[SF/OS] YOONMIN BTS LOVELY COOLY SADLY

What?

"ฮึก..ฮือออพอแล้วเจ็บ"

"แหม่แค่นี้ทำเป็นสำออย โดนแค่กระสุนเชี่ยว อย่ามาตอแหล พี่โดนมาเยอะกว่าน้องอีกโดนทั้งกระสุนเต็มๆทั้งสะเก็ดระเบิด ทั้งเตะ ทั้งต่อยพี่ยังไม่บ่นขนาดนี้เลย อย่ามาสำออยให้มากแผลแค่นี้ไม่ตายหรอกแล้วก็หัดระวังตัวเองบ้างสิบอกให้หมอบๆๆไม่หมอบแบบนี้มันก็สมควรล่ะ เป็นห่วงนะรู้ป่ะ"

"......" จุก

"อ่าวเงียบทำไม ทำไมไม่พูดห้ะ!"

"ก็พี่ไม่ให้ผมพูดไม่ใช่หรอ!! โอ้ยย!!"
แรงกดที่ต้นแขนข้างซ้ายที่โดนกระสุนเชี่ยวทำให้ทหารบกตัวน้อยดิ้นพล่านไปด้วยความเจ็บปวดที่มากจากทหารบกตัวโตกว่านิดหน่อย(?)

"ขึ้นเสียงใส่พี่งั้นหรอ? อยากตายกับแผลแค่นี้มั้ยห้ะ!"
พอพูดจบก็กดซํ้าเข้าไปที่แผลเดิมทำให้ทหารตัวน้อยยิ่งดิ้นเข้าใหญ่

"โอ้ยยพี่!!ผมขอโทษ!แต่พี่ช่วยเบาๆต่อแผลผมหน่อยได้มั้ยคร้าบบ!!โอ้ยยยย!!!!"
ยิ่งพูดยิ่งยุเหมือนทหารที่ตัวโตกว่าจะไม่ได้ฟังที่พูดเลยแถมยังกดแผลแรงเข้าไปอีกจนพลทหารตัวน้อยทนไม่ไหวอีกต่อไป

อั่กก!!

นายทหารตัวน้อยใช้เท้ายันคนตัวโตกว่าให้ติดผนังเครื่องบิน แล้วตัวเองรีบวิ่งหนีไปที่ห้องนํ้าเครื่องบินอย่างรวดเร็ว

ปังงงง!!!

เสียงปิดประตูห้องนํ้าอย่างดังทำให้คนอื่นๆที่มาด้วยกันหันไปมองเกือบทุกคน และยังหันไปมองพลทหารยุนกิที่นั่งกุมท้องอยู่

"อ้าววพี่ยุนกิทำไมไปนั่งตรงนั้นหล่ะ?"
เสียงของพลทหารคิม แทฮยองเอ่ยถามขึ้น

"เพื่อนมึงนั่นแหละไอ้ห่า"

"///กุทำไรผิด"

พลทหารยุนกิรีบวิ่งแล้วตรงไปที่ห้องนํ้าทันทีแล้วใช้มือเคาะประตูรัวๆแล้วเรียกคนที่อยู่ข้างใน

"ปาร์ค จีมิน จะออกมาหาพี่ดีๆหรือจะต้องให้พี่ได้ใช้กำลังห้ะ!!"

"....."

"พี่จะนับ1ถึง3ถ้าจีมินยังไม่ออกมาพี่จะเข้าไปหาแล้วนะ"

"....."

"1"

"....."

"2แล้วนะปาร์คจีมิน จะยอมออกมาทำแผลดีๆมั้ย?"

"....."

"3"

แอ๊ดดดดด

"ออกมาง่ายๆอย่างงี้สิ หึ"
ยุนกิพูดพร้อมยิ้มร้ายจนพลทหารตัวเล็กออกวิ่งหนีอีกทีไปทางเพื่อนรักอย่างคิม แทฮยอง

"ม่ายนะพี่ยุนกิฮืออออ"
พูดพร้อมนํ้าตาไหลพราก(ไม่อยากทำแผลขนาดนั้นเลยหรอลูก)

"จีมินนน"
ยุนกิพูดพร้อมจับมืออีกคนให้มานั่งที่ของตัวเอง"จีมินไม่อยากให้พี่ทำแผลขนาดนั้นเลยหรอครับ" ยุนกิเปลี่ยนจากนํ้าเสียงดุๆมาเป็นนํ้าเสียงเทวดาทันที

"อืออ"

"ทำไมหล่ะครับ? พี่ทำแผลให้คนรักทั้งทีเลยน้า"

"คนรักบ้านพี่ดิ"

"ขอเหตุผลครับ"

"ก็พี่ชอบด่าแล้วก็พี่ชอบทำแรงอ่ะ ฮึก"

"โธ่แค่นี้เองครับ รักจึงหยอกไงครับ ไม่ร้องๆนะครับไม่แมนเลยเสียชายชาติทหารหมดน้า"
ยุนกิพูดพร้อมใช้นิ้วเกลี่ยนํ้าตาสีใสที่อยู่บนแก้ม

"อืออ"

"พี่ขออะไรจีมินอย่างนึงได้มั้ย?"

"อะไร?"

"จีมินเอาหัวใจพี่ไปสักทีเถอะนะ"

"What!?!?!?"

-------------------------------------------------------------

TALK WITH ME

นี่เป็นที่มาของชื่อตอนนะคะ อิอิ

อันนี้เป็นSFนะคะยังมีอีกหลายตอนเลยแต่ก็จะมีOSมาแทรกบ้างเป็นบางตอนนะจ้ะ
สำหรับเรื่องนี้ก็เป็นเรื่องแรกที่อยู่ในWattpadนะคะก็ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยค่ะ
ใจจริงอยากแต่งต่อจากนี้นะแต่คือมันต้องค่อยๆเป็นค่อยๆไป อิอิ

ยังไงก็อย่าลืมสกรีมแท็กกันน้าแท็กคือ
#ฟิคLCS จะไปติชมด่าว่าอะไรได้หมดน้า ส่วนทวิตก็ไปหากันเองน้าอิอิ

ไปละเจอกันตอนหน้านะจ้ะ^^