Take A Chance

CHAPTER 11: I Will

CHAPTER 11: I Will

(Nadyn's POV)

This guy is so annoying. He really is! Sabing umalis na kasi e, ayan tuloy, nahuli kami ni mama at pinapasok pa siya dito sa bahay.

Ugh, this guy is still a stranger for me! At hindi ako nagpapa pasok nang kung sino sino sa bahay namin. I really hate him.

"Maupo ka na muna Khurt at ipaghahanda kita ng meryenda." Sabi ni Mama at pumunta na siya ng kusina.

Nakatayo lang ako with nothing on my face. I mean, with my no-expressional-face.

Umupo siya sa sofa at tinignan ako. "Nadyn, would you mind to sit here beside me?" I looked at him and rolled my eyes heavenwards. Tch annoying.

"Go home, Khurtney." I said then crossed my arms.

"Di ko akalain na ganto pala ang bahay ng isang Nadyn Gonzales..." Inikot niya ang tingin sa paligid ng bahay namin, pagiiba ng usapan. Pero ano daw? Bahay ng Nadyn Gonzales? Is he expecting something?

"I said, go home, Khurtney. Bukas ka nalang pumunta dito." I'm controlling my temper, sheesh.

Inhale... exhale...

"Why? bisita ako, Nadyn. Why do you like me to go home?" Ngumiti siya ng nakakaloko.

He's smilling like a freak again.

Bago pa ko makapagsalita, bumalik na si mama galing kitchen dala dala ang isang tray ng pagkain. Pagkababa ni mama ng tray sa center table sa living room mas lalo kong napapansin kung ano yung nakalagay sa plate... Yung graham balls na ginawa ko!!!!!!!!

"Ma?!" Nanlaki ang mata ko ng makita ang inihanda niya. It's my graham balls.

I made this graham balls when I was bored. Pero ipakain na ni mama yan kahit kanino, pero bakit pa dito sa lalaking 'to? Aish.

"Bakit, Nana? Anong masama kung yan ipameryenda natin kay Khurtney, ha?" Nagpout nalang ako pagkasabi nun ni mama. Tch. Kainis.

"Kain ka lang, jiho. Nadyn made that graham balls!" Tumabi si Mama kay Khurt at pinagmasdan ito.

Kumuha ng isang graham ball si khurtney at tinignan ito. "Talaga po?" pagkasabi niya nun nagsimula na siyang kagatin iyon at kainin.

"Yes! Nadyn loves baking and doing sweet stuffs, Pero wala siyang hilig sa cooking. Di katulad sakin." Yan nanaman si Mama. I want to shout and tell her to stop giving so much informations about me 'cause it's annoying and I hate it.

Tinignan ko naman ulit si Khurtney at ayun sarap na sarap sa kinakain niyang graham balls.

Umirap ako at naglakad na paakyat sa kwarto ko para makapag palit ng pangbahay.

***

(Khurt's POV)

Umakyat na si Nadyn sa taas at naiwan akong kinakain tong gawa niyang graham balls. Ang sarap ah! May marshmallow sa loob yung graham ball. Hindi ko inakalang may ganto palang talent si Nadyn...

Ang dami niyang kayang gawin. She's very talented.

"Boyfriend ka ba ng anak ko, Khurtney?" Para akong nabilaukan sa tinanong ni Tita pero napangisi ako sa tanong niyang iyon.

"Po?" I heard it. Sadyang natatawa lang ako sa idea na yun.

"Nana is a sweet girl... Simula pagka bata, mahilig na siyang ngumiti. Even though may problema kami... She still puts a smile on her face. Naghiwalay kami ng Papa ni Nana few years ago. She was hurt, I knew it. Hinahanap niya ang Papa niya habang ako, walang maisagot sa mga tanong niya." Sabi niya sakin.