits? I think that's good though.

Now, we're grade 9, still he's my crush. Ikr, we're still classmates. Sa dami ng sections, nasa iisang room parin kami. At parang hindi pa kami tinantanan ng tadhana, pinag-partner pa kami sa ballroom. At first, wala pa akong pakiramdam (Hindi pa ako nakaka-get over sa gulat). Nararamdaman ko yung pagka-inggit nila at swerte ko kasi partner ko yung crush ko (by height kasi). Pero naramdaman ko ang panghihinayang kasi iniba ng adviser namin ang partners (gusto niya yung mga gusto niyang ipartner. He doesn't care if the girl's tall kesa sa lalaki like me. Tss). Well, dun ko napatunayan na parang pinaglalaruan kami ng tadhana. Gusto niyang paasahin ako tapos ilalayo niya ako sa kanya at masasaktan ako. Jackass.

May one time din tinatanong sila saakin.

“Viten parin ba?”

Tumatango lang ako. I have no.reason to deny. Ako yung tipong hindi masyadong pabebe at maarte. Still, I know my limits.

“Sure ka bang crush lang?” Yan ang limit ko. I can't answer that damn question. Kahit isip ko, nagka-buhol-buhol sa gulo.

I don't know how to answer. Kaya ngiti na lang ang sagot ko but they always nagging me (in a joking way) about my feelings.

“Meron bang crush na mag-wa-one year?!”

Nagkibit-balikat na lang ako. I'm not so sure about my feelings. Kung nahulog nga ako ng tuluyan o I'm just liking him pa rin? Ang gulo.

Pero eto. Eto ang pinaka kinatatakitan kong tanong.

Sa lahat ng takot din dito? Magdiriwang tayo! Konti lang tayong natatakot sa ganito.

“Paano kung crush ka rin niya? At paano kung liligawan ka niya at gusto niyang maging girlfriend ka?”