The Gangster Queen

Chapter 1 - It Starts Right Now

Chapter 1

PAPUNTA ako ngayon sa office ni Dad. Malungkot kasi si Mom ngayon dahil bihirang umuwi si Dad sa bahay nitong mga nakaraang araw. Madami daw kasing problema sa kumpanya. Kaya naman naisipan kong puntahan siya at piliting isali sa plano ko na surpresahin si Mom sa birthday niya. Malapit-lapit na din kasi ito.

"Tatay Jun, bilisan niyo pa po." Masiglang sabi ko kay Tatay Jun. Matagal na siyang driver sa pamilya namin. Dalaga palang si Mom ay si Tatay Jun na ang nagmamaneho para sa pamilya nila. At ngayon nga ay ako na ang ipinagmamaneho niya, ang naghahatid-sundo sa akin sa eskwelahan.

"Excited ka naman masyado, Avery. Hayaan mo at makakarating din tayo doon." Sabi niya na nakatingin sa salamin at nginitian ako. Nagkwento naman muna ako kay Tatay Jun ng plano ko para naman hindi ako mainip sa byahe. Natuwa naman siya dito.

Napatingin ako sa labas ng bintana. May babaeng tumatakbo. Umiiyak siya. Kasunod naman niya ang isang lalaki na matangkad at gwapo. Maganda din naman ang babae. Hahawakan niya sana yung babae kaso naunahan siya ng malakas na sampal nito.

Nagulat ako dun at napatakip ng bibig. Ngayon lang ako nakakita ng ganito sa totoong buhay. Kung ano man ang dahilan, hindi ko maintindihan. Love is supposed to be the best thing in the world, right? At isang example ay ang Dad at Mom ko. Grabe paibigin ni Dad every day si Mom. To the point na parang nagliligawan pa din sila after all these years. I know I've been stuck up in finding a love like that forever kaya ang sakit makita na nag-aaway yun dalawa kahit hindi ko sila kilala. Sana magkaayos sila.

Bumuhos naman ang malakas na ulan. Bumilis na din ang takbo ni Tatay Jun kaya hindi ko na nakita pa kung ano ang nangyari. Maya-maya ay nakadating na din kami sa kumpanya ni Dad. Ibinaba ako ni Tatay Jun sa may entrance at siya naman ay dumiretso sa parking lot.

Pumasok na ako sa loob at nakita ko agad si Ms. Stella, receptionist siya dito. "Avery, it's nice to see you again." Bati niya sa akin kasabay ang isang matamis na ngiti. "Ah right timing, he has no meeting now. Just go up. You know the way." Sabi niya sa akin at tumango naman ako. Pumunta na ako sa elevator.

Nang nasa loob na ako ng elevator ay napatingin ako sa repleksyon ko. Naka-uniform pa ako dahil nanggaling ako ng eskwelahahan. Napangiti naman ako sa pink na ribbon sa ulo ko. Bigay ito ni Dad. Noong bata kasi ako hindi ako mahilig magtali ng buhok pero palagi akong naiinis kasi humaharang sa mukha ko ito. Ayaw ko talaga mag-ponytail. Kaya naman binigyan ako ni Dad ng ribbon at nagpakita din siya ng ilang hairstyles na pwedeng gawin gamit ito. Kahit ilang taon ko na itong ginagamit ay wala akong pakialam dahil galing ito sa kanya.

Bumukas naman ang elevator at may pumasok na babae at lalaki na parehong nakasimangot. Mas galit nga lang ang ekspresyon ng mukha ng babae. "You're so immature Tyler. How could you forget something important?" Sabi ng babae dun sa Tyler.

"Hindi ko nga nakalimutan, Meghan. May tinapos lang akong report." Pagdadahilan ni Tyler.

"Eh bakit naman nandun pa siya? Kasama ba siya sa report mo?" Sagot ni Meghan. Hindi sila naghaharap habang nagbabangayan.

Nahihirapan naman akong kumilos kasi nahihiya ako sa kanila. Nag-aaway sila as if walang ibang tao dito sa loob. Nagkunwari akong umubo at doon lang napansin ang presensya ko. Nagulat naman sila nang makita ako. Siguro dahil nakilala nila kung sino ako.

"Ahm, sorry Ms. Avery." Sabi ni Meghan.

Umiling naman ako. "Hindi po. Walang problema. Ayaw ko lang po na may nag-aaway." Nginitian naman niya ito. "Sana po mag-usap kayo ng maayos. Wag niyong hayaang masira kayo ng isang maling pagkakaintindihan."

Tinitigan naman ni Meghan si Tyler na nakangisi. "Oo na." Sabi ni Meghan dito. Lumabas naman na sila pagkabukas ng elevator sa 20th floor. Ngunit bago ito sumara ay may hinabol si Meghan, "Thanks Ms. Avery."