Bangtan Is In The House 2 (Completed)

Prologue

The girls who got hurt because of their sudden and unannounced disappearance. And them, the boys who left but still finds their ways on going back to their happiness.

  What are they planning to do in their arrival? What will happen if they suddenly face their love ones again? Does the feelings of the girls remain still or it has already changed as the years goes by? Will the circumstances go back to the way it used to be or will they undergo a new challenging problems, and worse, rigorously cases to face.

*****

NOVIE and YOONGI

"Why are you fucking back here? Why did you all come back? You guys don't have anything else to do but to be a pain in the ass for us!"

"I came back because of you.. Because I love you. Ano ba'ng problema mo? Kung hindi mo kayang harapin ang mga problema. Then I'll face it all and I'll end it all for you."

**

MARIANA and NAMJOON

"What?! You're irritating me, get lost! "

"You know what? I don't know why I came back for you, is it because I love you? Oh yes I love you even when in the first place I already know that I'm just nothing to you... Haha, maria you know what? I'm tired.. I'm tired of all the bullshits I've been through with you. Do you really love me? Or you're just playing with my feelings?"

**

HANA and JIMIN

"Bakit hindi mo nalang kasi sabihin sa akin ang totoo? Na bumalik ka para sa akin dahil naaawa ka! Putangina Jimin. Alam ko ang totoo na, sinusubukan mo lang akong mahalin kasi naaawa ka sa akin. Umalis ka nga noon nang walang pasabi eh, ano sa tingin mo ang iisipin ko? Ha?!"

"Hindi totoo 'yan, Hana. Bumalik ako dahil mahal kita. At oo hindi ako nakapagpaalam sa'yo ng maayos noon, dahil alam ko na ang mangyayari kapag nagpaalam pa ako. Mas lalo lang kitang masasaktan. Kaya please, paniwalaan mo naman ako. Hindi ko pwedeng i-give up ang pangarap ko. Sana mapatawad mo ako."

**

ELOCIN and HOSEOK

"Ang kapal naman ng mukha mo magpakita pa sa akin na parang wala kang ginawang kasalanan at mali. Magso-sorry kaba? Huwag mo nang asahan na mapapatawad pa kita, kaya umalis kana rito at maghanap ka na ng bagong asawa."

"Tinapos lang namin ang kailangan naming tapusin sa korea, at kinailangan namin bumalik dito dahil kailangan namin ng lakas mula sa inyo.. A-at... Alam kong nasaktan namin kayo, hindi namin sinasadya. Pero sana walang nagbago sa mga nararamdaman niyo. Nga pala, dati pa ako may asawa... Bakit mo pa sinasabi na maghanap ako ng asawa? Eh alam mo naman na sa sarili mo kung sino 'yun?"

**

ASHERINA and SEOKJIN

"Jin? What are you doing here?How's life treating you? Anyways, I don't need you, you should go back to where you truly belong. Bakit mo pala ako hinatak? May kailangan kaba?"

"I'm sorry for all the mistakes I've did to you. I'm sorry for leaving you, I love you asherina. Now, you don't need to worry. I'm back and I'll never leave you again. Just please... Please give me another chance. I will never leave you.. Ever again."

**

SCARLETT and JUNGKOOK

"Buhay ka pa pala? Saglit lang ha, ang dami ko kasing inaasikaso at wala akong panahon makipag-usap sayo. Okay lang naman kung busy ka rin pwede kana umalis."

"Scarlett. Alam kong galit ka sakin. Kasi umalis ako, umalis kami ng walang paalam sainyo. Sana naman mapatawad mo ako oh. Hindi naman kita gustong iwan non eh, pero wala akong magagawa kasi sobrang kailangan. Scarlett please, patawarin mo na ako. Bati na tayo please! I promise I'll make it up to you. I promise to hold your hand forever, and I promise not to leave on your side ever again. Just please.. Give me one more chance, because I love you,"

**

ANDREA and TAEHYUNG

"What the hell, Taehyung?! Kailangan ko nang magpahinga I don't have time for this bullshit crap. Pwede ka nang umalis kung gusto mo. Tutal naman kasi, umalis ka na din naman noon diba? Okay lang ako nang ako lang mag-isa. Pwede ka nang umalis at huwag ka nang bumalik---

"Umalis ako hindi dahil gusto ko. At bumalik ako dahil gusto ko at kailangan ko. Kailangan kita joyce. Alam mo kung bakit?.... kasi Mahal kita. Oo umalis kami, Oo nasaktan namin kayo. Pero nasaktan din kami nun, nasaktan din kami sa pag-alis namin iniisip na iiwan na namin kayo kung kailan mahal na namin kayo. Kung kailan mahal na kita, masakit para sa akin 'yon. 'yung tipong aalis na lang ako pabalik sa korea huli kitang makikita ng nakahiga sa hospital bed? Sa tingin mo hindi ako nasasaktan ng mga panahon na 'yon? At oo mahal kita joyce. Mahal na mahal kita, bumalik ako para sayo kasi mahal kita. Bumalik ako kasi kailangan kita. Kaya sana.... Sana mapatawad mo ako at sana, hindi nawala ang pagmamahal mo para sa akin."

End of Prologue..

A/N: So ano naman ang masasabi niyo sa prologue? Hehe, ayan na magbabalik na ang bangtan sa book2.

Thank you for reading~