Bedenim arabanın çarpma etkisiyle yere yığılmıştı.Tıpkı eski ve sararmaya yüz tutmuş bir kağıt parçası gibi kıvrılmıştım..
Birinin elleriyle beni omzumdan sarstığını,adımı haykırdığını hissettim.
Jimin diye bağırıyordu.
Fakat ben cevap veremeyecek kadar uzak bir alemdeydim. O kadar uzaktım ki olan bitenlere sanki dünya beni tek ve derin bir nefesle içine çekip hapsetmişti.
Şu an gözlerim kapalı yerde hareketsiz bir şekilde yatıyordum.
Kendimdeydim,
Ama gözlerimi açacak gücüm yoktu. Etraftan sesler geliyordu kulaklarıma.
Biri başımdaydı ve sürekli Jimin diye bağırıyordu. Ama sesler uğultulu bir şekilde geldiği için kim olduğunu bir türlü anlayamıyordum.
Başımda ki bedenin bedenime yaklaştığını hissetmiştim. Nefesleri yüzüme değiyordu.
Nedense kokusu çok tanıdıktı, ama bi türlü kim olduğunu anlayamıyordum.
Hâlâ yerde yatıyordum ve hâlâ o tanımadığım insan başımda beni omuzlarımdan tutmuş sarsıyordu.
Gözlerimi açmaya çalıştım. Heryer bulanıktı. Başımda biri vardı. Gördüğüm kadarıyla, kahverengi saçları vardı.
Bi dakika ya, bi dakika.
Bu kişi..
Bu kişi Jungkook'tu.
O-o gelmişti,
O b-beni kurtarmaya gelmişti.
